ไปต่อหรือพอแค่นี้ เพราะเขาก็ไม่ได้มีเราแค่คนเดียว เขาบอกให้เรารอ รอให้เขาเลิกกับแฟน แต่เราก็ดันเลือกที่รอ ถึงรอแบบไม่มีจุดหมาย แต่แล้ววันนึงมันเกิดเหตุการณ์ที่ว่า นอกจากแฟนเขาแล้ว เราดันจับได้อีกว่าเขาไม่ได้คุยแค่กับเราอีกแค่คนเดียว มีอีก2-3คน ที่เขาคุยด้วยอีก ถึงแม้เขาจะปัฏิเสธมาตลอดว่าไม่มีอะไรแค่คุย สุดท้ายยังไงก็เลือกเรา แต่ภาพที่เราเห็นมันไม่ใช่หรือแม้แต่ลับหลังเรามันมีอะไรมากกว่านั้นอีก จากที่คุยกันทุกวัน ตอนนี้คุยกันน้อยลงไปทุกที จากที่เคยไม่ไหนด้วยกันตอนนี้กลับไม่เลยสักนิด เราคุยด้วยดีๆกลับมองว่าหาเรื่อง เราถามกลาสเป็นเราผิด โมโหใส่เรา หงุดหงิดใส่ กับคนอื่นพูดดีด้วยตลอดกับเราไม่เคยจะพูดดีมีแต่หงุดหงิด ด่า ดูถูก โมโหใส่ คิดจะมาก็มา คิดจะไปก็ไป ทำเหมือนเราเป็นของตาย ขนาดเราไม่สบายหนักมาก ยังไม่คิดที่จะสนใส่เลยสักนิด กลับเลือกที่จะไปกับเพื่อนและคนใหม่อีกคน เที่ยวสนุก กินเหล้าได้อย่างสบายใจโดยไม่สนว่าเราจะเป็นยังไงด้วยซ้ำ บางครั้งก็ทำเหมือนรักเรามาก แต่บางครั้งก็ทำเหมือนไปเลย เหมือนเขาไม่เคยเลือกเรา เขาเลือกคนใหม่ที่คุยด้วยซึ่งเป็นคนในที่ทำงานด้วยกัน อยู่ด้วยกันตลอดไม่ว่าจะที่ทำงาน เลิกงานก็จะอยู่แต่กับเขาเที่ยวเล่นอยู่กับเขา เกือบจะทั้งวันทั้งคืน เขาเลือกที่จะโกหกเราทุกอย่าง จับได้ก็ไม่เคยยอมรับ กลับหาเรื่องว่าเราเป็นคนผิด แบบนี้คือมันถึงเวลาที่เราควรถอยออกมาแล้วใช่มั๊ย ยอมรับความจริงว่าเขาไม่ได้รักเรา