คือต้องบอกก่อนเลยว่าเราเป็นคนผิดจริงๆ เพียงเพราะเราไม่สนใจเพื่อนมากเพียงพอทั้งที่เค้าอุตส่าห์มาหาเรา
เรื่องมันเริ่มที่วันลอยกระทง เราตื่นเต้นมาก เป็นครั้งแรกที่จะได้ถ่ายรูปคุยเล่นอะไรกับเพื่อนจนดึกๆในงานเทศกาลของโรงเรียน แล้วที่นี้เขาก็เป็นให้คนอื่นเข้ามาด้วย
เพื่อนเราผู้ชายก็เป็น 1 ในนั้น เขาโทรหาเรา แล้วเราก็ไปหาเขา ชวนกันไปเดิน สุดท้ายก็คลาดกัน แต่ด้วยความที่เราโฟกัสอยู่แค่การเดินถ่ายรูปหรือเดินเล่นทำให้เราไม่ได้สนใจเพื่อนเลย
เวลาผ่านไป1-1.30 ครึ่ง เพื่อนเราโทรตาม ในตอนนี้นเราอยู่หลังตึกพละซึ่งเป็นตึกสีฟ้าตึกเดียวในรร. เรารอวันแปบนึงก็ไม่มีวี่แววตอบรับ ประกอบกับเพื่อนเราจะไปแล้วก็เลยลืมสนิทแล้วไปกับเพื่อนยาว รู้ตัวอีกทีเพื่อนก็กลับไปแล้ว
เรารู้ค่ะ ว่าเราผิด เห็นแก่ตัวมากด้วยที่ไม่ยอมนึกถึงคนอื่น แต่ตอนนี้เราไม่กล้าสู้หน้าเขาเลย อยากได้วิธีการง้อเพื่อนค่ะว่าต้องทำยังไง
ปัจจุบันเราขอโทษเขาไปแล้วค่ะ ยังไม่อ่านแชทเราเลย
หาวิธีง้อเพื่อน
เรื่องมันเริ่มที่วันลอยกระทง เราตื่นเต้นมาก เป็นครั้งแรกที่จะได้ถ่ายรูปคุยเล่นอะไรกับเพื่อนจนดึกๆในงานเทศกาลของโรงเรียน แล้วที่นี้เขาก็เป็นให้คนอื่นเข้ามาด้วย
เพื่อนเราผู้ชายก็เป็น 1 ในนั้น เขาโทรหาเรา แล้วเราก็ไปหาเขา ชวนกันไปเดิน สุดท้ายก็คลาดกัน แต่ด้วยความที่เราโฟกัสอยู่แค่การเดินถ่ายรูปหรือเดินเล่นทำให้เราไม่ได้สนใจเพื่อนเลย
เวลาผ่านไป1-1.30 ครึ่ง เพื่อนเราโทรตาม ในตอนนี้นเราอยู่หลังตึกพละซึ่งเป็นตึกสีฟ้าตึกเดียวในรร. เรารอวันแปบนึงก็ไม่มีวี่แววตอบรับ ประกอบกับเพื่อนเราจะไปแล้วก็เลยลืมสนิทแล้วไปกับเพื่อนยาว รู้ตัวอีกทีเพื่อนก็กลับไปแล้ว
เรารู้ค่ะ ว่าเราผิด เห็นแก่ตัวมากด้วยที่ไม่ยอมนึกถึงคนอื่น แต่ตอนนี้เราไม่กล้าสู้หน้าเขาเลย อยากได้วิธีการง้อเพื่อนค่ะว่าต้องทำยังไง
ปัจจุบันเราขอโทษเขาไปแล้วค่ะ ยังไม่อ่านแชทเราเลย