สวัสดีค่ะ กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของเรา
ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ เราแค่อยากจะมาระบายเฉยๆ เก็บเอาไว้คนเดียว กลัวจะเป็นบ้าซะก่อน
ก่อนอื่นต้องบอกก่อนเลยนะคะว่าเราเป็นสาวประเภทสอง เป็นคนที่ค่อนข้างเฮฮา เมื่อก่อนเคยคิดว่าเข้ากับคนได้ง่าย แต่ตอนนี้รู้แล้วว่าที่เราเข้ากับคนได้ง่าย จริงๆแล้วเค้าให้เราเข้าถึงแค่ผิวเผิน คิดว่าเราเป็นเพื่อนเพราะเรามีผลประโยชน์
เราค่อนข้างที่จะให้ความสำคัญกับคำว่าเพื่อนเป็นอันดับต้นๆ เราแคร์ความรู้สึกของเพื่อนทุกคน เราค่อนข้างมีเพื่อนหลายสังคมเพราะเราเรียนด้วยและทำงานด้วย และเราชอบทำกิจกรรมตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม ก็เลยมีคนรู้จักค่อนข้างมากหน่อย
แต่มาปีนี้ความสัมพันธ์เพื่อนเราพังหมดเลย อาจเป็นเพราะเราหมดผลประโยชน์กับเค้า เช่น เพื่อนที่มหาวิทยาลัย(เราเรียนเฉพาะวันอาทิตย์) เราคบกับเพื่อนกลุ่มหนึ่งตั้งแต่ปี1 ในกลุ่มนี้จะมีทั้งหมด 3 คน รวมเราแล้วนะ เพราะเราผลการเรียนค่อนข้างดี(เทอมแรกเราได้ A ทุกวิชา แต่ที่ผลการเรียนเราดี เราไม่ได้นั่งสวยแล้วเกรดดีนะ เราต้องพยายามมากกว่าคนอื่นมาก เพราะเราเป็นคนเข้าใจยาก ขี้ลืม เราจึงต้องศึกษาเพิ่มจากยูทูป และฝึกบ่อยๆ จากที่ติด Social มากๆ ติดดูละคร ดูการ์ตูน เราต้องเลิกดูทั้งหมด เพื่อดาวน์โหลดเนื้อหาที่เรียนมาทำความเข้าใจเพิ่ม)เราจึงเป็น Center การสรุปข้อสอบ และติวข้อสอบของกลุ่ม หากสัปดาห์ไหนมีสอบ เราจะต้องรีบสรุปแนวข้อสอบให้เสร็จภายในวันอังคาร-วันพุธ เพื่อส่งให้เพื่อนอ่านเพื่อเตรียมตัวสอบ (อันนี่เราส่งให้หลายคนมาก ทั้งเพื่อนในกลุ่มเรา และเพื่อนใน Class ที่มีไลน์ มี Facebook กัน) บางครั้งเราส่งสรุปให้เพื่อนเสร็จ เราก็จะทักไปถามแนวข้อสอบเพิ่มเติมจากเพื่อนอีกคนที่เค้าจะจดละเอียดมากๆ ถ้าเค้าส่งให้เราก็จะส่งต่อให้เพื่อนคนอื่นๆทุกครั้ง (แต่เราให้เครดิตต้นฉบับนะ ไม่ได้แง็บมาเป็นผลงานของเรา) มีเพื่อนๆหลายคนที่ได้เกรด A เพราะเรา ทีนี่มีช่วงนึงที่เงินเราช๊อตมาก ช๊อตขนาดที่ว่าไม่มีเงินไปเรียน ทำให้เราขสดเรียนบ่อยมาก ซึ่งวิชานั้นเป็นวิชาที่ต้องคำนวณมีสูตรเยอะมากมาย พอเราขาดเรียนมากๆ ก็เรียนไม่รู้เรื่องบวกกับงานที่ทำมีปัญหา เราจึงไม่มีเวลาที่จะศึกษาเพิ่ม วิชานี้ เกรดที่เราได้คือ D+ ใช่แล้วค่ะ D+ จากคนที่ได้ A ทุกวิชา หลังจากที่เกรดออกมานั้น เพื่อนในกลุ่มเราอีกสองคน ก็เริ่มตีตัวออกห่างกันไป พอเรียน Class ใหม่ก็ไปนั่งเรียนกับเพื่อนอีกกลุ่มนึงที่เค้าสามารถติวให้ได้ และแอบนัดติววิชาสถิติแสนโหดกันแบบไม่ชวนเรา(แต่เพื่อนได้ไม่ถึง 10 คะแนนนะ เราได้ 16 คะแนน *คะแนนเต็ม 20) มีอีกวิชานึงเพื่อนค่อนข้างสนิทกับอาจารย์ทีสอนใน Class ก็เลยได้แนวข้อสอบมามากกว่าคนอื่นหน่อย แต่เค้าบอกเพื่อนกลุ่มนั้น แต่ไม่บอกเราสักคำ (วิชานี้เราได้ 12 แต่เพื่อนได้ 15,17 เต็ม20 คะแนน) เรารู้สึกจุก จุกที่พอเราหมดผลประโยชน์กับเค้า เค้าก็ไม่เห็นค่าเราเลย ทั้งๆที่เราเคยทุ่มเทให้เขา เราเคยนั่งตัดต่องานให้เค้าเพื่อให้เค้าไปเสนอลูกค้าเพื่อจะได้ไม่ต้องไปจ้างงานคนเขียน Art จะได้ Save Cost ไปได้อีก แต่เพื่อนกลับตีตัวออกห่าง และจะทักมาก็ต่อเมื่อมีงานให้ช่วย แล้วเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมาเพื่อนโพสต์ Facebook จะซื้อบ้าน ด้วยความที่เราเป็นคนเฮฮาอยู่แล้ว พอเจอหน้าเพื่อนก็แซวๆว่าขอไปอยู่ด้วยนะ หลังนี่เสี่ยซื้อให้เงินสด หรือผ่อนหล่ะ แล้วเราก็หัวเราะ (อันนี้คนอื่นอาจจะมองว่าเราแซวแรงไปหรือเปล่า แต่ปกติเราแซวกันแบบนี่อยู่แล้ว ปกติเพื่อนก็แซวว่าเรารับงานไซด์ไลน์ เราทำงานซ่องบ้าง แต่ก็รู้กันอยู่ว่าขำๆ) หลังจากที่เราแซวเรื่องบ้าน เพื่อนก็โพสต์เฟซบุ๊กว่า "สอรอนอ"เราก็คืดว่าน่าจะมาจาก "สาระแน" จากนั้นอีกไม่นานก็โพสต์อีกว่า "กูมีปัญญาแล้วกัน"แล้วก็อีกหลายๆโพสต์ที่คิดว่า น่าจะโพสต์ถึงเรา
ส่วนเพื่อนที่ทำงาน เราอยู่กลุ่มเดียวกันหลายคน แต่มาจากหลายๆฝ่าย เราจะชอบช่วยงานทุกคน จนพอเราเข้าไปช่วย เจ้าของงานเลยไม่ทำงานของตัวเอง แต่เอามาโปะให้เราทำ เราเลยไม่ไหว เพราะงานเราก็มีเหมือนกัน เราเลยบอกว่าจะไม่ช่วยละนะ งานยุ่งเหมือนกัน เพื่อนก็เลยไม่คุยกับเรา จากกลุ่มที่กินข้าว เที่ยว เฮฮา มีความสุขด้วยกัน ทุกวันนี้ เรานั่งกินข้าวกับแม่บ้าน ใช่ค่ะ เรานั่งกินข้าวกับป้าแม่บ้าน แต่เราก็โอเคนะ กินข้าวกับป้าแม่บ้านก็สบายใจไปอีกแบบนึง
แต่เราค่อนข้างเฟลกับเพื่อนที่มหาลัยกับเพื่อนที่ทำงาน อย่างที่บอกข้างต้นว่าเราค่อนข้างที่จะให้ความสำคัญกับเพื่อน ตอนนี้เราไม่อยากรับรู้ว่าเพื่อนจะโพสต์อะไรจะด่าอะไร แต่ไม่อยาก Unfriend ไม่อยาก Block กลัวเพื่อนจะรู้สึกแย่ และอาจทำให้เรื่องราวไปกันใหญ่ ความรู้สึกของทุกฝ่ายจะพัง เราก็เลยเลือกที่จะปิด Facebook เลิกเล่นทั้งๆที่เราติด Social ทุกวันนี้รู้สึกเหงา หวิวๆ มีแอบน้อยใจ แอบเสียใจบ้าง แต่เราคิดว่าเราน่าจะผ่านมันไปได้
ถ้ามีผลประโยชน์ เราจะมีเพื่อน?
ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ เราแค่อยากจะมาระบายเฉยๆ เก็บเอาไว้คนเดียว กลัวจะเป็นบ้าซะก่อน
ก่อนอื่นต้องบอกก่อนเลยนะคะว่าเราเป็นสาวประเภทสอง เป็นคนที่ค่อนข้างเฮฮา เมื่อก่อนเคยคิดว่าเข้ากับคนได้ง่าย แต่ตอนนี้รู้แล้วว่าที่เราเข้ากับคนได้ง่าย จริงๆแล้วเค้าให้เราเข้าถึงแค่ผิวเผิน คิดว่าเราเป็นเพื่อนเพราะเรามีผลประโยชน์
เราค่อนข้างที่จะให้ความสำคัญกับคำว่าเพื่อนเป็นอันดับต้นๆ เราแคร์ความรู้สึกของเพื่อนทุกคน เราค่อนข้างมีเพื่อนหลายสังคมเพราะเราเรียนด้วยและทำงานด้วย และเราชอบทำกิจกรรมตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม ก็เลยมีคนรู้จักค่อนข้างมากหน่อย
แต่มาปีนี้ความสัมพันธ์เพื่อนเราพังหมดเลย อาจเป็นเพราะเราหมดผลประโยชน์กับเค้า เช่น เพื่อนที่มหาวิทยาลัย(เราเรียนเฉพาะวันอาทิตย์) เราคบกับเพื่อนกลุ่มหนึ่งตั้งแต่ปี1 ในกลุ่มนี้จะมีทั้งหมด 3 คน รวมเราแล้วนะ เพราะเราผลการเรียนค่อนข้างดี(เทอมแรกเราได้ A ทุกวิชา แต่ที่ผลการเรียนเราดี เราไม่ได้นั่งสวยแล้วเกรดดีนะ เราต้องพยายามมากกว่าคนอื่นมาก เพราะเราเป็นคนเข้าใจยาก ขี้ลืม เราจึงต้องศึกษาเพิ่มจากยูทูป และฝึกบ่อยๆ จากที่ติด Social มากๆ ติดดูละคร ดูการ์ตูน เราต้องเลิกดูทั้งหมด เพื่อดาวน์โหลดเนื้อหาที่เรียนมาทำความเข้าใจเพิ่ม)เราจึงเป็น Center การสรุปข้อสอบ และติวข้อสอบของกลุ่ม หากสัปดาห์ไหนมีสอบ เราจะต้องรีบสรุปแนวข้อสอบให้เสร็จภายในวันอังคาร-วันพุธ เพื่อส่งให้เพื่อนอ่านเพื่อเตรียมตัวสอบ (อันนี่เราส่งให้หลายคนมาก ทั้งเพื่อนในกลุ่มเรา และเพื่อนใน Class ที่มีไลน์ มี Facebook กัน) บางครั้งเราส่งสรุปให้เพื่อนเสร็จ เราก็จะทักไปถามแนวข้อสอบเพิ่มเติมจากเพื่อนอีกคนที่เค้าจะจดละเอียดมากๆ ถ้าเค้าส่งให้เราก็จะส่งต่อให้เพื่อนคนอื่นๆทุกครั้ง (แต่เราให้เครดิตต้นฉบับนะ ไม่ได้แง็บมาเป็นผลงานของเรา) มีเพื่อนๆหลายคนที่ได้เกรด A เพราะเรา ทีนี่มีช่วงนึงที่เงินเราช๊อตมาก ช๊อตขนาดที่ว่าไม่มีเงินไปเรียน ทำให้เราขสดเรียนบ่อยมาก ซึ่งวิชานั้นเป็นวิชาที่ต้องคำนวณมีสูตรเยอะมากมาย พอเราขาดเรียนมากๆ ก็เรียนไม่รู้เรื่องบวกกับงานที่ทำมีปัญหา เราจึงไม่มีเวลาที่จะศึกษาเพิ่ม วิชานี้ เกรดที่เราได้คือ D+ ใช่แล้วค่ะ D+ จากคนที่ได้ A ทุกวิชา หลังจากที่เกรดออกมานั้น เพื่อนในกลุ่มเราอีกสองคน ก็เริ่มตีตัวออกห่างกันไป พอเรียน Class ใหม่ก็ไปนั่งเรียนกับเพื่อนอีกกลุ่มนึงที่เค้าสามารถติวให้ได้ และแอบนัดติววิชาสถิติแสนโหดกันแบบไม่ชวนเรา(แต่เพื่อนได้ไม่ถึง 10 คะแนนนะ เราได้ 16 คะแนน *คะแนนเต็ม 20) มีอีกวิชานึงเพื่อนค่อนข้างสนิทกับอาจารย์ทีสอนใน Class ก็เลยได้แนวข้อสอบมามากกว่าคนอื่นหน่อย แต่เค้าบอกเพื่อนกลุ่มนั้น แต่ไม่บอกเราสักคำ (วิชานี้เราได้ 12 แต่เพื่อนได้ 15,17 เต็ม20 คะแนน) เรารู้สึกจุก จุกที่พอเราหมดผลประโยชน์กับเค้า เค้าก็ไม่เห็นค่าเราเลย ทั้งๆที่เราเคยทุ่มเทให้เขา เราเคยนั่งตัดต่องานให้เค้าเพื่อให้เค้าไปเสนอลูกค้าเพื่อจะได้ไม่ต้องไปจ้างงานคนเขียน Art จะได้ Save Cost ไปได้อีก แต่เพื่อนกลับตีตัวออกห่าง และจะทักมาก็ต่อเมื่อมีงานให้ช่วย แล้วเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมาเพื่อนโพสต์ Facebook จะซื้อบ้าน ด้วยความที่เราเป็นคนเฮฮาอยู่แล้ว พอเจอหน้าเพื่อนก็แซวๆว่าขอไปอยู่ด้วยนะ หลังนี่เสี่ยซื้อให้เงินสด หรือผ่อนหล่ะ แล้วเราก็หัวเราะ (อันนี้คนอื่นอาจจะมองว่าเราแซวแรงไปหรือเปล่า แต่ปกติเราแซวกันแบบนี่อยู่แล้ว ปกติเพื่อนก็แซวว่าเรารับงานไซด์ไลน์ เราทำงานซ่องบ้าง แต่ก็รู้กันอยู่ว่าขำๆ) หลังจากที่เราแซวเรื่องบ้าน เพื่อนก็โพสต์เฟซบุ๊กว่า "สอรอนอ"เราก็คืดว่าน่าจะมาจาก "สาระแน" จากนั้นอีกไม่นานก็โพสต์อีกว่า "กูมีปัญญาแล้วกัน"แล้วก็อีกหลายๆโพสต์ที่คิดว่า น่าจะโพสต์ถึงเรา
ส่วนเพื่อนที่ทำงาน เราอยู่กลุ่มเดียวกันหลายคน แต่มาจากหลายๆฝ่าย เราจะชอบช่วยงานทุกคน จนพอเราเข้าไปช่วย เจ้าของงานเลยไม่ทำงานของตัวเอง แต่เอามาโปะให้เราทำ เราเลยไม่ไหว เพราะงานเราก็มีเหมือนกัน เราเลยบอกว่าจะไม่ช่วยละนะ งานยุ่งเหมือนกัน เพื่อนก็เลยไม่คุยกับเรา จากกลุ่มที่กินข้าว เที่ยว เฮฮา มีความสุขด้วยกัน ทุกวันนี้ เรานั่งกินข้าวกับแม่บ้าน ใช่ค่ะ เรานั่งกินข้าวกับป้าแม่บ้าน แต่เราก็โอเคนะ กินข้าวกับป้าแม่บ้านก็สบายใจไปอีกแบบนึง
แต่เราค่อนข้างเฟลกับเพื่อนที่มหาลัยกับเพื่อนที่ทำงาน อย่างที่บอกข้างต้นว่าเราค่อนข้างที่จะให้ความสำคัญกับเพื่อน ตอนนี้เราไม่อยากรับรู้ว่าเพื่อนจะโพสต์อะไรจะด่าอะไร แต่ไม่อยาก Unfriend ไม่อยาก Block กลัวเพื่อนจะรู้สึกแย่ และอาจทำให้เรื่องราวไปกันใหญ่ ความรู้สึกของทุกฝ่ายจะพัง เราก็เลยเลือกที่จะปิด Facebook เลิกเล่นทั้งๆที่เราติด Social ทุกวันนี้รู้สึกเหงา หวิวๆ มีแอบน้อยใจ แอบเสียใจบ้าง แต่เราคิดว่าเราน่าจะผ่านมันไปได้