1)ออกบอลให้แม่นและเร็วกว่าที่เวียดนามเพรส เหมือนเล่นลิงชิงบอล ยิ่งลิงวิ่ง คนออกบอลต้องยิ่งแม่น และ คนรับต้องไหลลื่น พร้อมน้ำหนักที่ไม่ได้ให้เพื่อนเล่นลำบาก หรือ บอลตาย(ถ้าทำได้นะ)
2)รักษาตำแหน่ง และ มีวินัยประกบตัวฝั่งตรวข้าม ไม่เหม่อแลบแมตช์มาเลเซีย ยิ่งเซนเตอร์ ยกตัวอย่าง ลูกแรกที่มาเลเซียวิ่งมายิง ท่ามกลางวงล้อมเรา แบบ งงๆกันเอง (ถ้าทำได้นะ)
3)จับบอลแรกให้พร้อมเล่นมากที่สุด เชื่อว่าเบสิคนักเตะบ้านเราดีพอ แต่ไม่รู้ดีพอจะนิ่งกับการโดนวิ่งบี้ขนาดนั้นไหม (ถ้าทำได้)
4)ถ้าคิดอะไรไม่ออก ก็ อาศัยกายภาพ ความฟิต อย่ายอมที่จะวิ่งไล่บี้เขาคืน เราไปไม่ได้ ก็อย่าให้เขาไปง่ายๆ (ถ้าทำได้นะ)
สรุป:ผมว่าทางแก้มันมีอยู่แล้วแหละ แค่การแข่งเหมือนการพิสูจน์ บุญกรรม ว่าสะสมมาแค่ไหน ถ้าตอนซ้อมคุณเคี่ยว เล่นลิง ก็ ชิ่งกันโบ๊ะบ้ะ พยายามให้มัน นิ่งเล่นง่ายทุกคน ก็ อาจจะคล้ายบาซ่าตอนเล่นลิง ทำจนชิน พอมาแข่ง มันก็ทำได้ ก็เปรียบเหมือน ขยันอ่านหนังสือทุกวัน ยังไงผลการเรียนก็ต้องดีขึ้น หรือ สอบติด หรือ มีโอกาสมากกว่าคนขี้เกียจ ไม่ขยัน แต่ ถ้าเราทำไม่ได้ไม่ได้แปลว่าเราไม่เก่งนะ แต่เราอาจจะอยู่ในกลุ่มที่ พอใจในสิ่งที่ตนมีกัน พอเกิดการเปรียบเทียบแข่งขัน เราก็สู้เขาได้ลำบากแค่นั้นเอง ดีพอสำหรับโรงเรียนบนเขา อาจจะไม่ได้ดีพอสำหรับโรงเรียนริมทะเล(สมมุติ)
เคนชินยังไง มันก็สะท้อนออกมาแบบนั้นแหละครับ และ ยิ่งคู่แข่ง หรือ คนมาสอบเขาทำคะแนนเบียดกันจนค่ามีน มันสูง ถ้าเราเตรียมมาต่ำกว่ามีนเขา หรือ ความฟิต น้อยกว่าค่าเฉลี่ยเขา ผมว่า เราก็ต้องเชียร์แบบสุขตามอัตตภาพไปแหละครับ อาจจะหงอยๆ ปิดทีวีไวหน่อย ถ้าชนะก็คึคัก ดู เทปการแข่งซ้ำๆหน่อยแค่นั้นเอง
ถ้าชนะเวียดนามวันนั้น ผมก็คนไทยคงมีความสุขมากกกกกก
แต่ถ้าแพ้ก็เชียร์เหมือนเดิม และ ถ้าแพ้แบบรูปเกมส์สู้ไม่ได้ กรรมการเป่าเข้าข้าวเขาบ้างตามสใควร แพ้หลายลูก เหมือนตอนชุดเล็กไปแพ้เวียดนาม4-0 ผมก็ไม่เสียใจมากนะ แต่ยอมรับแบบไม่มีข้อกังขาแล้วว่า
เวียดนามขยันมากจนเด็กเกรดเฉลี่ยทีมมัน ชิงทุน ไปเรียนระดับโลก เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนได้แล้วล่ะ โอกาสมันอาจจะไม่เห็นวันนี้ แต่วันนึง ผลงาน ผลการเรียน แสดงถึงความรับผิดชอบ และจะทำให้เวียดนาม มีคนมารอคัดเลือกเข้าทำงานบ้างแน่นอน
ผมขอฮึกเหิมเสนอวิธีชนะเวียดนามขอรับถึงจะดูโง่ๆก็เถอะ
2)รักษาตำแหน่ง และ มีวินัยประกบตัวฝั่งตรวข้าม ไม่เหม่อแลบแมตช์มาเลเซีย ยิ่งเซนเตอร์ ยกตัวอย่าง ลูกแรกที่มาเลเซียวิ่งมายิง ท่ามกลางวงล้อมเรา แบบ งงๆกันเอง (ถ้าทำได้นะ)
3)จับบอลแรกให้พร้อมเล่นมากที่สุด เชื่อว่าเบสิคนักเตะบ้านเราดีพอ แต่ไม่รู้ดีพอจะนิ่งกับการโดนวิ่งบี้ขนาดนั้นไหม (ถ้าทำได้)
4)ถ้าคิดอะไรไม่ออก ก็ อาศัยกายภาพ ความฟิต อย่ายอมที่จะวิ่งไล่บี้เขาคืน เราไปไม่ได้ ก็อย่าให้เขาไปง่ายๆ (ถ้าทำได้นะ)
สรุป:ผมว่าทางแก้มันมีอยู่แล้วแหละ แค่การแข่งเหมือนการพิสูจน์ บุญกรรม ว่าสะสมมาแค่ไหน ถ้าตอนซ้อมคุณเคี่ยว เล่นลิง ก็ ชิ่งกันโบ๊ะบ้ะ พยายามให้มัน นิ่งเล่นง่ายทุกคน ก็ อาจจะคล้ายบาซ่าตอนเล่นลิง ทำจนชิน พอมาแข่ง มันก็ทำได้ ก็เปรียบเหมือน ขยันอ่านหนังสือทุกวัน ยังไงผลการเรียนก็ต้องดีขึ้น หรือ สอบติด หรือ มีโอกาสมากกว่าคนขี้เกียจ ไม่ขยัน แต่ ถ้าเราทำไม่ได้ไม่ได้แปลว่าเราไม่เก่งนะ แต่เราอาจจะอยู่ในกลุ่มที่ พอใจในสิ่งที่ตนมีกัน พอเกิดการเปรียบเทียบแข่งขัน เราก็สู้เขาได้ลำบากแค่นั้นเอง ดีพอสำหรับโรงเรียนบนเขา อาจจะไม่ได้ดีพอสำหรับโรงเรียนริมทะเล(สมมุติ)
เคนชินยังไง มันก็สะท้อนออกมาแบบนั้นแหละครับ และ ยิ่งคู่แข่ง หรือ คนมาสอบเขาทำคะแนนเบียดกันจนค่ามีน มันสูง ถ้าเราเตรียมมาต่ำกว่ามีนเขา หรือ ความฟิต น้อยกว่าค่าเฉลี่ยเขา ผมว่า เราก็ต้องเชียร์แบบสุขตามอัตตภาพไปแหละครับ อาจจะหงอยๆ ปิดทีวีไวหน่อย ถ้าชนะก็คึคัก ดู เทปการแข่งซ้ำๆหน่อยแค่นั้นเอง
ถ้าชนะเวียดนามวันนั้น ผมก็คนไทยคงมีความสุขมากกกกกก
แต่ถ้าแพ้ก็เชียร์เหมือนเดิม และ ถ้าแพ้แบบรูปเกมส์สู้ไม่ได้ กรรมการเป่าเข้าข้าวเขาบ้างตามสใควร แพ้หลายลูก เหมือนตอนชุดเล็กไปแพ้เวียดนาม4-0 ผมก็ไม่เสียใจมากนะ แต่ยอมรับแบบไม่มีข้อกังขาแล้วว่า
เวียดนามขยันมากจนเด็กเกรดเฉลี่ยทีมมัน ชิงทุน ไปเรียนระดับโลก เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนได้แล้วล่ะ โอกาสมันอาจจะไม่เห็นวันนี้ แต่วันนึง ผลงาน ผลการเรียน แสดงถึงความรับผิดชอบ และจะทำให้เวียดนาม มีคนมารอคัดเลือกเข้าทำงานบ้างแน่นอน