ผมควรจะทำยังไงดีครับ??

คือเรื่องของผมเริ่มต้นที่มีผญ.คนนึงมาชอบผม(ผมขอแทนเขาว่าA)ชอบผมมานานแล้วอีกทั้งยังอยู่ห้องเดียวกันอีกแต่ผมไม่ได้ชอบAเลยคิดแค่เพื่อนจริงๆๆๆ แต่ว่าผมก็ไปถามรุ่นน้องคนนึงที่ผมวางใจเป็นผญ.(ผมขอเรียกแทนเขาว่าB)เรื่องที่จะปฎิเสธอย่างไรไม่ให้Aเสียใจ Bเป็นคนที่ดีมาก การที่ได้คุยกันทำให้ผมกลับตกหลุมรักBเข้าไปเต็มๆด้วยความที่มีความคิด ทัศนคติเหมือนกันหมดแทบจะทุกอย่าง และBก็ค่อนข้างจะเป็นคนเครียดๆเพราะปัญหาหลายๆอย่างทั้งเรื่องเรียน ครอบครัว ผมเคยเผลอพูดไปว่าผมมีความสุขมากๆเลยที่ได้คุยกับBแต่Bกลับตอบมาว่ามีความสุขเหมือนกัน ผมคอยช่วยเหลือBทุกๆอย่างไม่ว่าจะปัญหาเล็กๆหรือใหญ่ๆ ผมจะปลอบแบะให้กำลังใจBอยู่เสมอๆเวลาที่เค้ากำลังท้อแท้หรือเสียใจผมคอยแนะนำเรื่องต่างๆมากมายที่Bสับสน ผมสนับสนุนBทุกๆเรื่องที่ผมคิดว่าดี Bเป็นคนที่ฮีลผมมากๆทางคำพูด Bเปลี่ยนผมเป็นคนละคนกับตัวผมคนเก่า ผมรู้ว่าBมีหลายๆสิ่งที่Bนั้นยังขาด และผมอยากเป็นคนที่เติมเต็มชีวิตของB และผมรู้สึกอุ่นใจและสบายใจมากๆที่ได้คุยกับB แต่ว่าเพราะBเป็นคนที่ฐานะทางบ้านดี ผมอยู่ม.3และBอยู่ม.2 และBมาถามผมว่าBควรจะเลือกอะไรดีระหว่างเรียนต่อไทยกับเรียนต่อที่อเมริกา และแน่นอนครับว่าผมช่วยBแน่ๆ ผมนั่งเขียนข้อดีข้อเสียของเรียนต่อไทยกับเรียนต่ออเมริกานั่งเขียนตั้งแต่4ทุ่มเสร็จเกือบตี1 และวันนี้ผมก็ถามBว่าเธอเลือกได้แล้วหรือยัง เธอก็บอกทันทีว่าได้แล้วแต่เธอกับไม่ดีใจเลยที่จะได้ทำตามความฝันเพราะเหตุผลต่างๆนานา ผมเลือกที่จะไม่ยื้อเธอไว้ อยากให้เธอมีอนาคตที่ดีกว่าผม ผมไม่ได้มีฐานะร่ำรวยอะไรผมจึงไม่สามารถไปเรียนต่างประเทศกับเธอได้ แต่เธอเลือกที่จะหาเพื่อนไปด้วย เธอเลือกที่จะไปกับเพื่อนผช.แต่ผมก็บอกย้ำว่า "ระวังตัวให้ดีๆนะ คนทุกคนไว้ใจไม่ค่อยได้ทุกคนหรอก" ผมก็อยากจะย้ายรร.ไปม.ปลายที่ พระจอมเกล้าพระนครเหนือ เพราะอยากเป็นวิศวกร ผมมีเวลาแค่เพียงประมาณ3เดือน ผมควรทำยังไงดีครับผมก็อยากเป็นคนที่ดูแลเธอ ไม่ว่าจะยังไงชีวิตนี้ผมก็ขอยกให้เธอคนเดียวแล้วครับ ถ้าไม่ได้ผมก็ขออยู่คนเดียวไปตลอด และ ผมก็อยากพิสูจน์ว่า คำว่ารักแท้จะแพ้ระยะทางจริงหรือเปล่า ที่อยากให้ช่วยแนะนำคือควรบอกเธออย่างไร ควรทำยังไง ถ้าหากให้บอกว่าเราชอบเธอนะผมขอปฎิเสธเลยครับ ผมทำไม่ได้จริงๆ