ผมนั่งดูเวียดนามเล่นแล้ว...ยังรู้สึกเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง

เข้าบอลเร็ว เข้าบอลฉลาด ช่วยกันไล่บอล  เกมรับไม่เปิดโอกาสให้คู่แข่งดักเก็บจังหวะสองได้เลย   ที่สำคัญเกมโต้กลับนี่น่ากลัวสุด ๆ  

  เกมแรกที่เขามาเล่นกับเรา  มันเป็นแท็คติกของโค้ชปาร์คอย่างเห็นได้ชัด ที่เจตนาจะไม่เปิดเกมรุกใส่ไทย (มีเล่นเกมรุกบ้างช่วงท้าย ๆ )  เหมือนต้องการการดูเชิงโค้ชนิชิโนะ เพราะเราเพิ่งเปลี่ยนโค้ช  จริง ๆ วันนั้น ถ้าเขาเน้นเกมบุก เรามีสิทธิ์โดนน็อคคาบ้านเหมือนกัน

ย้อนกลับไปอีก  ที่จั่วหัวว่า นั่งดูเวียดนามแล้วรู้สึกไม่เปลี่ยนแปลง  เพราะตั้งแต่เอเชี่ยน คัพ ตอนต้นปี ฟอร์มของพวกเขายังคงเส้นคงวามาก ๆ ตอนที่เขาแพ้อิหร่านตกรอบ 8 ทีม  ผมยังคิดเลยว่าถ้าไม่ใช่ทีมอย่างเกาหลี อิหร่าน ญี่ปุ่น ทีมอื่นถ้าคิดจะเจาะแนวรับเวียดนาม นี่คงยากมาก ๆ  แล้วมันเป็นเช่นนั้นจริง ๆ ตอนนี้บอลโลกรอบคัดเลือก พวกเขาเสียไปแค่ 1 ประตู จาก 4 นัด  (เสียให้อินโด ตอนนั้นเวียดนามนำห่าง 3-0  จบเกมชนะ 3-1)

ถ้าเราจะไปชนะที่เวียดนาม  พวกผู้เล่นที่สามารถเลี้ยงกินตัวของเรา เช่น ชนาธิป สุภโชค ต้องท็อปฟอร์มสุด ๆ  และแนวรับต้องแน่นกว่านี้ งานละเอียดกว่านี้เป็นเท่าตัว  ที่สำคัญคือการจ่ายบอล ออกบอลของผู้เล่นทุกตำแหน่งต้องมีความแม่นยำสูงสุด ชนิดที่ห้ามจ่ายพลาดในแดนตัวเองเลย