ผมเคยมีแฟนเขารักผมมาก มากจนผมทำตัวแย่แค่ไหนเธอก็ไม่เคยทิ้งผมไปไหนทุกครั้งที่ผมบอกเลิกเธอ เธอก็จะขอให้ผมกลับไปเธอยื้อผมทุกๆครั้งจนผมติดเป็นนิสัยและชิน พอมาวันนึงผมก็ทำเช่นเดิมเธอก็มาขอให้ผมกลับแต่ไม่รู้ว่าทำไมครั้งนี้ผมถึงไม่กลับเพียงเพราะอยากให้เธอเลิกทำนิสัยบางอย่างเราก็คุยกันเหมือนเดิมผมคุยกับเขาเหมือนเดิมทุกอย่างจนกระทั่งผมต้องไปค่ายเราไม่ได้คุยกัน2วันเธอเปลี่ยนไปเป็นคนละคนจากที่เธอจะมาง้อผมแบบแต่ก่อนกลับกลายเป็นผมที่ขอร้องให้เขากลับมาผมรู้นะว่าผมทำไม่ดีกับเธอไว้มากแต่ตอนนี้ผมคิดได้ทุกอย่างว่าเขาสำคัญกับชีวิตผมแค่ไหนผมไม่อยากเสียเขาไปผมยอมทุกๆอย่างแต่เธอบอกว่าเธอชินแล้วเธอชอบแบบนี้ ผมแค่งงกับแค่เวลาสองวันทำให้หัวใจเธอไม่มีผมเหลือเลยผมทำทุกๆสิ่งเพื่อให้เธอกลับแต่เหมือนผมยิ่งทำเธอยิ่งรำคานผมรู้สึกว่าความสำคัญของผมที่เธอให้ไม่เหมือนเดิมจากที่ผมเป็น1ในใจเธอตอนนี้ผมกับรู้สึกว่าเธอให้ความสำคัญกับคนอื่นมากกว่าผมผมเลยคิดจะถอยออกมา เธอก็บอกผมไม่พยายามแต่ผมยิ่งทำเธอก็ยิ่งแสดงออกมาว่าเธอรำคาญผมแค่ไหนจนกระทั่งตอนนี้เธอขอเวลาเธอบอกให้ผมรอผมกับรู้สึกว่าคำตอบจะเป็นไง แต่ผมไม่อยากเสียเขาไปตอนนี้เธอทำให้ผมได้รู้ว่าเธอสำคัญมากแค่ไหนผมเลยเลือกที่จะรอ ผมทำแบบนี้ถูกแล้วใช่ไหมครับ
คุณเคยรอใครกลับมาทั้งๆที่รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ไหมครับ