เริ่มแรกเลยคือ ผมจบ ปตรี วิดวะไฟฟ้า จากมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งใน ขอนแก่น ปีที่แล้วผมเป็น นักศึกษา จบใหม่ เริ่มทำงานตามสายงานปกตินี่แหละ แต่ทว่า เริ่มไม่ชอบระบบ มันไม่อิสระ ทำงาน เข้าเช้าเลิกค่ำ ทุกวัน หยุดแค่วันอาทิตย์ เงินเดือน 18,000฿ ไม่รวม OT เพื่อนๆที่คบกันอยู่ก็ รายได้ประมาณนี้ ตอนนั้นก็คุยกันดี มีคนนับหน้าถือตา แต่พอมาวันหนึ่ง ผมเริ่มเบื่อหน่ายกับระบบ เลียแข้งเลียขาเจ้านาย ผมไม่ชอบการถูกบังคับจากเพื่อนร่วมงานให้แสดงออกถึงกิริยาแบบนั้น ผมอึดอัดมาก จนต้องลาออก แล้วก็เลยลองหางานที่ทำแล้วได้เป็นนายตัวเอง ไม่ต้องมีหัวหน้า ไม่ต้องมีเพื่อนร่วมงานมาสั่งให้ทำนุ่นนี่นั้น แล้วมาจบที่กาาทำหมูเสียบไม้ส่งขาย แรกๆ ก็ไม่ค่อยดีหรอก หลังๆมานี้ กิจการ การทำหมูเสียบไม้ส่งขาย ผมเริ่มดีขึ้น ส่งขายแม่ค้าส่วนใหญ่ ทั้งอำเภอ (ที่ผมอยุ่เป้นอำเภอเมือง) ผมต้องจ้างคนงานช่วยทำ วันหนึ่ง หักค่าใช้จ่ายทั้งหมด ได้วันละ ประมาร 6-7พันบาท รายได้ต่อเดือนก็ตกราวๆ 180,000฿ อ่านไม่ผิดครับ หนึ่งแสนแปดหมื่นบาท ซื่งมันก้เหมือนจะโอเคเลยนะ แต่ทว่าเพื่อนๆมองว่า ทำงานไม่ทีหน้ามีตา ทำงานกระจอกๆ ไม่มีชื่อเสียงในสังคม ไม่ได้ใส่ชุดราชการ แล้วเพื่อนๆก็ค่อยๆเลิกคุยกับเราไปทีละคนสองคน คือแบบ เพราะแค่เรื่องการทำงานแ่นี้แเหรอ ถึงมองค่าความเปนเพื่อนได้แค่นี้ ทั้งๆที่รายได้ของผม สุงกว่าพวกเขาเหล่านั้นตั้ง สิบเท่า นี่คงไม่ใช่เพื่อนแท้สินะ ขนาดสิ้นปีนี้ มีงานเลี้ยงรุ่นในกลุ่มเพื่อน 5 คน เค้ายังไม่ชวนผมเลย
ถูกเพื่อนร่วมรุ่นเลิกคบ เพราะแค่ ทำงานไม่ตรงสายที่เรียนมาและไม่มีหน้ามีตาในสังคม