ทำยังดีคะมีปัญหากับแม่ตลอดและโดนทำร้ายร่างกาย

ขอเล่าตั้งแต่แรกนะคะว่าปัญหามันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ ตอนแรกแม่ก็ปกติค่ะเหมือนแม่คนอื่นๆ พอตอน9ขวบพ่อเราเสีย พี่ชายก็ออกจากบ้าน พี่สาวก็หนีไป แม่ก็เริ่มเครียดพอมีอะไรก็มาลงที่เรา เราก็คิดแค่แม่เครียด จนป.6แม่มีแฟนใหม่ค่ะ แม่ก็เริ่มไม่ค่อยฟังเรา แม้เรื่องเรียนเราขอให้พาไปซื้อของทำงานก็ไม่พาไป บอกแค่เรื่องของ-ึง ปัญหาของ-ึง พอขึ้นม.1 เวลาทะเลาะกันแม่ก็เริ่มใช้ไม้กวาด ใช้ร่ม จนครั้งนึงแม่ใช้ร่มด้ามจับไม้ตีเราจนก้านร่มหักกระเด็นเลย เราที่เป็นนักกีฬาเลยต้องหยุดเล่นไปพักนึง ขึ้นม.2แม่ก็พาย้ายไปตจว.ค่ะ เพราะแม่ไปสร้างปัญหาไว้ เราไปเรียนได้แค่เดือนเดียวก็ต้องออกค่ะเพราะแม่กลัวคนจะไปตามเรื่องแม่กับเราที่โรงเรียน พอเทอม2แม่เราก็ย้ายไปกรุงเทพ เราก็ย้ายโรงเรียน แต่เรายังเรียนอยู่ที่ตจว. ก็ไปอยู่บ้านเพื่อนแม่แทนแม่ก็จ่ายค่าที่อยู่ให้เพื่อน(จ่ายบ้างไม่จ่ายบ้าง) แม่เรามีเงินเดือนครึ่งแสนค่ะ ให้เราเดือนละ2000 เราต้องหาซื้อกินเองเพราะบ้านเพื่อนแม่ก็ไม่มีคนอยู่จะอยู่เฉพาะเวลานอน ก็มีปัญหากับแม่บ้างแต่น้อยลง พอจบม.2เราก็กลับบ้านแต่เราทะเลาะกับแม่ค่ะ แม่ ไม่ให้เราเรียน ตั้งแต่ตอนนั้นถึงปีที่แล้วเราก็ไม่ได้เรียนอีกเลย (ปัจจุบันถ้าเรียนอยู่ปี1ค่ะ) มีปัญหาตลอด ก็อยู่โดยที่เราต้องรับหน้าปัญหาแทนแม่ค่ะ ปกติเรากับพี่ทะเลาะกันบ่อยแต่ก็ดีกันเร็วมากๆ เวลาทะเลาะกันตีกัน แม่จะไม่ห้ามค่ะแต่จะไปหาไม้อะไรมาตีช่วงหัวช่วงไหล่เรา แล้วก็พากันออกไปนอกบ้านพร้อมล็อกบ้านใส่กุญแจ (เกิดขึ้นตอนอายุ14) เป็นแบบนี้บ่อยมาก เวลาอยู่บ้านก็ค่อยออกไปรับหน้าแทนแม่เวลาเจ้าของมาเก็บค่าเช่า ทะเลาะกันทีก็ตีเราขังเราไว้ในบ้าน ตอนพ่อตายเราจะมีเงินก้อนหนึ่งค่ะเป็นชื่อเราหลักแสนแต่ยังไม่ได้รับ พึ่งมารับปีที่แล้ว ซึ่งเพราะมันเป็นชื่อเรา เราเลยเอาไปทำเรื่องเรียนค่ะเอาวุฒิไปลงกศน. แล้วแม่ก็พยายามจะเอาเงินทั้งหมดเป็นของตัวเอง เราก็เอามาซื้อทองประมาณ1บาทเพื่อเก็บ เราช่วยพี่ส่งค่าโทรศัพท์พี่รวมของเรา3เครื่อง เราซื้อแหวนทองเคให้แม่เพื่อแม่จะได้เอาไปจำนำไม่ได้ แม่ขอเราก็ให้เงิน เอาไปทำอะไรบ้างก็ไม่รู้จนกระทั่งเงินเหลือ2หมื่นแม่สั่งให้เราไปถอนหมื่นแปดเพื่อจะไปทำร้านอาหารก็ให้ค่ะ  ระหว่างที่ได้เงินมาคือมีปัญหาบ่อยมากๆเพราะแม่จะเอาเงิน พูดแค่ชื่อ-ึงแต่-ูเซ็น งั้นก็ต้องเป็นเงิน-ู แล้วแม่ก็เอาทองเราไปจำนำค่ะ ญาติยืมเงินแต่แม่ไม่มีให้ก็บังคับเราถอดแหวนให้ญาติไปจำนำ เราเริ่มทำงานที่ร้านอาหารแม่ตื่นตี5นอนเที่ยงคืนเพื่อเก็บเงินซื้ออะไรที่อยากได้ แต่แม่ก็จะบอกตลอดว่าเงินที่-ึงใช้ก็เงินกูทั้งนั้น เราตอบแค่แต่หนูทำงานแลกมาเหมือนกันแม่ก็จะเงียบแต่ก็จะหาเรื่องมาด่าให้ได้ ปาขวดแก้วใส่จนลูกค้ามองหน้าแล้วลุกหนีเลยค่ะ ทะเลาะกันจนเราทนไม่ได้เราเลยขอมาอยู่กับพี่ที่กรุงเทพแต่ก็ยังต้องกลับไปเรียน ที่เราไม่ไหวเพราะมันหนักขึ้นทุกครั้ง แม่ไม่ให้เรากินข้าวทั้งที่ก็ทำงานให้ ด่าเรื่องเงิน เราก็ตอบตามเดิมว่าเราทำงานแลกมาค่ะ แม่เลยพูดดังๆในร้านทั้งที่ลูกค้าเต็มร้านว่า งั้นก็ทำงานแลกที่อยู่ด้วย พี่เลยเอาเราออกมา จนวันนี้เรากลับมาบ้านเพื่อจะมาเรียน เราก็ทำงานให้อยู่ดีๆค่ะ ก็มีปัญหากันด้วยเรื่องเล็กน้อยแต่จบด้วยการทำร้ายร่างกายเหมือนเดิม วันนี้ก็โดนสากตีหัวค่ะ แล้วก็จะไปหยิบเขียงมาตีด้วยแต่พี่ห้ามไว้ เรารู้สึกแย่มาตลอด เราออกไปไหนไม่เป็นเพราะไม่เคยออกไปเจอโลกภายนอก เราอยู่แต่บ้านค่ะ ไม่เที่ยวไม่กิน เพื่อนก็มีแค่ที่เคยเรียนด้วยกับเพื่อนทางเน็ต สำหรับครอบครัวเราค่อนข้างจะเป็นจุดด้อยไม่ขาวเท่าคนอื่น ไม่เรียนเก่งเท่าพี่ หน้าไม่ดีเท่าพี่2คน ถึงแม้เราจะเป็นคนที่มีอะไรครูเลือกก่อนเสมอแต่แม่ไม่เคยภูมิใจกับเรา บอกแค่ เออ เรื่องของ-ึง เวลาพูดถึงลูกกับคนอื่นก็จะชมพี่แต่ด่าเรา เดินด้วยกันกับครอบครัวเราจะเหมือนคนใช้ตลอดเลยค่ะ เราไม่ได้แต่งตัวดี เท่าถือของให้หมด ในบางครั้งแม่นึกถึงพ่อก็จะด่าพ่อ(พ่อเราเป็นคนเจ้าชู้ค่ะประเภทพ่อที่ดีแต่ไม่ใช่สามีที่ดี) แล้วก็ด่าเราเพราะเราหน้าเหมือนพ่อ เรารู้สึกว่าเราอยู่เพราะเราไม่มีที่ไป เราไม่มีทางเลือก ซึ่งไม่รู้ว่าจะทำไงดี ถึงแม้ในวันนี้อายุจะ20แล้ว แม่ก็ไม่ให้ทำงานอยู่ดีไม่ส่งเรียนไม่ให้เงิน เมื่อก่อนเราแค่อยากให้แม่กอดเราบ้าง ให้กำลังใจบ้าง แต่ตอนนี้เราแค่อยากออกจากบ้านนี้ให้พ้นๆ เราควรจะทำยังไงดีคะควรที่จะทนต่อไปหรือจะต้องทำยังไง