ผมไม่เคยมีแฟนมาก่อนเลยเรื่องราวเกิดเมื่อปีที่แล้วผมได้ไปทำงานในร้านๆหนึ่งแล้วเจอกับผญคนนั้นแรกๆก็ไม่ได้คิดอะไรพอไปสักพักเหมือนเต๊าะเล่นกันไปเล่นกันมาด้วยที่ว่านิสัยเราคล้ายๆกันเลยเกิดความหวั่นไหวด้วยที่ว่าแฟนของเขาก็อยู่ไกล ต่างจังหวัดเลยมาหาได้แค่บางอาทิตย์แล้วมันมีเหตุการณ์นึงที่ทำให้ชีวิตไม่เหมือนเดิมคือตอนที่ร้านใกล้ปิดเราสองคนก็นั่งคุยนั่งเล่นโทรศัพท์กันแล้วไม่รู้ยังไงดีเธอมาจูบผมนั้นละจุดเปลี่ยนจากที่เคยชอบกลายเป็นความรักที่ผิดไปจนได้ ก็มีพาไปเที่ยวพาไปกินเหมือนแฟนคนนึง(แต่สถานะไม่ใช่)อยากออกมาหลายครั้งแต่พอคิดทีไรก็เหมือนจะร้องไห้ทุกทีจนมาถึงวันนี้ก็1ปีละ เขาก็ไปอยู่บ้านแฟนเขาแต่ก็ยังมีมาหาเราบ้างตอนวันหยุด เราเป็นคนสัญญาเองละว่าจะรอจนกว่าฝ่ายนั้นจะแน่ใจว่าจะยังไง (เคยมีป้าที่ร้านเล่าว่าเขาก็เคยมีคนรอป้าเหมือนกันตั้ง5ปีจนมาแต่งงานกัน)เราเลยอยากรู้แต่มันก็ทรมานดีนะการรอใครสักคน และสิ้นปีมีแผนไปเที่ยวปีใหม่ผมควรทำยังไงดี ในใจคืออยากรอคำตอบเพราะเคยสัญญากันไว้ว่ายังไงก็ต้องบอก อยากไปให้สุดเพื่อที่ว่าถ้าเขาเลือกแล้วคือเราก็ทำในสิ่งที่เราทำได้ไปแล้วจะได้ไม่เสียใจที่ออกมาก่อน อาจจะดูเลวก็ได้นะรักคนที่มีแฟนช่วยชี้แนะหน่อย แต่ผมเป็นคนที่สัญญาแล้วจะไม่ชอบผิดคำสัญญา

เขียนครั้งเเรกอาจจะดูงงหน่อย