เรามีคนคุยแล้ว แต่หวั่นไหวกับเพื่อนสนิท

เราขอเล่าย้อนไปก่อนนะคะ คือเรามีเพื่อนคนนึงสนิทกันมากๆเลยตั้งแต่เด็ก(เพื่อนคนนี้เป็นผชนะคะ) พอโตขึ้นมาเราก็รู้ตัวว่าเราชอบเค้า ชอบหลายปีมากๆ ตอนนั้นเค้าก้ชอบเราเหมือนกัน แต่ด้วยความที่ยังเรียนอยู่เลยไม่ได้คุยกันเรื่องนี้จริงจัง พอเรียนจบเราก้ห่างกันไป เค้าเลยไปมีแฟนคนนึง

จนเมื่อซักสองปีที่แล้วเรารู้สึกว่าเลิกชอบเค้าได้แล้ว เราก้อยากเริ่มต้นใหม่ แล้วตอนนั้นเราเจอพี่คนนึงเราชอบเค้ามากๆ(พี่เค้าก้เป็นผช) เราเลยลองคุยๆดู แต่เมื่อวันนี้ในปีที่แล้ว รรเก่าของเรามีงานรร เราเลยนัดเพื่อนเก่ากลับรรกัน แล้วเราก้ไปเจอเค้า เราก้หวั่นไหวนะ(ก้ตามฟีลคนแอบชอบมานานมากกกก) แต่เราก้รู้ว่ามีพี่เค้าอยู่แล้ว เลยไม่ได้คิดไรมาก แต่ปรากฏว่าเราพึ่งมารู้เมื่อเดือนมีนาว่าเค้าชอบเรา เค้ามาบอกเราเองเลย เราก้ตกใจนะ แต่ไม่ได้อะไรมากมาย(เพราะไม่ได้เจอกันนานแล้วด้วยอ่ะ)

แต่ประเด็นมันอยู่ตรงนี้ ประมาณช่วงปลายๆมีนา-เมษา พี่ที่เราคุยอยู่เค้าทำตัวแย่มากๆ มันกึ่งๆการนอกใจ เราไม่โอเคเลย เลยเลิกคุยกัน ผ่านไปสองสามเดือน พี่เค้าก้มาขอโทษ ขอกลับมาคุยกันได้มั้ย เราเลยลองให้โอกาสดู แต่พอวันนี้เรานัดเพื่อนไปงานรรเก่า เจอเพื่อนสนิทคนนั้นอีก เรารู้สึกกับเค้ามากขึ้นกว่าปีที่แล้วอีก เราพยามเตือนตัวเองว่าก่อนทำอะไรให้คิดให้ดีก่อน เราพยามคิดถึงความรู้สึกพี่เค้า แต่ทุกครั้งมันก้จะมีคำว่า “แล้วตอนนั้นพี่เค้าคิดถึงความรู้สึกเราบ้างหรือป่าว” เราไม่รู้เลยว่าจะทำยังไง

ใจลึกๆดราอยากบอกเพื่อนคนนั้น แต่ตามหลักศีลธรรมเราก้ควรบอกเลิกพี่เค้าก่อน แต่เราก้ยังไม่รู้ว่าจะบอกยังไงด้วยเหตุผลอะไร ตอนนี้ทุกอย่างในหัวเราตีกันมากๆเลย;-;

เรารู้ค่ะว่ามันไม่ดีเลยจริงๆ แต่เรื่องของความรู้สึก เราหวังว่าทุกคนจะเข้าใจว่ามันห้ามไม่ได้จริงๆค่ะ เราเลยมาขอคำปรึกษาในด้านของการปฏิบัติ ว่มเราควรทำยังไงดีคะ ช่วยแนะนำด้วย;-;