ผมอายุ 23 ที่บ้านมีทุรกิจส่วนตัวเกี่ยวกับการรับซื้อพืชไร่ รวมมูลค้าก็หลายสิบล้าน ผมก็ช่วยงานมาตลอด แต่พ่อผมก็ไม่เคยภูมิใจ แถมทุกครั้งที่เค้ามองผมเค้ามองด้วยสายตาที่ไม่ใช่สายตาของคนเป็นพ่อ ผมทำงานได้เงินเหมือนลูกจ้างคนนึง และผมก็ไม่เคยขอเงินเค้า ได้แต่เบิกในส่วนทำงาน ที่หนักกว่านั้นคำพูดที่เค้าพูดมามีแต่คำดูถูก ตัดกำลังใจคือผมลูกนะ แม่ก็ไม่สนใจเอาแต่เข้าข้างพ่อ จนบางทีผมก็คิดว่าเราเป็นตัวอะไรในบ้าน และที่เค้าเป็นแบบนี้กันก็เป็นกับเราคนเดียว ผมเลยคิดว่าจะออกไปอยู่ข้างนอก มีใครเคยเจอแบบผมรึป่าว มาพูดคุยกันหน่อย
ใครเคยออกจากบ้านเพราะคนในบ้านมองเราไม่มีค่า