ตอนนี้เรากำลัง ‘ แอบรัก ... ‘ ผู้ชายคนนึงอย่างยอมรับแบบหน้าไม่อาย
ว่ารัก รักหมดทั้งใจที่มี ... แอบรักจะ 2 ปีแล้ว
แอบจริง ๆ นะ แอบชอบ .. แอบรัก แอบมอง แอบเดินผ่าน
แอบพูดกับเขาในใจ
ในความเป็นจริงที่เจอ เขามีตำแหน่งงานที่สูงกว่า
ได้มีโอกาสร่วมงานกันบ้างบางครั้ง ทุกครั้งที่เจอเขา
เราใจเต้นรัว รัวแบบรัวจริง ๆ หน้าร้อนผ่าว มือสั่น
แต่เราไม่กล้า ไม่กล้ามองหน้า ไม่กล้าเงยไปสบตา
แต่จะแอบทำสิ่งดี ๆ เสมอ ๆ ทำให้งานของเขาเรียบร้อย
ใส่ใจในงานเขาเป็นพิเศษมากกว่าคนอื่น
ไม่กล้าตอบคำถาม ทำเป็นไม่สนใจเขา ทำเหมือนคนไม่ชอบขี้หน้าเขา แต่ในใจมันสุดแล้ว มันจะตายแล้ว
เราคิดถึงเขาคนแรกที่ลืมตา และคนสุดท้ายก่อนหลับตา
เราหลงรักเพลงรัก ชอบฟังเพลงรัก เรายิ้มคนเดียว
มีความสุขคนเดียว จนบางทีคนรอบข้างงง ๆ 😂
แอบเศร้าไม่สดใสเวลาไม่เห็นหน้า เวลาถึงตารางหยุดงานเขา
เราชอบตัวเองตอนได้แต่งหน้าสวย ๆ แต่งตัวสวย ๆ
ไปทำงาน ... เพราะเรามีความสุขที่จะได้เจอเขา
เราเกลียดความขี้ขลาดของตัวเอง ที่ไม่สามารถทำเหมือนคนปกติทั่วไปเขาทำกัน
บางครั้งมานอนร้องไห้ คนเดียว
ที่คิดนึกว่า ไม่มีทางที่เขาจะหันมามอง มาชอบ มารักเราได้
มันไม่มีทางเลยจริง ๆ
บ่อยครั้งที่เราเคยบังเอิญไปสบตากับเขา ...
ยิ่งเขามอง เรายิ่งกลัว เรากลัวหัวใจเรา กลัวเราจะถอนตัวไม่ขึ้น
เราชอบเห็นเขามีความสุข ... เรายิ้มได้เมื่อเห็นหน้าเขา
เรายิ้มได้เมื่อเห็นชื่อเขา แอบฟังเงียบ ๆ เมื่อมีคนพูดถึง
เขาเป็นคนค่อนข้างขรึม บางครั้งก็ดุ บางครั้งก็น่ารักใจดี
เราอยากรักเขาแอบ ๆ ตรงนี้ มุมตรงนี้ ...
ไม่ไปบอกเขาหรอก ว่ารู้สึกอย่างไร
แต่อยากกล้า กล้าคุย กล้ามอง กล้าตอบ กล้าสบตาบ้าง
อยากก้าวผ่านความทุกข์ทรมานที่ไม่กล้าพอ
ไม่กล้าที่จะทำเหมือนผู้ร่วมงานเขาทั่ว ๆ ไป ...
เราไม่ได้อยากครอบครองเขาเลย ไม่เคยคิดอยากจะเปิดเผยใจออกไปให้เขารู้ หรือให้ใครรู้ ...
ตอนนี้ทั้งสุขทั้งทุกข์ปะปนผสมกัน เมื่อเห็นท่าทีเขาดูสนใจคนอื่น คุยกับคนอื่น ....
เรากลัว เราอยากก้าวผ่าน เราอยากกล้าสบตา
.... เราอยากเป็นคนธรรมดาที่ไม่แปลกไปจากคนอื่น
เมื่อได้มีโอกาสร่วมงาน เราอยากเป็นคนทั่วไปที่เขาเจอ
เขาไม่เล่นโซเชี่ยลอะไรเลย ... ได้แต่เห็นหน้ากับรูปในเพจบริษัทก็สุดจะบรรยายความสุขในใจแล้ว
เรากล้ายืนยันทั้งหมดว่าเรารักเขา
และหลาย ๆ อย่างที่พิมพ์มาไม่หมดในที่นี้ ..
เราจะผ่านความกลัว .. ยังไงดี
เมื่อแอบรักใครสักคนหนึ่ง
ว่ารัก รักหมดทั้งใจที่มี ... แอบรักจะ 2 ปีแล้ว
แอบจริง ๆ นะ แอบชอบ .. แอบรัก แอบมอง แอบเดินผ่าน
แอบพูดกับเขาในใจ
ในความเป็นจริงที่เจอ เขามีตำแหน่งงานที่สูงกว่า
ได้มีโอกาสร่วมงานกันบ้างบางครั้ง ทุกครั้งที่เจอเขา
เราใจเต้นรัว รัวแบบรัวจริง ๆ หน้าร้อนผ่าว มือสั่น
แต่เราไม่กล้า ไม่กล้ามองหน้า ไม่กล้าเงยไปสบตา
แต่จะแอบทำสิ่งดี ๆ เสมอ ๆ ทำให้งานของเขาเรียบร้อย
ใส่ใจในงานเขาเป็นพิเศษมากกว่าคนอื่น
ไม่กล้าตอบคำถาม ทำเป็นไม่สนใจเขา ทำเหมือนคนไม่ชอบขี้หน้าเขา แต่ในใจมันสุดแล้ว มันจะตายแล้ว
เราคิดถึงเขาคนแรกที่ลืมตา และคนสุดท้ายก่อนหลับตา
เราหลงรักเพลงรัก ชอบฟังเพลงรัก เรายิ้มคนเดียว
มีความสุขคนเดียว จนบางทีคนรอบข้างงง ๆ 😂
แอบเศร้าไม่สดใสเวลาไม่เห็นหน้า เวลาถึงตารางหยุดงานเขา
เราชอบตัวเองตอนได้แต่งหน้าสวย ๆ แต่งตัวสวย ๆ
ไปทำงาน ... เพราะเรามีความสุขที่จะได้เจอเขา
เราเกลียดความขี้ขลาดของตัวเอง ที่ไม่สามารถทำเหมือนคนปกติทั่วไปเขาทำกัน
บางครั้งมานอนร้องไห้ คนเดียว
ที่คิดนึกว่า ไม่มีทางที่เขาจะหันมามอง มาชอบ มารักเราได้
มันไม่มีทางเลยจริง ๆ
บ่อยครั้งที่เราเคยบังเอิญไปสบตากับเขา ...
ยิ่งเขามอง เรายิ่งกลัว เรากลัวหัวใจเรา กลัวเราจะถอนตัวไม่ขึ้น
เราชอบเห็นเขามีความสุข ... เรายิ้มได้เมื่อเห็นหน้าเขา
เรายิ้มได้เมื่อเห็นชื่อเขา แอบฟังเงียบ ๆ เมื่อมีคนพูดถึง
เขาเป็นคนค่อนข้างขรึม บางครั้งก็ดุ บางครั้งก็น่ารักใจดี
เราอยากรักเขาแอบ ๆ ตรงนี้ มุมตรงนี้ ...
ไม่ไปบอกเขาหรอก ว่ารู้สึกอย่างไร
แต่อยากกล้า กล้าคุย กล้ามอง กล้าตอบ กล้าสบตาบ้าง
อยากก้าวผ่านความทุกข์ทรมานที่ไม่กล้าพอ
ไม่กล้าที่จะทำเหมือนผู้ร่วมงานเขาทั่ว ๆ ไป ...
เราไม่ได้อยากครอบครองเขาเลย ไม่เคยคิดอยากจะเปิดเผยใจออกไปให้เขารู้ หรือให้ใครรู้ ...
ตอนนี้ทั้งสุขทั้งทุกข์ปะปนผสมกัน เมื่อเห็นท่าทีเขาดูสนใจคนอื่น คุยกับคนอื่น ....
เรากลัว เราอยากก้าวผ่าน เราอยากกล้าสบตา
.... เราอยากเป็นคนธรรมดาที่ไม่แปลกไปจากคนอื่น
เมื่อได้มีโอกาสร่วมงาน เราอยากเป็นคนทั่วไปที่เขาเจอ
เขาไม่เล่นโซเชี่ยลอะไรเลย ... ได้แต่เห็นหน้ากับรูปในเพจบริษัทก็สุดจะบรรยายความสุขในใจแล้ว
และหลาย ๆ อย่างที่พิมพ์มาไม่หมดในที่นี้ ..
เราจะผ่านความกลัว .. ยังไงดี