อายุ 21 ต่อไปก็ 30-40-50 (มีคำหยาบ)
ช่วง ม.ปลายก็เห่อทหาร ชอบหนังสไนเปอร์จนอยากเป็นพลซุ่มยิง 55 สอบราชการก็ไม่ติด กลับบ้านมาทำนา อยากเป็นนักเขียนการ์ตูนก็ฝีมือหมาไม่เเดก แอบชอบสาวตอน ม.ปลาย ชอบมา3ปี ไม่เคยคุยด้วยซักคำ ขนาดเสียงยังไม่เคยได้ยิน
ปีใหม่ สงกานต์ ลอยกระทง ก็นอนอยู่บ้าน แฟนก็ไม่เคยมี หนี้สินก็ไม่มี เงินก็ไม่มี เส้นผมก็ยังบางเบา เหล้าไม่ได้กินยาก็ไม่ได้สูบ เเต่คนในครอบครับกลัวผมจะตายเพราะ โรคเบาหวาน เพราะกินเเต่ขนม อยากมีเเฟนก็อยากมี ถ้ามีเเล้วก้คงทำไห้เเฟนลำบาก หาเลี้ยงตัวเองก็ไม่ได้ คงไม่มีปัญญาเลี้ยงเเฟน อย่าว่าเเต่มีเเฟนเลย เเค่คิดจะเดินไปทักผู้หญิงก็ยังขาสั่นพับๆ ฝึกวาดการ์ตูนพอเข้ายูทูปไปเจอเด็กมอต้นวาดเทพๆ ก็ทำผมสิ้นหวังไปหลายเดือน อยากมีเเฟน ก็ติดตรงที่ไม่มีจะกิน ถ้ามีจริงๆผมก้คงเกาะผู้หญิงกิน ยังไงก้ก้มหน้าวาดรูปต่อไป ทำไงได้ใจมันรัก 55 พอจบ
บ่นกับชีวิตปัจจุบัน
ช่วง ม.ปลายก็เห่อทหาร ชอบหนังสไนเปอร์จนอยากเป็นพลซุ่มยิง 55 สอบราชการก็ไม่ติด กลับบ้านมาทำนา อยากเป็นนักเขียนการ์ตูนก็ฝีมือหมาไม่เเดก แอบชอบสาวตอน ม.ปลาย ชอบมา3ปี ไม่เคยคุยด้วยซักคำ ขนาดเสียงยังไม่เคยได้ยิน
ปีใหม่ สงกานต์ ลอยกระทง ก็นอนอยู่บ้าน แฟนก็ไม่เคยมี หนี้สินก็ไม่มี เงินก็ไม่มี เส้นผมก็ยังบางเบา เหล้าไม่ได้กินยาก็ไม่ได้สูบ เเต่คนในครอบครับกลัวผมจะตายเพราะ โรคเบาหวาน เพราะกินเเต่ขนม อยากมีเเฟนก็อยากมี ถ้ามีเเล้วก้คงทำไห้เเฟนลำบาก หาเลี้ยงตัวเองก็ไม่ได้ คงไม่มีปัญญาเลี้ยงเเฟน อย่าว่าเเต่มีเเฟนเลย เเค่คิดจะเดินไปทักผู้หญิงก็ยังขาสั่นพับๆ ฝึกวาดการ์ตูนพอเข้ายูทูปไปเจอเด็กมอต้นวาดเทพๆ ก็ทำผมสิ้นหวังไปหลายเดือน อยากมีเเฟน ก็ติดตรงที่ไม่มีจะกิน ถ้ามีจริงๆผมก้คงเกาะผู้หญิงกิน ยังไงก้ก้มหน้าวาดรูปต่อไป ทำไงได้ใจมันรัก 55 พอจบ