สวัสดีค่ะ เพิ่งอกหักมาค่ะ ขอเล่าคร่าวๆนะคะ
จขกท อายุ 30 ทำงานบริษัทเอกชนมีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง น่าตาไปวัดไปวาได้ หุ่นดี ( อันนี้คนรอบตัวบอกนะ ไม่ได้อวยตัวเอง ฮ่าๆ)
โสดมานานมากค่ะ 5 ปีได้ ตั้งแต่เลิกกับแฟนคนแรกมา ก็มีคนเข้ามาคุยบ้าง เราก็คุยค่ะ แต่ไม่ได้คบกัน ด้วยจังหวะชีวิตหลายๆอย่าง แต่กล้าบอกเลยว่า 2-3 คนที่เข้ามาช่วง 5 ปีที่โสด ไม่ได้ถูกใจมากเหมือนคนที่เพิ่งทำอกหักคราวนี้
คนนี้เราเจอในแอพหาคู่ค่ะ เราเล่นแอพนี้บ้างเวลาเบื่อๆ แต่ไม่ค่อยได้ไปเจอตัวจริงใครเท่าไร เพราะอาจจะไม่ถูกใจ หรือ อาจจะไม่เชื่อว่าความสัมพันธ์ผ่านแอพนี้จะจริงจัง เล่นมาสักพัก ก็เจอคนนี้ คุยเกือบเดือนแลกไลน์กัน แรกๆก็ถามมา ตอบไปปกติ เพราะเราก็คุยหลายคน จนเรามั่นใจว่าเขาโสด และรู้สึกได้ว่าคนนี้ ให้พลังบวกกับเรา เราสบายใจที่จะแชร์เรื่องราวต่างๆในชีวิต เขาฉลาด แต่ก็กวนๆในขณะเดียวกัน สรุปคือคุยกันถูกคอมากๆ จนเราค่อยๆเททุกคนแล้วคุยกับเขาคนเดียว
ทุกวันเราจะผลัดกันเล่าเรื่องตัวเอง ถามแบบอยากรู้ อยากเข้ามาในชีวิตของกันและกันมากขึ้น ( ลืมบอก เขาเป็นคนไทยที่ทำงานอยู่เมืองนอกนะคะ) ผ่านไป 2 เดือน เขากลับมาเที่ยวไทย เลยได้มาเจอกันครั้งแรก น่าตาเขาก็ไม่ได้สเปคเราเลย แต่เชื่อไหม เรามองข้ามไปเลย เพราะบุคลิกท่าทาง การพูดจา ถูกใจเรามาก แล้วเขาก็บินกลับไปทำงาน หลังจากวันนั้นก็คุยกันมาตลอด จนกลับไทยมาอีกรอบก็เจอกัน เขาบินกลับไปรอบนี้เขาบอกว่าจะลาออกแล้วมาหางานที่ไทยทำ มีคุยๆไว้แล้ว รอบริษัทที่ไทยตกลง ก็จะกลับไทยถาวร ผ่านไป 6 เดือน เรายังคุยกันทุกวัน ยิ่งสนิทกันมากขึ้น เขาก็ได้งานที่ไทยแล้ว มีแพลนจะกลับไทย เราดีใจมากตอนนั้น เพราะหวังว่าความสัมพันธ์นี้จะคืบหน้า
เราเล่าเรื่องนี้ให้เพื่อนฟัง เพื่อนทุกคนก็สงสัยแบบที่เราสงสัยค่ะ ว่าเราคุยกันในสถานะไหน เพื่อน? คนคุย? แล้วเขาอยากจะพัฒนาหรือเปล่าไม่รู้ เขาไม่เคยบอก ไม่เคยถาม เรื่องนี้กับเราเลย เราก็ไม่อยากถามกลัวเขาอึดอัด ตอนนั้นเขาโฟกัสเรื่องกลับไทยอยู่ จนเขากลับมาไทยค่ะ ทุกอย่างมันเหมือนเดิม คุยกันทุกวัน มาเจอกันบ้าง ทานข้าว เดินเล่น ตอนเจอเขาก็ดุแลเราดี แต่ไม่มีอะไรเพิ่มเติมเลย เราทนไม่ไหว เราเลยตัดสินใจถามค่ะ
คำตอบที่ได้ คือ เขาไม่เข้าใจว่าความรู้สึกนี้ ที่เกิดขึ้น แปลว่าอะไร เขาบอกเราคือคนที่เขาคุยด้วยรู้เรื่อง สบายใจทุกครั้งที่ได้คุย ที่เขาตอบมีแค่นั้น เราเลยตัดสินใจออกมาจากความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจนนี้ดีกว่า เพราะเหมือนเราจริงจังฝ่ายเดียว
ผ่านไป 1 อาทิตย์ เราทรมารมาก จากที่เคยคุยกันทุกวัน 8 -9 เดือน เราเคยคิดว่าเราโชคดี ที่ตามหาเขาเจอ คนที่เราสามารถรักได้หมดใจ แต่ทุกอย่างจบลงด้วยความไม่แน่ใจ หรือถ้าเราไม่ถามแล้วคุยกันไปแบบเดิมจะดีกว่า คิดวนไปมาทั้งวัน เราลองใช้เวลานี้สำรวจตัวเองค่ะ ว่าเรามี หรือ ไม่มีอะไรที่ผู้ชายดีดีสักคนจะชอบเราได้ รูปร่าง น่าตา การศึกษา ความมั่นคง ฐานะทางสังคม เราสู้ได้ ถึงจะไม่ได้จบต่างประเทศแบบเขาแต่มหาวิทยาลัยที่เราจบก็อันดับต้นๆ พูดจาภาษาเดียวกัน ความชอบคล้ายกัน เขาบอกเองว่าเขาสบายใจที่คุยกัน แต่ทำไมไม่อยากสานต่อกับเรา หรือจริงๆแล้ว ผู้ชายไม่ได้มีเหตุผลอะไรเลย แค่รู้สึกกับไม่รู้สึก
เลยอยากถามผู้ชายในนี้ว่าจริงๆแล้ว เวลาอยากคบใคร อยากจริงจังกับใคร ดูยังไง ใช้เหตุผลหรือความรู้สึกคะ?
ส่วนเราตอนนี้คงต้องใช้เวลาในการทำใจค่ะ ทุ่มเทให้งานเยอะๆ และก่อนจะเปิดโอกาสให้ใครเข้ามาคงต้องดูดีดีกว่านี้
เพราะตอนนี้เจ็บค่ะ
คุณผู้ชาย พวกคุณมองหาอะไรในตัวคนที่มาเป็นแฟนคุณ
จขกท อายุ 30 ทำงานบริษัทเอกชนมีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง น่าตาไปวัดไปวาได้ หุ่นดี ( อันนี้คนรอบตัวบอกนะ ไม่ได้อวยตัวเอง ฮ่าๆ)
โสดมานานมากค่ะ 5 ปีได้ ตั้งแต่เลิกกับแฟนคนแรกมา ก็มีคนเข้ามาคุยบ้าง เราก็คุยค่ะ แต่ไม่ได้คบกัน ด้วยจังหวะชีวิตหลายๆอย่าง แต่กล้าบอกเลยว่า 2-3 คนที่เข้ามาช่วง 5 ปีที่โสด ไม่ได้ถูกใจมากเหมือนคนที่เพิ่งทำอกหักคราวนี้
คนนี้เราเจอในแอพหาคู่ค่ะ เราเล่นแอพนี้บ้างเวลาเบื่อๆ แต่ไม่ค่อยได้ไปเจอตัวจริงใครเท่าไร เพราะอาจจะไม่ถูกใจ หรือ อาจจะไม่เชื่อว่าความสัมพันธ์ผ่านแอพนี้จะจริงจัง เล่นมาสักพัก ก็เจอคนนี้ คุยเกือบเดือนแลกไลน์กัน แรกๆก็ถามมา ตอบไปปกติ เพราะเราก็คุยหลายคน จนเรามั่นใจว่าเขาโสด และรู้สึกได้ว่าคนนี้ ให้พลังบวกกับเรา เราสบายใจที่จะแชร์เรื่องราวต่างๆในชีวิต เขาฉลาด แต่ก็กวนๆในขณะเดียวกัน สรุปคือคุยกันถูกคอมากๆ จนเราค่อยๆเททุกคนแล้วคุยกับเขาคนเดียว
ทุกวันเราจะผลัดกันเล่าเรื่องตัวเอง ถามแบบอยากรู้ อยากเข้ามาในชีวิตของกันและกันมากขึ้น ( ลืมบอก เขาเป็นคนไทยที่ทำงานอยู่เมืองนอกนะคะ) ผ่านไป 2 เดือน เขากลับมาเที่ยวไทย เลยได้มาเจอกันครั้งแรก น่าตาเขาก็ไม่ได้สเปคเราเลย แต่เชื่อไหม เรามองข้ามไปเลย เพราะบุคลิกท่าทาง การพูดจา ถูกใจเรามาก แล้วเขาก็บินกลับไปทำงาน หลังจากวันนั้นก็คุยกันมาตลอด จนกลับไทยมาอีกรอบก็เจอกัน เขาบินกลับไปรอบนี้เขาบอกว่าจะลาออกแล้วมาหางานที่ไทยทำ มีคุยๆไว้แล้ว รอบริษัทที่ไทยตกลง ก็จะกลับไทยถาวร ผ่านไป 6 เดือน เรายังคุยกันทุกวัน ยิ่งสนิทกันมากขึ้น เขาก็ได้งานที่ไทยแล้ว มีแพลนจะกลับไทย เราดีใจมากตอนนั้น เพราะหวังว่าความสัมพันธ์นี้จะคืบหน้า
เราเล่าเรื่องนี้ให้เพื่อนฟัง เพื่อนทุกคนก็สงสัยแบบที่เราสงสัยค่ะ ว่าเราคุยกันในสถานะไหน เพื่อน? คนคุย? แล้วเขาอยากจะพัฒนาหรือเปล่าไม่รู้ เขาไม่เคยบอก ไม่เคยถาม เรื่องนี้กับเราเลย เราก็ไม่อยากถามกลัวเขาอึดอัด ตอนนั้นเขาโฟกัสเรื่องกลับไทยอยู่ จนเขากลับมาไทยค่ะ ทุกอย่างมันเหมือนเดิม คุยกันทุกวัน มาเจอกันบ้าง ทานข้าว เดินเล่น ตอนเจอเขาก็ดุแลเราดี แต่ไม่มีอะไรเพิ่มเติมเลย เราทนไม่ไหว เราเลยตัดสินใจถามค่ะ
คำตอบที่ได้ คือ เขาไม่เข้าใจว่าความรู้สึกนี้ ที่เกิดขึ้น แปลว่าอะไร เขาบอกเราคือคนที่เขาคุยด้วยรู้เรื่อง สบายใจทุกครั้งที่ได้คุย ที่เขาตอบมีแค่นั้น เราเลยตัดสินใจออกมาจากความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจนนี้ดีกว่า เพราะเหมือนเราจริงจังฝ่ายเดียว
ผ่านไป 1 อาทิตย์ เราทรมารมาก จากที่เคยคุยกันทุกวัน 8 -9 เดือน เราเคยคิดว่าเราโชคดี ที่ตามหาเขาเจอ คนที่เราสามารถรักได้หมดใจ แต่ทุกอย่างจบลงด้วยความไม่แน่ใจ หรือถ้าเราไม่ถามแล้วคุยกันไปแบบเดิมจะดีกว่า คิดวนไปมาทั้งวัน เราลองใช้เวลานี้สำรวจตัวเองค่ะ ว่าเรามี หรือ ไม่มีอะไรที่ผู้ชายดีดีสักคนจะชอบเราได้ รูปร่าง น่าตา การศึกษา ความมั่นคง ฐานะทางสังคม เราสู้ได้ ถึงจะไม่ได้จบต่างประเทศแบบเขาแต่มหาวิทยาลัยที่เราจบก็อันดับต้นๆ พูดจาภาษาเดียวกัน ความชอบคล้ายกัน เขาบอกเองว่าเขาสบายใจที่คุยกัน แต่ทำไมไม่อยากสานต่อกับเรา หรือจริงๆแล้ว ผู้ชายไม่ได้มีเหตุผลอะไรเลย แค่รู้สึกกับไม่รู้สึก
เลยอยากถามผู้ชายในนี้ว่าจริงๆแล้ว เวลาอยากคบใคร อยากจริงจังกับใคร ดูยังไง ใช้เหตุผลหรือความรู้สึกคะ?
ส่วนเราตอนนี้คงต้องใช้เวลาในการทำใจค่ะ ทุ่มเทให้งานเยอะๆ และก่อนจะเปิดโอกาสให้ใครเข้ามาคงต้องดูดีดีกว่านี้
เพราะตอนนี้เจ็บค่ะ