สวัสดีค่ะ เรามาแชร์ประสบการณ์ที่เคยเจอมาให้อ่านกันค่ะ ถ้าพิมม์ผิดถูกบ้างก็ขออภัยด้วยนะคะ

      เราไปทัววัดที่จ.เชียงใหม่มา จะมีรถทัวประมาณสามสี่คันที่ไปทัวด้วยกันค่ะ เราไปกับคุณยาย

      เข้าเรื่องเลยนะคะ
   ตอนเรากำลังไปทัววัดแรกที่เชียงใหม่ เราก็เดินดูวัดสักพักนึง

   เราเจอพี่ผู้ชายคนนึงแต่งตัวสไตล์เดียวกัน
แล้วมันมีอะไรมาจูงใจให้เรามองผู้ชายคนนั้นตลอดเวลา เป็นวัยรุ่นโตๆแนวๆเดียวกันเลยค่ะ

   ตอนไหว้พระเราก็หันมองดูในวัดเพลินๆ ก็หันไปสบตากันพี่ผู้ชายคนนั้นพอดีเค้านั่งไหว้พระข้างหลังเราค่ะ เราก็ตกใจไม่ได้เอะใจอะไรที่สบตากันก็คงเป็นความบังเอิญ
   พอเราลงมาจากวัดเราไม่ได้คิดว่าเค้าคงมาทัววัดแบบเรามั้ง

   พอมาวัดที่สองเราก็มาเจอะกันอีกรอบนึง ก็รู้ค่ะว่ามาทัววัดด้วยกันนี่เองเค้านั่งรถคันที่สาม เรานั่งรถคันที่หนึ่งค่ะ ก็สังเกตมาแล้ว วัดที่สองเราต้องนอนค้างที่วัดกัน ตอนนั้นถึงวัดก็ดึกมากแล้วค่ะก็แยกย้ายกันไปอาบน้ำ หลังจากอาบน้ำเสดก็ไปกินข้าว

    เราก็ไปเจอกันที่กินข้าว เค้านั่งกินข้าวกับแม่เราก็รู้ว่าเค้ามากับแม่แหละค่ะสองคน เราก็หันไปมองก็สบตากันอีกแล้วเราก็ไม่ได้คิดอะไร ก็ไปหยิบข้าวกินเรานั่งตรงข้ามกันห่างประมาณโต๊ะเดียว เรากินข้าวปกติ
    เรากินข้าวเสดก็ลุกไปล้างจานเราก็ไปเจอเค้าล้างจานเสดพอดี แล้วอะไรมันทำใหิเรามองเค้าอีกแล้วก็ไม่รู้ เค้าก็มองเราเหมือนเดิม เค้าอาจจะเห็นเรามองมั้ง5555555 ก็รีบหลบตาไปค่ะก็ไปนอน

    ตื่นมาตอนตีห้าครึ่งเราต้องไปเดินป่าที่พระท่านจะพาเดินชม ก็ต้องมีการต่อแถวกันเดินเราก็เจอเค้าอีกแล้ว แล้วตอนเราเห็นเสื้อกันหนาวของเค้าดันใส่เหมือนกับเราเลยค่ะ เค้าก็หันมามองเราเราก็มองเค้า
ก็คิดว่าเห้ยอะไรจะบังเอิญขนาดนั้น แล้วก็ใส่อะไรเหมือนๆกันตามเคยเลยค่ะ เราแต่ฃตัววินเทจๆหน่อยเค้าก็เหมือนกันค่ะ ส่วนมากมีแต่คนสูงวัยที่มาทัวนะค่ะบอกไว้ก่อน

    จากนั้นก็เริ่มเดินเข้าไปในป่าเขากัน เค้าเดินต่อหลังจากเรา เราก็เริ่มเกรงๆไม่รู้ทำไม ความรู้สึกเหมือนเค้ามองเราตลอดเวลา พอเราหันไปแกล้งทำเป็นมองชมนกชมไม้ไป เค้าก็รีบทำเป็นหันมองนู้นมองนี้เหมือนกันค่ะ เราก็หลุดยิ้มออกมาถ้าทุกคนเห็นก็หลุดยิ้มเหมือนกันค่ะ เค้าดูน่ารัก55555555
     
     หลังจากเดินเสดเราก็มากินข้าวเช้ากันก็ มาเจอกันอีกแล้วค่ะ ตอนแรกเค้าก็หายไปสักพัก ก็นั่งกินข้าวตรงข้ามกันเหมือนเดิม เอาเป็นว่าทุกสี่ห้าวัดมาก็มองกันตลอดเลยค่ะ เค้ามองเราบ้างเรามองเค้าบ้าง บังเอิญสบตากันบ้าง เจอกันบ่อยมากค่ะสองสามวันผ่านมา เป็นแบบนี้ตลอด

    จนเราอยากรู้จักเค้าเหมือนกันนะคะ เราก็ไม่กล้าพูดกล้าทักอะไรหรอกพอเราต้องกลับจากที่เชียงใหม่กันที่ไปทัว ประมาณถึงจ.ตากเราก็แวะปั๊มเข้าห้องน้ำแต่ตอนนั้นเราก็นั่งบนรถติดกระจกเราก็มองไปเพลินๆฟังเพลงรอรถออก เราก็เห็นเค้าเดินออกมามองขึ้นมาบนกระจกตรงที่เรานั่งอยู่เราไปมองกันพอดีเลยค่ะ
ตอนนั้นเรามองกันนานมากเราก็รีบหลบตากันไป

     พอถึงกรุงเทพเท่านั้นแหละค่ะประมาณตีห้าครึ่งๆ
ก็ลงมาจากรถกันหยิบกระเป๋าลง เราก็เห็นเค้าลงมาจากรถคันที่สาม เค้าก็ลงมาทางฝั่งเราเหมือนหาอะไร
เรารู้สึกได้จริงๆตอนที่เราจะต้องกลับเค้าหันมามองเราไม่หยุดเลย แล้วเค้าก็เดินมาใกล้ๆเรา ก็หันมาเหมือนพูดอะไรสักพักแม่เค้าก็มาบอกว่า" รถมาแล้วลูก" เราก็หันมองเค้าเหมือนกันค่ะก็เริ่มคิดแล้วว่า

  เราจะไม่ได้เจอกันอีกแล้วจริงๆหรอวะ ทำไมมันสั้นขนาดนี้ เราไม่รู้จะทำยังไงก็ได้แต่มองกันอยู่แบบนี้ แล้วตอนเค้าจะขึ้นรถเรากับเค้าก็มองแล้วยิ้มให้กันค่ะ

     จนกระทั้งเรากับเค้าต้องไปจริงๆใจหายมากๆ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ยังหวังลึกๆว่าจะได้เจอกันอีกสักวันนึง
      เราพึ่งกลับมาวันนี้ค่ะมันคิดเรื่องนี้ทั้งวัน มันก็ใจหายมากๆเหมือนกัน เราอาจจะไม่ได้เจอกันอีกเลย
แต่เรายังจำหน้าเค้าได้แม่นเลยค่ะ