เรื่องราวของเรามันเริ่มต้นเพราะรักที่ฝังใจตั้งแต่เด็กๆ เราแอบชอบพี่คนนึงตั้งแต่เรียน ม.ต้น พี่เขาเรียนมหาลัย ในสายตาเขาเราเป็นเพียงเด็กคนนึงแค่ยิ้มให้กัน ไม่เคยคุยกันเลยสักคำ จนเราย้ายมาเรียนที่ กทม.
เวลาผ่านไป 15 ปี และบังเอิญเราเจอเฟสบุ๊คพี่เขาเลยขอเป็นเพื่อน แต่ไม่เคยทักไปเลย เพราะพี่เขาก็มีแฟนแล้ว จนพี่เขาป่วยเขาโรงพยาบาล เขาเลยทักแชทไปถามอาการ และเราก็ไม่กล้าทักเขาไปเป็นปี
เราอดทนคิดถึงเขารอจนวันเกิดพี่เขาเพื่อจะได้ทักไป HBD. และหลังจากนั้น เราและพี่เขาก็เริ่มคุยกันมากขึ้น
ช่วงนั้นเราเลิกกับแฟน แต่ไม่เคยถามพี่เขาเลยว่ามีแฟนไหม เราคุยกันมาเป็นปีๆ จนพี่เขาแน่ใจว่าเราคิดอะไรกับเขาเลยถามเราตรงๆว่า "คิดอะไรกับพี่ไหม" เราเงียบเป็นคำตอบ และ พี่เขาก็บอกเราว่า "เรามาช้าไป 1ปี พี่มีแฟนแล้ว" ใจเราแตกสลายยอมรับไม่ได้ ขอให้เขาคุยกับเราต่อ
เรา2 คนคุยกันเจอกันแบบนี้มานาน 3 ปี พี่เขาก็ยังไปไหนมาไหนกับแฟนลงรูปคู่ บอกรัก วันเสาร์นัดแฟน วันอาทิตย์มาหาเรา แต่กับเราแอบซ้อน
เราเจ็บ เสียใจ จนเลิกเล่นเฟส อยากเอาคืนเขาด้วยการตกลงแต่งงานกับแฟนเก่า
แต่ทุกคนบอกเราว่าเรานี้แหละจะเสียใจที่สุด
คนกำลังจะแต่งงานแบบเรา ทำไมไม่มีความสุข
ถ้าจะต้องแต่งงานกับคนที่หมดรัก และ ต้องบอกลาคนที่รัก ควรทำใจย้งไง?
เวลาผ่านไป 15 ปี และบังเอิญเราเจอเฟสบุ๊คพี่เขาเลยขอเป็นเพื่อน แต่ไม่เคยทักไปเลย เพราะพี่เขาก็มีแฟนแล้ว จนพี่เขาป่วยเขาโรงพยาบาล เขาเลยทักแชทไปถามอาการ และเราก็ไม่กล้าทักเขาไปเป็นปี
เราอดทนคิดถึงเขารอจนวันเกิดพี่เขาเพื่อจะได้ทักไป HBD. และหลังจากนั้น เราและพี่เขาก็เริ่มคุยกันมากขึ้น
ช่วงนั้นเราเลิกกับแฟน แต่ไม่เคยถามพี่เขาเลยว่ามีแฟนไหม เราคุยกันมาเป็นปีๆ จนพี่เขาแน่ใจว่าเราคิดอะไรกับเขาเลยถามเราตรงๆว่า "คิดอะไรกับพี่ไหม" เราเงียบเป็นคำตอบ และ พี่เขาก็บอกเราว่า "เรามาช้าไป 1ปี พี่มีแฟนแล้ว" ใจเราแตกสลายยอมรับไม่ได้ ขอให้เขาคุยกับเราต่อ
เรา2 คนคุยกันเจอกันแบบนี้มานาน 3 ปี พี่เขาก็ยังไปไหนมาไหนกับแฟนลงรูปคู่ บอกรัก วันเสาร์นัดแฟน วันอาทิตย์มาหาเรา แต่กับเราแอบซ้อน
เราเจ็บ เสียใจ จนเลิกเล่นเฟส อยากเอาคืนเขาด้วยการตกลงแต่งงานกับแฟนเก่า
แต่ทุกคนบอกเราว่าเรานี้แหละจะเสียใจที่สุด
คนกำลังจะแต่งงานแบบเรา ทำไมไม่มีความสุข