ขอถามหน่อย

คือคิดอยู่นานกว่าจะทำการสมัครเว็บนี้เพื่อถามคำถามนึงกับคุณผู้ชาย คือเรากะบแฟนคบกันมาปีนี้จะเข้าปีที่4 แรกๆคือแฟนรักเรามากแล้วพอแฟนเราก้าวสู่วัยทำงาน (เราคบกันตั้งแต่ตอนเรียนนะคะ ) เค้าก็ไปติดผู้หญิงคน

แม่เราไม่ชอบแฟนมากค่ะ แต่ยังไม่ได้เจอตัวเลยนะคะ เห็นแค่รูปกับข้อมูลส่วนตัวคร่าวๆ  แฟนเรายินดีเจอ ยินดีเข้าหา แต่ยังไงแม่ก็ไม่ยอมเจอและอคติกับแฟนเรามากค่ะ เรากับแฟนอายุ 20+ ทั้งคู่ เราอายุมากกว่า

หลังมีพสพ.กับแฟนแล้วเรารู้สึกเรารักแฟนมากขึ้นมาก แต่รู้สึกแฟนรักเราน้อยลง ทั้งที่เขาก็บอกรักบอกคิดถึงเราปกติ แต่เวลาเรานอยเขาไม่ง้อเราเหมือนเดิม ปกติเวลาเรานอยเขาจะพูดในเชิงให้เราสบายใจ เช่น "เค้

การยอมแฟนมากมันไม่ดีหรอครับ รักมากไปไม่ดีใช่ไหมครับ ผมยอมเขาทุกอย่างเพราะว่าผมรักแฟน แต่ก็ไม่ได้ทำให้แฟนรักผม หรือทำให้รู้สึกว่าเขารักผม เท่าที่ผมรักเขาเลย

คือเรารักกับแฟนมากแต่แม่ของแฟนเขาว่าเขาจะหายคนที่ดูแลลูกได้แต่เราพึ่งจะอายุ15กันเอง ผมอ่ะดูแลเขาได้แต่ไม่ใช่แบบผู้ใหญ่ผมดูและแบบคอยเทคแคอยากได้ไรบอกอยากไปไหนบอกทำให้ทุกอย่างใส่ใจ แต่แม่กลับไม่เคยเห็น

คือเราคบกะแฟนมานาน 6-7 ปีค่ะ เรากับแฟนรักกันดี ไม่มีปัญหาอะไร แต่ปัญหาสำหรับเราคือ เรารำคานแม่แฟนมากค่ะ ชอบมาบงการชีวิต เช่น เมื่อไหร่จะสอบติดราชการสักที ซึ่งถ้าเราไม่ได้ทำงานเป็นข้าราชการนี่มันแย่มา

เราเป็นแฟนใหม่  แม่แฟนรักแฟนเก่าแฟนมาก ปัจจุบันยังติดต่อคุยกันทั้งพ่อแม่น้องของแฟน  แต่เราเป็นคนพูดน้อยชวนคุยไม่เก่ง   แฟนเก่าแฟนเขาเป็นคนเฟรนรี่เข้ากับคนง่ายชวนพูดชวนคุยเก่ง   หรื

แฟนเป็นคนไทยใหญ่พ่อแม่ไม่ให้คบบอกให้เลิกเพราะกลัวเราไม่มีอนาคตเรากะแฟนรักกันมากทำไงดีครับคิดถึงความทรงจำน้ำตาไหล