เคยชอบ พอได้ชอบแล้วไม่ใช่ค่ะ ควรบอกเขายังไงแบบไม่ทำลายความสัมพันธ์ที่เคยมีมาค่ะ

เราแอบชอบรุ่นน้องคนหนึ่งที่ทำงานด้วยกัน ตอนนั้นเราชอบมากๆ(คือน้องเขานิสัยดี น่ารัก ได้ชื่อว่าเป็นสามีประจำออฟิศค่ะ) เราทำงานร่วมกันบ่อยๆ ทั้งออฟิศเราสนิทกับน้องเขาที่สุดแล้ว ถึงแม้ว่าจะสนิทกันแต่เรารู้สึกได้ว่าเขารักและเคารพเราแบบรุ่นพี่คนหนึ่งเท่านั้น เขาไม่เคยแสดงอะไรเกินเลยค่ะ เขาเป็นคนดีชอบช่วยเหลือเราและเราก็ชอบช่วยเหลือเขาค่ะ จนวันหนึ่งมีเหตุบริษัทปิดตัวลงเราและเขาต่างก็แยกย้ายกันไปคนละที่ เราวางแพลนว่าจะไปทำงาน กทม.ก่อนหน้านั้นน้องเขาขอให้เราสัญญากับน้องเขาว่าถ้าได้งานใหม่แล้วจะแนะนำเขาด้วยจะคอยดูแลช่วยเหลือเขาไม่ทิ้งน้องเขา เขาจะตามเรามา กทม.ด้วย ด้วยความปัญหารุมเร้าตอนนั้นเราเลยรับปากและสัญญากับเขาค่ะ พอเราย้ายมา กทม.เราได้งานใหม่ เราก็ยังคุยกับน้องเขามาเรื่อยๆให้คำปรึกษา กำลังใจกัน ตามปกติ จนวันหนึ่งน้องเขาก็ได้รู้ว่าจริงๆแล้วเราแอบชอบน้องเขาตั้งแต่ตอนทำงานด้วยกัน จากนั้นมาเราก็รู้สึกได้ว่าน้องเขาเริ่มชอบเรามากขึ้นเรื่อยๆค่ะ เขาเริ่มเซฟรูปเราในโทรสัพ เขาเริ่มหยอดเรา พูดถึงอนาคตกับเรา ตอนแรกๆก็มีความสุขนะที่เขาก็ไม่ได้ปฎิเสธความรู้สึกเรา แต่พอเริ่มคุยๆ ทำไมความรู้สึกเราบอกว่ามันไม่ใช่ค่ะ เรารู้สึกว่าน้องเขาน่ารักน่าเอ็นดู เราอยากดูแลให้คำปรึกษาเขาเหมือนน้องชายเราคนนึงมากกว่าค่ะ เรารักเขาแบบแฟนไม่ได้ความรู้สึกมันไม่ไปค่ะ คือเขายังเป็นเด็กน้อยน่ารักในสายตาเรา เราไม่ได้รู้สึกเบื่ออะไรเขาเลย แต่ใจเราอยากให้เขาหยุดความรู้สึกที่คิดกับเรามากกว่ารุ่นพี่มากๆ เราไม่อยากไปต่อในรูปแบบนี้ เราไม่อยากให้ความหวังเขาค่ะ แต่เรายังอยากทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับเขาทุกอย่าง เรายังอยากดูแลเขาช่วยเหลือเขา อยากเห็นเขาประสบความสำเร็จ เราไม่อยากทำลายความสัมพันธ์ที่ดีของเรากับน้องค่ะ และเราไม่อยากพูดตรงๆกับเขาค่ะเราแคร์และกลัวเขาเสียความรู้สึกมากๆ กลัวทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิม กลัวเขาจะมองว่าเราแค่มาทำให้เขารัก กลัวเขาคิดว่าเราไม่อยากทำตามสัญญา กลัวเขามองว่าพอได้ดีแล้วเขา กลัวทำให้ความฝันที่เขาวางไว้สลาย กลัวไปหมดเลยค่ะ เหมือนเราก้าวมาผิดก้าวค่ะแล้วอยากย้อนกลับไปที่เดิมมากๆ