แฟนอยากนิพพาน แล้วบอกเลิกเรา เราควรทำไง?

กระทู้คำถาม
ตามหัวข้อเลยค่ะ เค้ามีความอยากไปนิพพาน อยากหมดทุกข์ ไม่อยากอยู่บนโลกใบนี้ และก็ย้ำกับเราว่า อยากเตรียมตัวตาย! เค้าไม่อยากเวียน ว่าย ตาย เกิด  เค้ามีความคิดแบบนี้ตั้งแต่กลับจากปฏิบัติธรรม(7วัน) เค้าก็กลับมาเล่าในสิ่งที่เค้าพบเจอ เล่าให้แม่เค้า ให้เราฟัง ว่าวิญญาณหลุดออกจากร่างบ้าง ได้ยินเสียงผู้หญิงเรียก ตอนนั่งสมาธิบ้าง เราก็รับฟังนะ แต่เราบอกแล้วว่าเราจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็แล้วแต่ดุลยพินิจของแต่ละบุคคล ทั้งเราและแม่ก็ช่วยกันดึงสติเค้ากลับมาอยู่กับความเปนจริง แต่เค้าไม่รับฟังค่ะ เพราะปกติเค้าไม่ค่อยรับฟังความคิดเห็นจากใครอยู่แล้ว มีความเชื่อในตัวเองสูง แม่เค้าก็ว่าเค้าเพี้ยนไปแล้วค่ะ จนในที่สุด เค้าบอกเลิกเรา เพราะอยากตัดกิเลสทั้งหลายทั้งปวง ไม่อยากรู้สึก รัก โลภ โกรธ หลง ไม่อยากผูกติดกับชีวิตนี้ เราบอกแม่เค้า แม่เค้าก็บอกว่าแล้วแต่เราเลย บางทีการเลิกกันแบบนี้ก็ยังดีกว่าที่เค้าเลิกเพราะมีคนอื่น ถ้าคนคู่กัน ยังไงก็คู่กัน เค้าเลิกเพราะเค้าเลือกเดินสายนั้น ถ้าเค้าประสบความสำเร็จขึ้นมา เราก็ได้บุญ เราควรยินดีกับเค้า เราก็ อืม... มันก็จริง แต่เราเองเหมือนยังยอมรับไม่ได้ ทั้งยังรัก เปนห่วง มันต้องไม่จบง่ายๆแบบนี้สิ ตลอดระยะเวลาที่คบกันประมาน 3 ปี ก็มีความสุขดี แต่ก็มีบ้างที่ไม่ค่อยเข้าใจกัน เปนเพราะเค้าไม่ค่อยฟังความเหนคนอื่นนี่แหละ ไม่ค่อยแคร์ความรู้สึกเรา ไม่อยากมีลูก เพราะไม่อยากให้ลูกเกิดมาเจอทุกข์บนโลกใบนี้ ไหนจะเรื่องงาน เค้าเคยได้รับราชการทำงานในอบต ค่ะ แต่ก็ลาออก เพราะรับเรื่องเงินใต้โต๊ะ เรื่องผิดศีลธรรมไม่ได้ จนตอนนี้อยู่บ้านทำสวน กรีดยาง รายได้ก็แค่นิดหน่อย พ่อแม่เค้ารับราชการครูทั้งสองค่ะ เค้าไม่ต้องรับภาระอะไรในครอบครั้วทั้งสิ้น เค้าบอกว่าเรื่องเงินไม่จำเป็นสำหรับเค้า เราก็เคยว่าเค้าไปว่า ใช่ เงินไม่จำเป็นสำหรับเค้า เพราะตอนนี้ ก็เหมือนเกาะพ่อแม่กิน ข้าวสาร ค่าน้ำไฟ wifi ของกินทั้งหลายแหล่ เค้าไม่ต้องรับผิดชอบ เค้าก็ยอมรับค่ะ เค้าเคยบอกเลิกเราเรืองนี้ ที่เค้าไม่มีอนาคต เพราะเค้าคิดว่าเงินไม่จำเป็นสำหรับเค้า 😓เราก็ยื้อ พูดคุย จนเค้าอ่อนลง และบอกว่าจะพยายามเปลี่ยนความคิด และทำงานให้หนักขึ้น แต่ก็เปลี่ยนได้ไม่นาน ก็กลับไปเปนเหมือนเดิม เปนอย่างนี้หลายครั้ง แล้วก็เรื่องเล็กๆน้อยๆ อีกเยอะแยะ ซึ่งเราก็มองข้ามตลอด คนเราไม่ได้ดีไปหมดทุกอย่าง เราคบเพราะเค้าเปนคนดีมากๆคนนึง ค่อนข้างธรรมะ ธรรมโม ดีแบบเจอไม้หรือสิ่งของหล่นบนถนนก็ลงไปเก็บ
(เค้าอายุ 31 เท่ากันกับเราค่ะ)

ตอนนี้เราก็ห่างออกมา เพื่อให้เค้าได้อยู่กับตัวเอง เผื่อเค้าจะคิดอะไรได้ เราบอกกับเค้าว่าเราก็ยังรอเค้านะ แต่เค้าก็บอกให้เราหาแฟนใหม่ มีชีวิตใหม่ดีกว่า เค้าอยากเตรียมตาย 555 ใจนึงก็ขำ ใจนึงก็เอ็นดูเค้า  เอ็นดูตัวเอง แต่ก็หลายๆวันสักครั้งที่เค้าก็ทักหาเราว่าคิดถึง อยากเจอมั้ย เราก็ถามว่าเปนไง ไม่ไปนิพพานแล้วเหรอ เค้าก็บอกว่าก็อยากไป แต่ก็ตัดบท ให้เราเริ่มต้นชีวิตใหม่ แต่เราก็บอกเค้าไปว่า ยังไม่เริ่มต้นใหม่อะไรทั้งนั้น ยังคงรอเค้าเหมือนเดิม เค้าบอกว่าช่างเถอะๆ แล้วล่าสุด เค้าทักมาอีก ว่าคิดถึง ไปเที่ยวกันมั้ย เราก็ ถามเหมือนเดิม เค้าก็ตัดบทอีกเช่นเคย ว่า ช่างเถอะๆ

อ้อ.. ลืมบอกว่า เค้าเคยเปนโรคซึมเศร้าด้วยนะคะ เคยฆ่าตัวตาย แต่รอดมาได้ พ่อแม่เค้าก็พารักษา จนอาการดีขึ้นหลายปีแล้ว ใช้ธรรมะเข้าช่วย เราก็ยังกลัวๆนะเพราะโรคนี้รักษาไม่หายขาด เราก็ได้ถามเค้านะว่า ในเมื่อไม่อยากอยู่บนโลกใบนี้ แล้วอยากฆ่าตัวตายมั้ย เค้าบอกว่าไม่ค่ะ เพราะบาป เราถามเค้าว่าเราไปหาหมอกันมั้ย เผื่อหมอให้คำแนะนำได้ดีกว่าเรา เค้าก็เฉยๆค่ะ

รายละเอียดยังมีอีกเยอะ แต่เรากลัวเพื่อนๆขี้เกียจอ่าน

คำถามคือ รวมๆแล้ว เค้าปกติรึป่าวหรือเราคิดไปเอง เราควรทำยังไงต่อไป ปล่อยเค้าไป หรือยังไง แต่ตอนนี้ใจเรายังรักเค้าเหมือนเดิม เพราะเรารู้ว่าที่เค้าอยากเลิกกับเรา เพราะเค้ารักและเปนห่วงเรา ไม่อยากให้เราจมอยู่กับเค้า แตาเราอยากช่วยเค้าจริงๆ ขอบคุณที่อ่านข้อความเรานะคะ หวังว่าคงไม่งงกับข้อความ เพราะตอนนี้คนพิมพ์ มึนๆ แล้วค่ะ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่