รู้สึกอึดอัดมานาน ไม่มีที่ระบาย ไม่มีคนรับฟัง เพื่อนก็ไม่มี
อยากระบายลงพันทิพย์มานาน เพราะอ่านเรื่องของหลายๆคนมาเยอะแล้ว
เราคบกับแฟนมา4ปีแล้ว อยู่กินกันเฉยๆ
เกริ่นก่อนว่ารู้จักกันบนโลกออนไลน์ คุยกัน1เดือนแล้วนัดเจอที่บ้านเรา
แต่ทางบ้านไม่ต้อนรับเขา เขาไม่ได้ร่ำรวย เคยติดคุกมาก่อน (อันนี้ที่บ้านไม่รู้)
ทะเลาะกับที่บ้านเรื่องเขา จนเราตัดสินใจออกมาใช้ชีวิตกับเขาโดยเช่าหออยู่กัน
มาแรกๆเราไม่มีงานทำ เขาก็ให้เงินใช้นิดหน่อยไว้หางานทำ แต่เงินเดือนเขาน้อยแค่1หมื่น ลำพังค่าใช้จ่ายและค่ากิน2คน 1หมื่น ไม่พอใช้
เขาก็บ่นบ้างไรบ้างที่เราหาทำงานไม่ได้
แต่ก็ไม่เคยทิ้งเรา
จนเราได้งานทำโรงงานแห่งหนึ่ง เขาก็ยังดีเสมอต้นเสมอปลาย คอยรับส่งขึ้นรถไปทำงาน ทำได้เกือบปีเราลาออกเพราะปัญหาเพื่อนร่วมงาน
มาได้งานใหม่เป็นอาชีพอิสระทำออนไลน์ รายได้เราดีขึ้น มีเงินเก็บเป็นก้อน ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยจับเงินหลักแสนเลย
ละแฟนก็เริ่มมีปัญหาเรื่องเงิน คือรถมอไซด์พัง ก็มายืมเงินก้อนเราไปออกมือ2
เราก็ให้ยืมไป แล้วเขาก็ขอผ่อนเดือนละ1000
ผ่อนรถให้ครบ9เดือน โทรศัพพังอีก มายืม5000 ก็เหมือนเดิม ให้ยืมละผ่อนเดือนละ1000จนครบ เขาก็มีให้เกินมาบ้าง
ลืมบอก เงินเดือนเขาให้เราเดือนละ3000ต่างหาก
3000นี้ คือเอาไว้จ่ายค่ากินค่าใช้มื้อเย็นและวันหยุด
3000฿ หลายๆครอบครัว1เดือน คงไม่พอกินหรอกใช่ไหม ที่เหลือคือเราจ่ายทั้งหมด
ทั้งของใช้จุกจิกในบ้านด้วย เดือนนึงเราตกจ่าย6000฿
้เราก็โอเครกับตรงนั้น ไม่พูดไม่ไร เพราพเขายังดีกับเราอยู่
มาเริ่มเปลี่ยนไป ช่วงพฤศจิกา 2018
จากที่เคยให้เงิน คือไม่ให้สักบาท
โบนัสออกตรุษจีน 2019 ก็ไม่เอ่ยถึงทั้งที่เคยบอก และเคยให้
เราไม่เคยยุ่งเงินในบัญชีเขา เงินคนละกระเป๋า เขามีหน้าที่จ่ายแค่3000แค่นั้น
เริ่มทะเลาะกันเพราะอยู่ดีดีเขาก็เปลี่ยนไป
พอถามเรื่องเงิน เขาก็บอกไม่มี
เราก็ถามไปแอบสร้างหนี้รึป่าว?
เขาบอก จะทำไรก็เรื่องส่วนตัวของเขา
เราแอบร้องไห้ตลอดนะ คำพูดแบบไม่ค่อยแคร์ความรู้สึกเรา
สิ่งดีดีที่ทำให้เขาที่ผ่านมา มันเหมือนแบบไร้ค่ามาก
ทำหน้าที่เป็นภรรยา เป็นแม่บ้านให้
แต่บ่อยครั้งเรากลับดึก เราวานล้างจาน เขาก็จะว่าเรา ทำไมไม่ทำเอง
ทะเลาะกันเรื่องล้างจานบ่อยมาก
มากจนไม่มองหน้ากัน ไม่คุยกัน
เขาทำงานเลิกงาน5โมง แต่เรากลับ3-4ทุ่ม เราแค่วานแค่เรื่องเดียว แต่เขาไม่พอใจ เพราะเวลาของเขาจะเอาไปทำกิจกรรมส่วนตัวของเขา
คือตกปลา เล่นเกมส์ กินเหล้ากินเบียร์กับเพื่อน
เขารักเพื่อนมากนะ มากจนแตะต้องไม่ได้
เขาบอกเราไม่เอาเพื่อนเขา เราไม่มีเพื่อนเพราะทำตัวเอง
(เพื่อนเขามีแต่นักเลง มีแต่พวกขี้คุก ขี้เมา พวกบ้าพลัง ประมาณนั้น) พวกเด็กช่างอะค่ะ คือเราไม่ชอบสังคมแบบนั้น
จะมาบังคับเราได้ไง ในเมื่อเราไม่เคยบังคับชีวิตเขาที่จะคบเพื่อนแบบนั้น
จริงๆเราไม่ชอบให้เขาคบเพื่อนต่ำศักดิ์ เพราะที่เขาติดคุกเพราะเพื่อนนั่นแหละ แม่เขาบอกค่ะ
แล้วบังเอิญเรามีปัญหาส่วนตัว และก็เรื่องรายได้ที่ลดลง เราอยากปรึกษาอยากระบาย อยากได้ที่พึ่ง เขาก็ไม่รับฟัง ไม่ช่วยเหลือเรา ทำเมินทุกอย่าง
เป็นช่วงที่เราเครียดมากก่อนเดือนพฤษภา
เราถามเขานะ ทำไมเปลี่ยนไป ไปทำไรให้ถึงเปลี่ยนไปขนาดนี้
แม้แต่ร่วมหลับนอนกันยังไม่มีเลย
ไปสัมผัสตัวเขา ก็เอามือเราออก ไม่ก็บอกร้อน
เขาบอกเบื่อเรา....
เราก็ถามไปทำไรให้ เขาก็ส่ายหน้า
้เชื่อว่า ผู้หญิงทุกคน ได้ฟังคำนี้ก็รู้สึกเสียใจทั้งนั้น พูดได้แต่ไม่เหตุผล
เราเลยแยกเตียงนอนกะเขาหลังจากนั้น
เขาเป็นคนไม่ง้อผู้หญิงนะ ไม่เคยง้อเราเลยเท่าที่จำได้
ุ้ถ้าเขาผิดเขาก็จะพูดให้ตัวเองถูก
ถ้าเราถูกจะพูดให้เราผิด
ที่จำได้นะ เคยขอโทษครั้งเดียวคือ
ตอนนั้นจับได้ว่าโกหก เราแอบเปิดgprsเขาแล้วเช็คจากในเฟส
ในเฟสจะบอกว่าเพื่อนที่อยู่ใกล้เคียงกับเรา
เราแกล้งถามเขาอยู่ไหน เขาบอกอีกที่
เราเลยแคปให้ดูว่าเขาโกหก เขาเลยขอโทษบอกไปกินเหล้ากับเพื่อน
หลังจากนั้นเขาก็ปิดgprsเลย
เราก็ไม่เคยเช็คไรเขามานานแล้ว
ไม่ยุ่งโทรศัพท์ แต่...
สงกรานที่ผ่านมา มีกระดาษจดไลนเอาไว้วางในห้อง
เราเลยลองแอดไป สรุปว่าเป็นหญิง
เราก็ถามเขา คนนี้คือใคร?
เขาบอก ไม่รุ้จัก.. สวยขนาดนั้น เขาคงไม่เอาฉันหรอก...
เรา: ไม่รู้จัก แต่จดไลน์มา?
เราเคยทักหาคนนั้น นางบอกสงสัยเพื่อนของรุ่นพี่มั้ง และเราก็เค้น
ไลน์เทอ เขาจดมาได้ไง
นางอ่านแต่ไม่ตอบ...
ก็ทะเลาะกันอีก
เราบอกเราขอเรื่องผู้หญิง ทำให้ไม่ได้หรอ
เขาบอกเขาไม่ได้ทำไร
จนเราต้องเป็นฝ่ายยอมเงียบไปเอง
มาอีกเรื่องล่าสุด
เราสงสัยเฟส ผญ คนนึง
ปกติเฟสเขาจะไม่แอดคนที่ไม่รุ้จัก
เราเลยไปส่องเฟสนาง ปรากฎว่า ผช กดไลค์กดเลิฟรูปนางทุกรูป
เราเลยถาม ผช ชอบหรอ? กดขนาดนี้
ผช บอก... อืม แต่ไม่รู้จักหรอก
เป็นพวกคุณรุ้สึกไง
เราหน้าชา อยากร้องก็ร้องไม่ออก
เขายังบอกเราอีกนะว่า.. เอาเวลาไปทำไรดีดีเถอะ มานั่งจับผิดอยู่ได้
เพราะเขาเปลี่ยนไปไง มันคือสัญญาณเตือนภัยของผู้หญิงทุกคน
แตะตัวยังแตะไม่ได้ หวงเนื้อหวงตัวกับเมียตนเองสุดๆ
สุดท้ายเราก็ต้องเป็นฝ่ายเงียบิกตามเคย
เราอึดอัดมาเป็นปี บางครั้งก็พยายามปล่อยวาง บางทีว่างก็นั่งมองหน้าเขาเวลาเขาหลับ ว่าจะเอาไงกับชีวิตคู่ดี
เราไม่มีกำลังใจทำงาน ไม่มีกำลังใจเดินต่อเพราะต้องเร่งปลดหนี้สินของตัวเอง
คิดไปต่างๆนาๆ เพราะถามเขาก็ไม่มีคำตอบให้ เหมือนแค่อยู่กันไปวันๆ แปปๆครบปี
ทุกวันนี้อยู่ด้วยกันหน้ายังไม่มองกันเลย ไม่ต้องถามว่าคุยกันไหม สักคำก็ไม่มี อย่างมากคุยกัน2ประโยค
มันถึงจุดที่เราต้องแยกทางใช่ไหม
เราก็เคยถามนะ ยังรักกันอยู่ไหม?
เขาบอกยังรัก...
รัก?? แต่เป็นแบบนี้หรอ
เขาก็เงียบ
ประมาณว่า "อยุ่ได้ก็อยู่ อยู่ไม่ได้ก็ไป"
มันเจ็บนะ อยู่กันแบบนี้
เรากำลังอดทนอยู่ใช่ไหม??
อยากระบายลงพันทิพย์มานาน เพราะอ่านเรื่องของหลายๆคนมาเยอะแล้ว
เราคบกับแฟนมา4ปีแล้ว อยู่กินกันเฉยๆ
เกริ่นก่อนว่ารู้จักกันบนโลกออนไลน์ คุยกัน1เดือนแล้วนัดเจอที่บ้านเรา
แต่ทางบ้านไม่ต้อนรับเขา เขาไม่ได้ร่ำรวย เคยติดคุกมาก่อน (อันนี้ที่บ้านไม่รู้)
ทะเลาะกับที่บ้านเรื่องเขา จนเราตัดสินใจออกมาใช้ชีวิตกับเขาโดยเช่าหออยู่กัน
มาแรกๆเราไม่มีงานทำ เขาก็ให้เงินใช้นิดหน่อยไว้หางานทำ แต่เงินเดือนเขาน้อยแค่1หมื่น ลำพังค่าใช้จ่ายและค่ากิน2คน 1หมื่น ไม่พอใช้
เขาก็บ่นบ้างไรบ้างที่เราหาทำงานไม่ได้
แต่ก็ไม่เคยทิ้งเรา
จนเราได้งานทำโรงงานแห่งหนึ่ง เขาก็ยังดีเสมอต้นเสมอปลาย คอยรับส่งขึ้นรถไปทำงาน ทำได้เกือบปีเราลาออกเพราะปัญหาเพื่อนร่วมงาน
มาได้งานใหม่เป็นอาชีพอิสระทำออนไลน์ รายได้เราดีขึ้น มีเงินเก็บเป็นก้อน ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยจับเงินหลักแสนเลย
ละแฟนก็เริ่มมีปัญหาเรื่องเงิน คือรถมอไซด์พัง ก็มายืมเงินก้อนเราไปออกมือ2
เราก็ให้ยืมไป แล้วเขาก็ขอผ่อนเดือนละ1000
ผ่อนรถให้ครบ9เดือน โทรศัพพังอีก มายืม5000 ก็เหมือนเดิม ให้ยืมละผ่อนเดือนละ1000จนครบ เขาก็มีให้เกินมาบ้าง
ลืมบอก เงินเดือนเขาให้เราเดือนละ3000ต่างหาก
3000นี้ คือเอาไว้จ่ายค่ากินค่าใช้มื้อเย็นและวันหยุด
3000฿ หลายๆครอบครัว1เดือน คงไม่พอกินหรอกใช่ไหม ที่เหลือคือเราจ่ายทั้งหมด
ทั้งของใช้จุกจิกในบ้านด้วย เดือนนึงเราตกจ่าย6000฿
้เราก็โอเครกับตรงนั้น ไม่พูดไม่ไร เพราพเขายังดีกับเราอยู่
มาเริ่มเปลี่ยนไป ช่วงพฤศจิกา 2018
จากที่เคยให้เงิน คือไม่ให้สักบาท
โบนัสออกตรุษจีน 2019 ก็ไม่เอ่ยถึงทั้งที่เคยบอก และเคยให้
เราไม่เคยยุ่งเงินในบัญชีเขา เงินคนละกระเป๋า เขามีหน้าที่จ่ายแค่3000แค่นั้น
เริ่มทะเลาะกันเพราะอยู่ดีดีเขาก็เปลี่ยนไป
พอถามเรื่องเงิน เขาก็บอกไม่มี
เราก็ถามไปแอบสร้างหนี้รึป่าว?
เขาบอก จะทำไรก็เรื่องส่วนตัวของเขา
เราแอบร้องไห้ตลอดนะ คำพูดแบบไม่ค่อยแคร์ความรู้สึกเรา
สิ่งดีดีที่ทำให้เขาที่ผ่านมา มันเหมือนแบบไร้ค่ามาก
ทำหน้าที่เป็นภรรยา เป็นแม่บ้านให้
แต่บ่อยครั้งเรากลับดึก เราวานล้างจาน เขาก็จะว่าเรา ทำไมไม่ทำเอง
ทะเลาะกันเรื่องล้างจานบ่อยมาก
มากจนไม่มองหน้ากัน ไม่คุยกัน
เขาทำงานเลิกงาน5โมง แต่เรากลับ3-4ทุ่ม เราแค่วานแค่เรื่องเดียว แต่เขาไม่พอใจ เพราะเวลาของเขาจะเอาไปทำกิจกรรมส่วนตัวของเขา
คือตกปลา เล่นเกมส์ กินเหล้ากินเบียร์กับเพื่อน
เขารักเพื่อนมากนะ มากจนแตะต้องไม่ได้
เขาบอกเราไม่เอาเพื่อนเขา เราไม่มีเพื่อนเพราะทำตัวเอง
(เพื่อนเขามีแต่นักเลง มีแต่พวกขี้คุก ขี้เมา พวกบ้าพลัง ประมาณนั้น) พวกเด็กช่างอะค่ะ คือเราไม่ชอบสังคมแบบนั้น
จะมาบังคับเราได้ไง ในเมื่อเราไม่เคยบังคับชีวิตเขาที่จะคบเพื่อนแบบนั้น
จริงๆเราไม่ชอบให้เขาคบเพื่อนต่ำศักดิ์ เพราะที่เขาติดคุกเพราะเพื่อนนั่นแหละ แม่เขาบอกค่ะ
แล้วบังเอิญเรามีปัญหาส่วนตัว และก็เรื่องรายได้ที่ลดลง เราอยากปรึกษาอยากระบาย อยากได้ที่พึ่ง เขาก็ไม่รับฟัง ไม่ช่วยเหลือเรา ทำเมินทุกอย่าง
เป็นช่วงที่เราเครียดมากก่อนเดือนพฤษภา
เราถามเขานะ ทำไมเปลี่ยนไป ไปทำไรให้ถึงเปลี่ยนไปขนาดนี้
แม้แต่ร่วมหลับนอนกันยังไม่มีเลย
ไปสัมผัสตัวเขา ก็เอามือเราออก ไม่ก็บอกร้อน
เขาบอกเบื่อเรา....
เราก็ถามไปทำไรให้ เขาก็ส่ายหน้า
้เชื่อว่า ผู้หญิงทุกคน ได้ฟังคำนี้ก็รู้สึกเสียใจทั้งนั้น พูดได้แต่ไม่เหตุผล
เราเลยแยกเตียงนอนกะเขาหลังจากนั้น
เขาเป็นคนไม่ง้อผู้หญิงนะ ไม่เคยง้อเราเลยเท่าที่จำได้
ุ้ถ้าเขาผิดเขาก็จะพูดให้ตัวเองถูก
ถ้าเราถูกจะพูดให้เราผิด
ที่จำได้นะ เคยขอโทษครั้งเดียวคือ
ตอนนั้นจับได้ว่าโกหก เราแอบเปิดgprsเขาแล้วเช็คจากในเฟส
ในเฟสจะบอกว่าเพื่อนที่อยู่ใกล้เคียงกับเรา
เราแกล้งถามเขาอยู่ไหน เขาบอกอีกที่
เราเลยแคปให้ดูว่าเขาโกหก เขาเลยขอโทษบอกไปกินเหล้ากับเพื่อน
หลังจากนั้นเขาก็ปิดgprsเลย
เราก็ไม่เคยเช็คไรเขามานานแล้ว
ไม่ยุ่งโทรศัพท์ แต่...
สงกรานที่ผ่านมา มีกระดาษจดไลนเอาไว้วางในห้อง
เราเลยลองแอดไป สรุปว่าเป็นหญิง
เราก็ถามเขา คนนี้คือใคร?
เขาบอก ไม่รุ้จัก.. สวยขนาดนั้น เขาคงไม่เอาฉันหรอก...
เรา: ไม่รู้จัก แต่จดไลน์มา?
เราเคยทักหาคนนั้น นางบอกสงสัยเพื่อนของรุ่นพี่มั้ง และเราก็เค้น
ไลน์เทอ เขาจดมาได้ไง
นางอ่านแต่ไม่ตอบ...
ก็ทะเลาะกันอีก
เราบอกเราขอเรื่องผู้หญิง ทำให้ไม่ได้หรอ
เขาบอกเขาไม่ได้ทำไร
จนเราต้องเป็นฝ่ายยอมเงียบไปเอง
มาอีกเรื่องล่าสุด
เราสงสัยเฟส ผญ คนนึง
ปกติเฟสเขาจะไม่แอดคนที่ไม่รุ้จัก
เราเลยไปส่องเฟสนาง ปรากฎว่า ผช กดไลค์กดเลิฟรูปนางทุกรูป
เราเลยถาม ผช ชอบหรอ? กดขนาดนี้
ผช บอก... อืม แต่ไม่รู้จักหรอก
เป็นพวกคุณรุ้สึกไง
เราหน้าชา อยากร้องก็ร้องไม่ออก
เขายังบอกเราอีกนะว่า.. เอาเวลาไปทำไรดีดีเถอะ มานั่งจับผิดอยู่ได้
เพราะเขาเปลี่ยนไปไง มันคือสัญญาณเตือนภัยของผู้หญิงทุกคน
แตะตัวยังแตะไม่ได้ หวงเนื้อหวงตัวกับเมียตนเองสุดๆ
สุดท้ายเราก็ต้องเป็นฝ่ายเงียบิกตามเคย
เราอึดอัดมาเป็นปี บางครั้งก็พยายามปล่อยวาง บางทีว่างก็นั่งมองหน้าเขาเวลาเขาหลับ ว่าจะเอาไงกับชีวิตคู่ดี
เราไม่มีกำลังใจทำงาน ไม่มีกำลังใจเดินต่อเพราะต้องเร่งปลดหนี้สินของตัวเอง
คิดไปต่างๆนาๆ เพราะถามเขาก็ไม่มีคำตอบให้ เหมือนแค่อยู่กันไปวันๆ แปปๆครบปี
ทุกวันนี้อยู่ด้วยกันหน้ายังไม่มองกันเลย ไม่ต้องถามว่าคุยกันไหม สักคำก็ไม่มี อย่างมากคุยกัน2ประโยค
มันถึงจุดที่เราต้องแยกทางใช่ไหม
เราก็เคยถามนะ ยังรักกันอยู่ไหม?
เขาบอกยังรัก...
รัก?? แต่เป็นแบบนี้หรอ
เขาก็เงียบ
ประมาณว่า "อยุ่ได้ก็อยู่ อยู่ไม่ได้ก็ไป"
มันเจ็บนะ อยู่กันแบบนี้