ตั้งแต่แม่เราเนิ่มทำขนมเบเกอรี่ แม่เราก็ไม่เคยมีเวลาให้เราเลยเราไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกให้ใครฟังดี...เราอดทนกับเรื่องนี้มามาก😭แม่เราชอบพูดว่าเราชอบทำตัวมีปัญหา แม่บอกกับเราว่า’เหนื่อยกับงานแล้วอย่าทำตัวมีปัญหา’เราอึดอัดมากเราเสียใจมากเราไม่อยากให้แม่เหนื่อยเลยเราอยากให้แม่พักบ้างเรารู้ว่าแม่ทำเพื่อเรา แต่เมื่อก่อนแม่จะมีอะไรทำให้เราหัวเราะได้เสมอเมื่อก่อนเราสนิทกับแม่มาก😭แต่เดี๋ยวนี้แม่ไม่เคยจะยิ้มเลย หมกมุ่นแต่การทำงานเราขอให้แม่ทำอะไรใ้ห้แม่เราก็บอว่าลืม..ไม่มีเวลา มีครั้งนึงเราบอกแม่ให้เอากางเกงพละไปเปลี่ยนซิบให้หน่อยซิบมันแตก จนตอนนี้ผ่านมา2เดือนเเล้วแม่เราก็ยังไม่ทำใ้ห้ เราบอกว่าเราเหงาเราอยากได้ของเล่น แม่เราก็บอกว่ามันไร้สาระวันนี้นเราไปพับผ้าให้แม่เราอยากให้แม่ยิ้มให้เราสักครั้งแต่ก็ไม่เลย...แม่เราไม่ยิ้มมให้เราเลย..เราเจ้บเราอึดอัดกับความรู้สึกนี้...เรากลับมาจากโรงเรียนก็เจอเเต่คำบ่นเราอยากให้แม่กลับมายิ้มกลับมาสนุกให้เราบ้างเราอยากรู้จังถ้าเราหายไปแม่จะยังคิดถึงเรามั้ย...?
พ่อเเม่ไมีเวลาให้