ทำยังไงให้พ่อแม่เข้าใจว่าเรากำลังเศร้ามากๆอยู่คะ

ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ คือเราเครียดเรื่องทางบ้านเเละเรื่องเรียนมากค่ะตอนนี้ จนเรากินข้าวได้แค่มื้อเดียว ละก็คิดว่าอยากหายๆไปจากชีวิตพวกเขาวันละหลายๆรอบ พยายามพาตัวเองไปอยู่ในที่ที่มันดึงดูดความสนใจนะคะ แต่พอกลับมาอยู่คนเดียวก็เป็นอีก
    เลยตัดสินใจบอกพ่อว่า อยากพบจิตแพทย์ค่ะ อยากประเมินสุขภาพจิตตัวเอง เขาก็เหมือนว่า ไม่ต้องไปหาหมอหรอก มันอยู่ที่เรา บอกว่าสวดมนต์ ไหว้พระ ก็หายแล้ว เราควรทำไงดีคะ หรือว่าที่พ่อบอกเรามันก็ถูกแล้ว(ปล.เราอยู่เมืองนอก เกรงว่าสวดมนต์ไม่ค่อยสะดวก ละก็สิ่งแวดล้อมไม่ค่อยเอื้อด้วยค่ะ แบบ ในห้องเขาคุยเล่นกัน เม้ามอยกัน เราจะมานั่ง อะระหัง ดังๆมันก็กะไรอยู่) มีใครประสบเหตุการณ์แบบนี้มั้งทำไงดีคะ