เขาทำแบบนี้ แปลว่าเขารักหรือไม่ได้รักเรา หรือเราเองที่ผิด?

คือเราตกลงคบกันได้ 1เดือนเต็มแล้ว อายุมากกว่าเรา5ปี เขาก็โอก็เคนะ เวลาเราไปไหนมาไหน เขาไปส่ง และจะคอยรอรับเสมอ เมื่อตอนเราอยู่คนเดียว ต้องทำเองทุกอย่าง เราเรียนอยู่ค่ะ พักอยู่หอนอกคนเดียว พอมีเขาเข้ามา ยอมรับว่าเหนื่อยน้อยลง พี่เขาล้างจานให้ ซักผ้าให้ทำความสะอาดห้อง ดูแลเราดี ตอนที่ได้อยู่ด้วยกัน เราเป็นคนไม่ค่อยชอบห่มผ้าห่ม เขาจะคอยห่มผ้าให้ตลอด พอรุ้สึกตัวก็เห็นผ้าห่มห่มให้อยู่ทุกที เคยถามว่าทำไมต้องห่มให้ เขาบอกว่า"ก็พี่รักน้องไง" อากาศหนาวจะตายน้องไม่เคยห่มผ้าให้ตัวเองเลย พ่อแม่ของเราทั้ง2ฝ่ายรับรุ้ว่าคบกัน พอดีน้องสาวเขามาหมั้น เขาบอกว่าอยากให้เราไปบ้านเขามาก ก็ไปค่ะ นอน2คืน แต่ถ้าไม่มีเหตุหรืออะไรจำเป็นจะไม่ไปนอนบ้านเขา อันนี้ก็บอกเขาแล้ว พ่อกับแม่เขาก็ดีกับเราค่ะ แม่เอาเสื้อผ้าของแม่มาให้เปลี่ยน พอเสร็จจากหมั้นน้อง ก็พากันไปกินข้าวข้างนอก มีพ่อแม่ ตัวพี่เขาแล้วก็เรา โดยที่น้องสาวก็กลับไปแล้ว แต่ประเด็นที่สำคัญคือ เราไม่แน่ใจและไม่เข้าใจกับความรู้สึกตัวเองว่ารักเขาจริงไหม และก็สับสนว่าเขารักเราจริงไหมด้วย เพราะมันมีเหตุที่ว่า เราไม่สบายอยู่ เราร่างกายไม่โอเค ยังเจ็บแสบตรงช่องคลอด เป็นแผลถลอก หาหมอทานยาอยู่ เหตุเพราะก่อนหน้านี้ที่มีอะไรกันค่ะ ตรงๆคือเขาก็ยังจะพยายามขออีก พยายามจับโน่นนี่จะถอดกางเกงเราออกอยู่เรื่อย ทั้งๆที่รู้ว่าเราเจ็บตัวอยู่ เขาอ้อนแล้วบอกว่าไม่เจ็บหรอกพี่จะทำให้เบาที่สุด ขอทางหลังได้ไหม อ้อนแบบนี้อยู่นาน มันเป็นสิ่งที่เราไม่โอเคสุดๆและตกใจมาก ที่เขาคิดและทำแบบนี้ จนทะเลาะกันเพราะเราขึ้นเสียงใส่เขา ว่าให้หยุดทำแบบนี้สักที ไม่นึกถึงความรู้สึกกันเลยใช่มั้ย พี่ไม่ได้รักน้องจริง!!เราไม่ยอมให้ค่ะ หลังจากนั้นเขาก็เงียบแล้วเขาก็หลับไป ไม่รู้เหมือนกันเขาจะรุ้สึกยังไง เขาอาจไม่ได้คิดอะไร เเต่เราคิดมากเขาไม่ได้นึกถึงความรู้สึกเราเลย เรารู้สึกว่ามันไม่ถูกต้องสำหรับคนที่รักกัน ถ้าเขารักเราจริงเขาจะไม่ทำเเบบนี้ จะเป็นห่วงเรามากกว่าไหมคะ เราทำถูกแล้วใช่ไหม เพราะเราก็เจ็บอยู่ นึกถึงด้านดีเขาก็มี นึกถึงด้านเสียเรานี่รับไม่ได้เลย เขาเป็นคนมือไวด้วย ชอบตีก้น ชอบเอามือมาจับน้องสาวเรา พอเราปัดมือออก เขาก็พูด"ว่าพอทีแบบนี้แล้วจับไม่ได้เลยนะ"รู้สึกว่าไม่ให้เกียรติกัน ประตูห้องน้ำบางทีเราลืมล็อค อยู่ๆเขานึกจะเปิดก็เปิดมาทั้งๆที่เราอาบน้ำอยู่  ไม่ค่อยได้คุยโทรศัพท์กันค่ะ พอเรากลับมาอยู่บ้าน เราเป็นคนที่ไม่ชอบตามตื้อตามจิกด้วย  เขาก็ไม่ค่อยโทรมา พอโทรมาก็บอกคิดถึง อยากกอด มาหาหน่อย บอกรักทุกที แต่เรารุ้สึกว่า ไม่ได้รับรุ้ถึงสิ่งที่เขาพูดเลย  ลืมบอกไปเขาชอบยืมเงินเรา เจอกันครั้งแรกไปไหนมาไหนกินข้าวเราจ่ายตลอด เขาบอกแค่ว่ายังไม่ได้เงิน ได้สิ้นเดือนเราก็ไม่ว่าอะไรค่ะ แค่รู้สึกไม่ดีเท่าไร คบกัน1เดือน เขายืมเกือบ1พัน เราเองก็ไม่ค่อยมีตัง
รอดูสิ้นเดือนค่ะ เขาอาจไม่ผิดคำพูด เขาอาจไม่มีจริงๆ ก็ได้ เคยถามว่าทำไมไม่ขอพ่อแม่ เขาบอกไม่ขอพ่อแม่ให้หาเองโตแล้ว พ่อแม่เขาก็มีงานทำดี บ้านช่องดี พ่อเป็นอัยการ  พ่อเขารู้จักกันกับพอเราค่ะ
แม่เป็นอาจารย์สอนนักศึกษาพยาบาล หรือเราคิดไปเองทั้งๆที่เขารัก  หรือเราคิดผิดเขาไม่ได้รัก แค่อยากเอาก็เท่านั้น ถึงพึ่งคบกันได้1เดือน มีหลายครั้งที่เราคิดอยากเลิก อยากจะอยู่คนเดียวมากกว่า อยากใช้ชีวิตคนเดียว ต้องการที่จะไปเจอใครอีกหลายๆคนในอนาคต อีก2ปีกว่าๆก็ได้ฝึกงานได้ทำงาน รู้สึกว่าตัวเองยังต้องได้พบเจอใครอีกเยอะ
ยังไม่อยากยึดติดกับใครทั้งนั้น 
ไม่อยากให้ใครมาเป็นเจ้าของตัวเรา รุ้สึกว่าไม่อยากเอาตัวเองไปเป็นของใคร   แต่จะบอกเลิกเขายังไงก็ไม่มีเหตุผล  เขาก็ไม่ได้ผิดอะไร ก็สงสารเขา อีกใจก็ยังอยากมีเขาข้างๆไปเรื่อยๆ อีกใจก็อยากเลิกๆไป 
รอเจอคนใหม่ อีกอย่างคนนี้ก็ไม่ได้เป็นไปอย่างที่เราคิดไว้เลย   หรือเราเอาแต่ใจตัวเองและตั้งสเปกไว้เกินไป เราควรทำอย่างไรดีคะ  ควรหาทางออกที่สุขใจยังไง  ทิ้งท้ายไว้นิดนึงนะคะ
1.เขาไม่เจ้าชู้เลย
2.เมื่อเราโกรธรึไม่พอใจเขาเป็นฝ่ายง้อและขอโทษตลอด
3.เราขอให้เลิกบุหรี่ เขาเลิก!!
4.เราเคยโมโหบอกเลิก เขาเงียบแล้วขอโทษ แล้วบอกพี่ขอไม่เลิกได้ไหม จะปรับปรุงทุกอย่างที่เราไม่ชอบ 
5.หรือเราเองที่ผิดแล้วเอาแต่ใจมากไป
#ขอบคุณมากๆนะคะถ้าใครเข้ามาอ่านจนจบ