เราเป็นสาวประเภทสองทำงานแบบในหนังหลงไฟ คือ เราเป็นคนที่ไม่ค่อยสุงสิงกับคนอื่นไม่ค่อยไปไหนมาไหนกับใครทำแต่งาน และ โลกส่วนตัวสูงมากไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายกับเรื่องส่วนตัวคือตอนที่เราทำงานเราไม่มีเพื่อนเลยเพราะบุคลิกหน้านิ่งดูหยิ่งๆ ไม่ค่อยคุยกับใครหรือสนิทกับใครมากเพราะมีประสบการณ์ไม่ดีเพื่อนร่วมงานในวงการนี้มาก่อนซึ่งหลายคนเค้ารู้จักกันดีตอนนี้ทำงานอยู่กรุงเทพมีเพื่อนหลายคนในที่ทำงานแต่ไม่สนิทแต่เป็นเพื่อนกันในเฟสบุ๊คทั้งหน้าใหม่หน้าเก่าเรื่องครั้งนี้รับไม่ไหวจริงๆ แต่มันก็เป็นเรื่องเดิมของเพื่อนรักเพื่อนร้ายเรื่องมีอยู่ว่าเราโชคดีที่มีคนมารับเลี้ยงดูตอนนี้คือเราไม่ได้ไปทำงานหลายวันเกือบเดือนหนึ่งเราอยู่กับแฟนแล้วเพื่อนเก่าที่หายไปไม่เคยทักมาก็โผล่มาช่วงที่เราไปมาทำงานถามอยากรู้ข่าวคราว (หลอกถามสาระแน่) สุดท้ายคุยด้วยแต่พอเราอยากคุยด้วยบางคนโทรไปก็เหมือนไม่อยากคุย แต่เราก็ไม่ได้คิดอะไรมากคิดว่าพวกมันคงคิดถึงเราเลยทักมาคุยด้วยพอใกล้สิ้นเดือนเรามีแพลนจะไปแปลงเพศก่อนหน้านี้เรากับแฟนเริ่มเมินกันเพราะแฟนเราแปลกไปตั้งแต่เค้าออกไปทานข้าวคนเดียวตอนนั้นเราไม่สบายเลยนอนหลับไปก่อนพอเค้ากลับมาก็เปลี่ยนไปชอบหายไปคุยมือถือที่ห้องน้ำชอบแชทแต่มือถือไม่สนใจเวลากินข้าวเวลาออกไปทำกิจกรรมข้างนอกเราสังเกตเห็นเค้าว่าเค้าเบื่อเราเลยไม่อยากบังคับใจเค้าเลยบอกเค้าไปว่าถ้าคุณไม่ชอบฉันจะไปจากคุณแต่ถ้าคุณชอบฉันฉันจะอยู่กับคุณเค้าบอกฉันว่าเค้าชอบฉันแต่ถ้าฉันไม่ชอบเค้าฉันสามารถเป็นอิสระจากเขาเราสามารถเป็นเพื่อนกันซึ่งเขาก็ให้ฉันเลือกเหมือนกันว่าแล้วแต่คุณเรารู้สึกอัดอึดเลยเลือกก้าวออกมาเพราะเราได้ในสิ่งที่เราต้องการแล้วเราจะหาเงินได้เยอะกว่าเดิมเลยไม่ได้แคร์อะไรมากมายหลังจากนั้น ต่อมาเขาส่งข้อความมาหาเราบอกว่า I miss you from my heart I can come to you หลังจากนั้นเรากลับมาคุยกับเขาเหมือนเดิมฉันคิดว่าเขาอยากกลับมาคืนดีกับเราแต่เขามาแล้วก็เป็นเหมือนเดิมมาเยี่ยมไม่กี่ ชม แล้วหายไปในห้องน้ำเหมือนเดิมแล้วเขาให้คิดเราไว้จ่ายค่าห้องหลังจากนั้นกลับห้องของเค้าหลังจากนั้นเราก็ส่งข้อความคุยกับเขาแต่กลับกันเขาส่งข้อความภาษาไทยมารัวๆ (ฝันดีจ้า) เราก็เลยแอะใจว่าวิธีการคุยมันคุ้นๆ เหมือนเคยคุยกันเลยสงสัยรุ่นพี่คนหนึ่งนางเราก็เคารพให้เกียรติในสภาณะผู้ใหญ่ที่เคยสนิทและช้วยเหลือกันในที่ทำงานเวลามีเรื่องไม่สบายใจก็มีนางคนเดียวนี้แหละที่น่าไว้ใจ แล้วหลังจากนั้นางก็ดูแปลกๆ เหมือนมีอะไรกับเราหลังจากที่เราเลิกกับแฟนก็ไม่นานนางก็บอกว่าติดผู้ชายอาทิตย์หนึ่งแล้วก็สงสัยนางเพราะแคปชั่ยเหมือนแหวะเราตลอดเหมือนพูดขมให้เราดูต่ำต้อยกว่านางเลยส่งข้อความบอกแฟนว่าเราอยากไปเที่ยวที่นี่เลยแคปชื่อโรงละครที่นางพึ่งไปดูมาให้แฟนดูเขารีบแก้ตัวทั้งที่ยังไม่ถามอะไรคำพูดดูมีพิรุธแล้วหลังจากเฟสรุ่นพี่คนนี้นางก็ได้มีการเริ่มโพสต์แหวะ เรามาเรื่อยๆ เช่น เพื่อแสดงตัวตนให้เรารู้ แต่ต่อหน้าเราเค้าไม่ยอมรับนะ แล้วก็มีสาวประเภทสองที่เคยโทรมาถามสารทุกข์สุขดิบตอนที่เราอยู่กับแฟนก็มาโพสต์แหวะเราต่างๆ นาๆ ในเชิงน้ำสมหน้าและดูถูกไม่ให้เกียรติเราทั้งที่เราไม่เคยไปมีเรื่องมีราวกับเค้ามาก่อนเค้าเป็นคนเข้ามาหาเราเองทั้งนั้นนึกว่าเค้าคิดถึงที่ไหนได้พวกเค้ารวมหัวกันแกล้งเราทั้งแต่แรกรู้สึกเสียใจและผิดหวังมากทำไมเราจะต้องเจอแต่เรื่องแบบนี้มาตลอดพอเราโพสต์แหวะคืนก็ไม่ชนะอยู่ดีพวกพรรคพวกเค้าเยอะทำอะไรไม่ได้โดนตีตราว่าเราเป็นคนไม่ดีอย่างโน้นอย่างนี้ไม่เคยชื่นชมเราแต่กลับไปชื่นชมคนที่เป็นมือที่สามแฟนเราแล้วเค้ายังพูดจาขมไม่ให้เกียรติเราเหมือนเรามาก่อนแต่พี่เค้ามาทีหลังแต่เค้าเป็นที่หนึ่งของผู้ชายประมาณเค้าเอาคำพูดที่แฟนเราเล่าเรื่องเกี่ยวกับเราที่เค้าเอาเงินมาให้เราที่โรงพยาบาลแล้วพี่คนนั้นและโพสต์แหวะเราว่า เงินไม่มา(ไม่เป็น หายปานตดหมา) เราก็ไม่เข้าใจว่าทำไมแฟนของเราถึงเอาเรื่องเราไปพูดให้เค้าฟังแล้วสองคนนั้นรู้แต่พวกเค้าปิดบังฉันเหมือนโดนหักหน้า ที่เราไม่ได้ส่งข้อความไปหาแฟนเพราะเราจับโป๊ะได้มาเค้าแอบคุยกันก่อนหน้านี้แล้วรอโอกาสฉันไปผ่าตัดแล้วเค้าก็อยู่มาอยู่ด้วยกันเหมือนนางอยากเอาชนะเราทุกอย่างทั้งขมเราเพื่อนเค้าและเพื่อนที่ทำงานเราพูดขมเราเวลาเรามาทำงานรู้สึกไม่ชอบที่คนมาพูดดีกับเราแสร้งเป็นเพื่อนที่ดีแล้วหลอกถามความลับเราไปขายไม่ชอบมากๆ ให้ใครมาขมมาหยามกันโดยใช้ความไว้ใจของเราตอนนี้แค้นเพื่อนมากโดนพวกมันปั่นประสาททั้งที่เราก็อยู่ของเราดีๆ คิดมากกจะ 4-5 เดือนแล้วยังปล่อยวางไม่ได้มันหลายครั้งแล้วที่โดนแบบนี้คิดฆ่าตัวตายตลอดต้องแพ้ต้องยอมคนพวกนี้ตลอดไปหรอรู้สึกตัวเองด้อยค่าไม่มีคนให้เกียรติเราเลยเหมือนในละครนางแค้นแบบนั้นเลยตอนนี้รู้สึกไม่อยากทำงานไม่อยากออกไปข้างนอกไปอยากไปไหนพอออกไปทำงานแล้วเจอคนเยอะๆ ไม่กล้าสบตาคิดมากใครลูกค้าเราแต่ละวันยังว่าถามเราว่า you look sad ไม่รู้จะยังไงไม่ให้ดูออกมาเศร้าสายตาเรามันบอกถึงอารมณ์เราชัดเจนมากเราไม่สามารถบังคับให้มันให้ดูร่าเริงได้เพราะข้างในใจความรู้สึกมันมีหลายอย่าง ไม่มีใครรักใครเข้าใจอยู่คนเดียวแล้วก็ไม่อยากเปิดใจให้เพื่อนคนไหนอีกแล้วในวงการเวลากลับมาห้องบางวันก็ร้องให้บางวันก็ร่าเริงเกินเหตุเฉพาะเวลาที่อยู่ที่ห้อง