สวัสดีค่ะทุกคน เรามีเรื่องที่เครียดมากๆในชีวิตนั่นคือเรื่องขับรถ ไม่ว่าจะยิงปืน ต่อยมวย หรืออะไรก็ตามที่เจ็บเนื้อเจ็บตัวเราทำได้หมด ไม่เคยกลัวเลย แต่พอมาเจอเรื่องขับรถ บอกได้แค่ร้องไห้เท่านั้น
แล้วคนที่อยากให้เราขับรถคือพ่อเราเอง เราเป็นคนกลัวพ่อมาตั้งแต่เด็กจนโต กลัวขึ้นสมองเลย
แล้วพ่อเราก็เป็นคนสอนเราขับรถ เราขับมาได้ประมาณ2-3ปีแล้ว แต่ไม่มีการพัฒนา ไปไหนไม่ได้เลย แค่จะไปปากซอยยังลุ้นแล้วลุ้นอีก เวลาจะออกไปเราก็ต้องออกไปกับพ่อ แล้วพอเราขับเงอะๆงะๆ พ่อก็จะดุเรา แล้วพอดุเราปุ๊บ สติแตก เหลือไหล มือสั่น ขาสั่น บางครั้งนั่งน้ำตาไหลเลย แต่เราบอกพ่อไม่ได้ว่าเรากลัว เราไม่กล้า เราร้องไห้ฟูมฟายให้พ่อเห็นไม่ได้ ถ้าพ่อเห็นเราเป็นแบบนั้นเมื่อไรพ่อก็จะยิ่งดุให้เงียบ แล้วพ่อก็จะโมโหเรามากๆ เราอยากถามทุกคนว่า เราควรทำยังไงดีคะ เราจะเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้จริงๆ ช่วยเราด้วยค่ะT.T
เมื่อเรากลัวการขับรถที่มีพ่อเป็นคนสอนT.T
แล้วคนที่อยากให้เราขับรถคือพ่อเราเอง เราเป็นคนกลัวพ่อมาตั้งแต่เด็กจนโต กลัวขึ้นสมองเลย
แล้วพ่อเราก็เป็นคนสอนเราขับรถ เราขับมาได้ประมาณ2-3ปีแล้ว แต่ไม่มีการพัฒนา ไปไหนไม่ได้เลย แค่จะไปปากซอยยังลุ้นแล้วลุ้นอีก เวลาจะออกไปเราก็ต้องออกไปกับพ่อ แล้วพอเราขับเงอะๆงะๆ พ่อก็จะดุเรา แล้วพอดุเราปุ๊บ สติแตก เหลือไหล มือสั่น ขาสั่น บางครั้งนั่งน้ำตาไหลเลย แต่เราบอกพ่อไม่ได้ว่าเรากลัว เราไม่กล้า เราร้องไห้ฟูมฟายให้พ่อเห็นไม่ได้ ถ้าพ่อเห็นเราเป็นแบบนั้นเมื่อไรพ่อก็จะยิ่งดุให้เงียบ แล้วพ่อก็จะโมโหเรามากๆ เราอยากถามทุกคนว่า เราควรทำยังไงดีคะ เราจะเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้จริงๆ ช่วยเราด้วยค่ะT.T