[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้สัพพสังขารอนิจจัง
สัพเพธรรมาอนัตตาติ
ขันธ์5เป็นอนัตตา
เราต้องการให้ขันธ์5เที่ยงเป็นสุข
แต่เราบังคับขันธ์5 ให้เที่ยงเป็นสุขไม่ได้
เพราะขันธ์5 ไม่ใช่ตน เป็นอนัตตา
ขันธ์5ไม่เที่ยงเป็นทุกข์
ถ้า นิพพานเป็นอนัตตา
นิพพานเที่ยงเป็นสุข
แต่เราทำให้นิพพานเกิดแก่เราไม่ได้
เพราะนิพพานไม่ใช่ตน
เราก็เลยเป็นทุกข์
เราไม่มีตนที่จะไปทำนิพพาน
นิพพานไม่มีเหตุปัจจัย
เราหาเหตุปัจจัยทำให้นิพพานเกิดไม่ได้
เพราะนิพพานไม่มีเหตุปัจจัย เป็นอนัตตา ไม่ใช่ตน
เราไม่ใช่ตน ไม่มีเหตุปัจจัยไม่มีนิพพาน
นิพพานมีอยู่แต่นิพพานไม่ใช่ตน
เลยไม่มีคนได้นิพพาน ไม่มีพระอรหันต์
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย,
จักษุเกิดขึ้นแล้วแก่เรา,
ญาณเกิดขึ้นแล้วแก่เรา,
ปัญญาเกิดขึ้นแล้วแก่เรา,
วิชชาเกิดขึ้นแล้วแก่เรา,
แสงสว่างเกิดขึ้นแล้วแก่เรา,
ในธรรมที่เราไม่เคยฟังมาแต่ก่อน,
ว่าอริยสัจคือเหตุให้เกิดทุกข์,
เป็นอย่างนี้อย่างนี้, ดังนี้
ดูกรภิกษุทั้งหลาย
เมื่อภิกษุไม่ประกอบภาวนานุโยคอยู่ จะพึงเกิดความปรารถนาอย่างนี้ว่า
ไฉนหนอ ขอจิตของเราพึงพ้นจากอาสวะ เพราะไม่ถือมั่น ดังนี้ ก็จริงอยู่
ถึงอย่างนั้น จิตของเธอย่อมไม่พ้นไปจากอาสวะเพราะไม่ถือมั่นได้เลย.
ข้อนั้นเพราะเหตุไร(เหตุปัจจัย)
ข้อนั้นพึงกล่าวได้ว่า เพราะเธอไม่อบรม
เพราะไม่อบรมอะไร
เพราะไม่อบรมสติปัฏฐาน ๔
เพราะไม่อบรมสัมมัปปธาน ๔
เพราะไม่อบรมอิทธิบาท ๔
เพราะไม่อบรมอินทรีย์ ๕
เพราะไม่อบรมพละ ๕
เพราะไม่อบรมโพชฌงค์ ๗
เพราะไม่อบรมอริยมรรคมีองค์ ๘.
ไม่มีพระอรหันต์