สวัสดีค่ะ ปกติจะเข้ามาอ่านอย่างเดียวไม่เคยคิดที่จะตั้งกระทู้เองเลย แต่วันนี้มันไม่ไหวแล้วจิงๆ
เรากับผู้ชายคนนี้เคยเป็นแฟนกันมาหลายครั้งแล้วค่ะ ครั้งแรกเลยตอนพวกเรา17-18 (ผู้ชายอายุอ่อนกว่าเรา 1ปี) ก็7-8ปีได้แล้ว เขาแอดเรามาในเฟสแล้วก็จีบเราอะแหละเราก็ว่าเขาน่ารักดี ตอนนั้นมันเด็กเนอะ เขาก็มารอแถวบ้านเรา เพื่อนั่งรถไฟเป็นเพื่อนเราไปที่โรงเรียน ก็คุยแล้วเจอกันแบบนี้ได้ไม่ถึงเดือนแล้วเราก็ไปคบกับอีกคน ตั้งแต่นั้นมาประมาน 3 ปีเขาก็วนเวียนอยู่ในชีวิตเรานะ มีเจอกันข้างนอกบ้างเวลาเที่ยว มีเขียนมาหา โทรมาหา หรือมาหาหน้าบ้าน
เขาก็พูดกับทุกคนที่เขาเปิดใจลองคุยหรือคบ ว่าเขาลืมเราไม่ได้ เขายังรักเราอยู่ เราก็รู้นะแต่มันไม่ได้คิดที่อยากจะคบกับเขาเลยตอนนั้นแต่ยอมรับว่ามีคิดถึงเขาบ้างเวลาเราออกไปเที่ยวแล้วเจอเขา เราก็ชอบเข้าไปทักเขาว่าช่วงนี้ดูดีจังอะไรแบบเนี้ยะ...แต่มีช่วงนึงที่เราโสดมาปีกว่าแล้วได้กลับมาคุยกันอีกครั้ง เราเริ่มรู้สึกว่าเราชอบผู้ชายคนนี้นะ เขาก็รักเรารอเรามาตั้งหลายปีแล้ว สุดท้ายก็เลยตัดสินใจคบกับเขา..มันก็ดีนะเวลาอยู่ด้วยกัน เขาดูแลเราดีมากแล้วรักเรามาก ครอบครัวเราก็รักและเอ็นดูเขา มีแต่เราที่ขี้อายแล้วไม่ค่อยกล้าเข้าหาครอบครัวเขา จึงเกิดปัญหาให้ทะเลาะกันบ่อยมากจนเลิกกันไปหลังจากคบกันได้1ปี เขาก็มารอเราที่บ้านนะก่อนที่จะเลิกกัน มาร้องไห้แล้วคุกเข่ากอดขาเราแล้วขออย่าให้เราทิ้งเขาไปเลย แต่ตอนนั้นเราไม่รับฟังอะไรเขาแล้วเลยไล่เขาไป
หลังจากนั้นมาสามเดือนพอเราเห็นเขาเริ่มใหม่กับคนใหม่ เราก็เห็นแก่ตัวนะ คิดถึงเขา ติดต่อเขาแล้วขอให้เขาให้โอกาสเรา กลับมาคบกันใหม่แล้วเราจะปรับตัว จนเขาไปบอกเลิกคนใหม่นั้นเพื่อที่จะกลับมาคบกับเรา แต่เหมือนเขาอยากลองใจเราว่าเราจะปรับได้จริงไหม ลองใจเราจนเราทนไม่ได้แล้วบอกเลิกเขาไปอีกครั้ง..เราก็รู้นะว่าเราเห็นแก่ตัวมากที่ขอให้เขาเลิกกับอีกคนแล้วเราดันมาทิ้งเขาอีกแล้ว. หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้ข่าวอะไรจากเขาอีกเลยจนเราเองก็ได้พบคนใหม่ คบกับเขาได้สองปีแล้วจดทะเบียนกันแล้ว (เพราะเราจะเดินเรื่องให้เขาย้ายมาอยู่ประเทศเดียวกับเรา)
แต่1เดือนก่อนที่เราจะเลิกแล้วหย่ากับคนนั้น เราก็ฝันเห็นแฟนเก่าเราคนนี้บ่อยมาก บ่อยจนเราคิดถึงเขามากๆแล้วเข้าไปส่องเฟสเขาอยู่เรื่อยๆ
แล้วมีวันนึงเราเห็นในธนาคารเราว่ามีแอพแท็กซี่ดึงเงินเราไป ทั้งๆที่วันนั้นเราทำงานไม่ได้ใช้ไปไปเลย จึงติดต่อไปทางแอพว่าเราไม่ได้เรียกรถนะทำไมถึงดึงเงินจากเราไป เขาก็บอกว่าชื่อนี้ (ชื่อแฟนเก่าเรา) เป็นคนเรียกรถ. เราก็เลยได้ติดต่อเขาไปอีกว่าเธอเรียกรถแต่มันดึงเงินเราไปนะ สรุปก็คือแอพนั้นเขาไม่ได้ใช้มา2 ปีแล้ว พอมาใช้ก็ลืมดูว่ามันยังผูกกับบัตรเราอยู่...นั่นก็เลยเป็นสาเหตุที่เราได้กลับมาคุยกันอีกครั้งแต่เราก็ขอไปเคลียร์เรื่องของเราให้จบก่อน ถึงค่อยกลับไปคบกับเขา ทุกอย่างหลังจากนั้นมันดีนะคะ เราไปบ้านเขา เขาไปบ้านเรา แต่ส่วนใหญ่เขาจะอยู่บ้านเราซะมากกว่า มันก็มีปัญหาเดิมแหละที่เราไม่ค่อยกล้าเข้าหาแม่เขา แต่เราก็พยายามกว่าครั้งที่แล้วนะ แต่ครั้งนี้มันโตกันแล้วต่างคนต่างทำงานเวลาไม่ตรงกัน เวลาหยุดพร้อมกันเราก็อยากออกไปหาอะไรกินซะมากกว่า เป็นแบบนี้มา10เดือน ที่เขาต้องทนกับเรา เขาเตือนเราอยู่เรื่อยๆนะว่าไปบ้านเขาบ้าง ไปหาครอบครัวเขาบ้าง ให้เก็บเงินด้วยเพราะเราใช้เงินเก่งมาก เงินเข้าได้ไม่ถึงวันก็รีบใช้ จนถึงเมื่อสองอาทิตก่อนเรามีปากเสียงกัน เขาอยากออกไปดื่มแต่เราเป็นคนห้ามเขามาตลอดเลยว่าไม่ให้ดื่ม ครั้งนี้เขาคงเหนื่อยจิงๆแล้วอึดอัดมาก เขาเลยบอกเลิกเราไป
เราเสียใจมากกินไม่ได้นอนไม่หลับมาตั้งแต่วันนั้น เรากลายเป็นเขาเมื่อ3-4ปีที่แล้ว ที่ต้องไปหาเขาที่บ้าน เราร้องไห้ไม่มีสติคุกเข่ากอดขาเขา แต่เขาก็บอกเราว่ามันสายไปแล้ว เราพูดกับเขานะว่าตอนนี้เราตาสว่างแล้ว เรารู้แล้วว่าต้องทำอะไร แต่เขาบอกตอนที่เขาต้องการทำไมเราไม่ทำ ตอนนี้เขาไม่ต้องการแล้ว... แต่เราก็ยังไม่ท้อนะ เราก็ตามง้อเขาทั้งอาทิต แล้วมีวันนึงเราคิดกับตัวเราเองว่า เราจะเอาของๆเขาที่อยู่บ้านเราไปคืนเขา แล้วเราจะคุยกับเขาแล้วถ้าเขายังยืนยันคำตอบเดิมเราก็จะพอแล้ว. เราเลยไปดักรอเขาที่สถานีรถไฟแถวบ้านเขาเพราะรู้ว่าเขาเลิกงานกี่โมง เราก็ยืนรอเขาอยู่30นาทีได้จนเขาเดินลงมาจากรถ ตอนเขาเห็นเราเขาก็ตกใจนะ แต่ไม่ได้โมโห เขาก็ถามเราว่าเดี๋ยวนี้มาดักรอแบบนี้แล้วหรอ แล้วเขาก็ให้เราไปนั่งคุยกัน เราก็พูดความในใจออกมาหมดเลยนะ ว่าเรายอมเข้าหาครอบครัวเขาแล้วเราไม่เขินไม่อายอะไรทั้งนั้น เพราะการเสียเขาไปมันไม่คุ้มเลยกับการมากล้าๆกลัวๆแบบนี้ เราก็บอกว่าเราพร้อมที่จะตั้งใจเก็บเงินแลัว เราอยากโตขึ้นแล้ว พูดจนเขาให้โอกาสเรานะ แต่เขาบอกว่าไม่ได้กลับมาเป็นแฟนกันเหมือนเดิม แต่เขาจะให้โอกาสเราได้คุยกันอีกครั้ง ให้เราไปจีบเขาใหม่ ให้เราคิดว่าเราเป็นเขา แล้วเขาเป็นเราเมื่อ4ปีที่แล้ว
เราดีใจนะที่ได้กลับมาคุยกับเขา แต่ในใจเราเขาก็ยังเป็นแฟนเราอยู่ เราอยากนอนกอดเขาเดินจับมือกับเขา แต่เขาไม่ให้เราทำอะไรแบบนั้นเลยตอนนี้
เราอยากเข้าไปหาแม่เขา เขาก็บอกว่ายังไม่อยากให้เราไป คือตอนนี้เราพยายามทำดีกับเขาอยู่นะคะ มีแต่เราที่ชวนเขาคุย เขาก็จะตอบมาสั้นๆ ไม่ถามอะไรเรากลับเลย เราไปรับเขาที่ทำงานแล้วไปส่งเขาที่บ้าน เราโทรคุยกับก่อนนอน พยายามให้เขาชินกับการมีเราอีกครั้ง แต่เขาเย็นชาใส่เรามากจนเราก็รู้สึกเสียใจนะ แต่เราก็ไม่คิดที่จะท้อ. แต่เราแค่ไม่รู้ว่าเราควรทำยังไงต่อดี ชวนเขาไปทำอะไรเขาก็บอกอยากเก็บตัง ดูหนังก็เสียตัง นั่งดื่มก็เสียตัง กินข้าวก็เสียตัง
เวลาเราจะเล่นเกมในคอมกับเขา เขาก็จะโทรคุยในกลุ่มเพื่อนเขา จึงทำให้เราไม่ค่อยได้พูดอะไรกับเขาไปอีก
เราเข้าใจว่าเขาอยากให้เราพิสูจน์ตัวเองว่าเราปรับได้จริงๆ แต่บางเวลาเราแค่รู้สึกว่าเราหลงทางอยู่ ไม่รู้ว่าเราควรทำยังไงให้เขายอมกลับมาเป็นแฟนเรา
เราแค่รู้สึกว่าเราไม่ได้ทำอะไรร้ายแรงขนาดนั้นกับเขา ที่เขาต้องลงโทษเราขนาดนี้เลย อีกอย่างที่เขาพูดก็คือ เขาเป็นลูกชายคนเดียวของบ้านที่บ้านก็หวังกับเขาไว้เยอะ แล้วถ้าเขากลับไปบอกแม่เขาว่ากลับมาคุยกับเราอีก แม่เขาก็จะไม่เห็นว่าเขาโตสักที...เราไม่รู้เราต้องพูดยังไงกับเขาแล้วค่ะ ตอนนี้เขา24 แต่เขาคิดไปไกลมากแล้ว ใครมีคำแนะนำยังไงก็ช่วยหน่อยนะคะ เพราะเราคิดถึงเขามากๆ
แฟนเก่า(หรือเปล่า) อยากให้กลับไปจีบเขาใหม่ต้องทำยังไงดี
เรากับผู้ชายคนนี้เคยเป็นแฟนกันมาหลายครั้งแล้วค่ะ ครั้งแรกเลยตอนพวกเรา17-18 (ผู้ชายอายุอ่อนกว่าเรา 1ปี) ก็7-8ปีได้แล้ว เขาแอดเรามาในเฟสแล้วก็จีบเราอะแหละเราก็ว่าเขาน่ารักดี ตอนนั้นมันเด็กเนอะ เขาก็มารอแถวบ้านเรา เพื่อนั่งรถไฟเป็นเพื่อนเราไปที่โรงเรียน ก็คุยแล้วเจอกันแบบนี้ได้ไม่ถึงเดือนแล้วเราก็ไปคบกับอีกคน ตั้งแต่นั้นมาประมาน 3 ปีเขาก็วนเวียนอยู่ในชีวิตเรานะ มีเจอกันข้างนอกบ้างเวลาเที่ยว มีเขียนมาหา โทรมาหา หรือมาหาหน้าบ้าน
เขาก็พูดกับทุกคนที่เขาเปิดใจลองคุยหรือคบ ว่าเขาลืมเราไม่ได้ เขายังรักเราอยู่ เราก็รู้นะแต่มันไม่ได้คิดที่อยากจะคบกับเขาเลยตอนนั้นแต่ยอมรับว่ามีคิดถึงเขาบ้างเวลาเราออกไปเที่ยวแล้วเจอเขา เราก็ชอบเข้าไปทักเขาว่าช่วงนี้ดูดีจังอะไรแบบเนี้ยะ...แต่มีช่วงนึงที่เราโสดมาปีกว่าแล้วได้กลับมาคุยกันอีกครั้ง เราเริ่มรู้สึกว่าเราชอบผู้ชายคนนี้นะ เขาก็รักเรารอเรามาตั้งหลายปีแล้ว สุดท้ายก็เลยตัดสินใจคบกับเขา..มันก็ดีนะเวลาอยู่ด้วยกัน เขาดูแลเราดีมากแล้วรักเรามาก ครอบครัวเราก็รักและเอ็นดูเขา มีแต่เราที่ขี้อายแล้วไม่ค่อยกล้าเข้าหาครอบครัวเขา จึงเกิดปัญหาให้ทะเลาะกันบ่อยมากจนเลิกกันไปหลังจากคบกันได้1ปี เขาก็มารอเราที่บ้านนะก่อนที่จะเลิกกัน มาร้องไห้แล้วคุกเข่ากอดขาเราแล้วขออย่าให้เราทิ้งเขาไปเลย แต่ตอนนั้นเราไม่รับฟังอะไรเขาแล้วเลยไล่เขาไป
หลังจากนั้นมาสามเดือนพอเราเห็นเขาเริ่มใหม่กับคนใหม่ เราก็เห็นแก่ตัวนะ คิดถึงเขา ติดต่อเขาแล้วขอให้เขาให้โอกาสเรา กลับมาคบกันใหม่แล้วเราจะปรับตัว จนเขาไปบอกเลิกคนใหม่นั้นเพื่อที่จะกลับมาคบกับเรา แต่เหมือนเขาอยากลองใจเราว่าเราจะปรับได้จริงไหม ลองใจเราจนเราทนไม่ได้แล้วบอกเลิกเขาไปอีกครั้ง..เราก็รู้นะว่าเราเห็นแก่ตัวมากที่ขอให้เขาเลิกกับอีกคนแล้วเราดันมาทิ้งเขาอีกแล้ว. หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้ข่าวอะไรจากเขาอีกเลยจนเราเองก็ได้พบคนใหม่ คบกับเขาได้สองปีแล้วจดทะเบียนกันแล้ว (เพราะเราจะเดินเรื่องให้เขาย้ายมาอยู่ประเทศเดียวกับเรา)
แต่1เดือนก่อนที่เราจะเลิกแล้วหย่ากับคนนั้น เราก็ฝันเห็นแฟนเก่าเราคนนี้บ่อยมาก บ่อยจนเราคิดถึงเขามากๆแล้วเข้าไปส่องเฟสเขาอยู่เรื่อยๆ
แล้วมีวันนึงเราเห็นในธนาคารเราว่ามีแอพแท็กซี่ดึงเงินเราไป ทั้งๆที่วันนั้นเราทำงานไม่ได้ใช้ไปไปเลย จึงติดต่อไปทางแอพว่าเราไม่ได้เรียกรถนะทำไมถึงดึงเงินจากเราไป เขาก็บอกว่าชื่อนี้ (ชื่อแฟนเก่าเรา) เป็นคนเรียกรถ. เราก็เลยได้ติดต่อเขาไปอีกว่าเธอเรียกรถแต่มันดึงเงินเราไปนะ สรุปก็คือแอพนั้นเขาไม่ได้ใช้มา2 ปีแล้ว พอมาใช้ก็ลืมดูว่ามันยังผูกกับบัตรเราอยู่...นั่นก็เลยเป็นสาเหตุที่เราได้กลับมาคุยกันอีกครั้งแต่เราก็ขอไปเคลียร์เรื่องของเราให้จบก่อน ถึงค่อยกลับไปคบกับเขา ทุกอย่างหลังจากนั้นมันดีนะคะ เราไปบ้านเขา เขาไปบ้านเรา แต่ส่วนใหญ่เขาจะอยู่บ้านเราซะมากกว่า มันก็มีปัญหาเดิมแหละที่เราไม่ค่อยกล้าเข้าหาแม่เขา แต่เราก็พยายามกว่าครั้งที่แล้วนะ แต่ครั้งนี้มันโตกันแล้วต่างคนต่างทำงานเวลาไม่ตรงกัน เวลาหยุดพร้อมกันเราก็อยากออกไปหาอะไรกินซะมากกว่า เป็นแบบนี้มา10เดือน ที่เขาต้องทนกับเรา เขาเตือนเราอยู่เรื่อยๆนะว่าไปบ้านเขาบ้าง ไปหาครอบครัวเขาบ้าง ให้เก็บเงินด้วยเพราะเราใช้เงินเก่งมาก เงินเข้าได้ไม่ถึงวันก็รีบใช้ จนถึงเมื่อสองอาทิตก่อนเรามีปากเสียงกัน เขาอยากออกไปดื่มแต่เราเป็นคนห้ามเขามาตลอดเลยว่าไม่ให้ดื่ม ครั้งนี้เขาคงเหนื่อยจิงๆแล้วอึดอัดมาก เขาเลยบอกเลิกเราไป
เราเสียใจมากกินไม่ได้นอนไม่หลับมาตั้งแต่วันนั้น เรากลายเป็นเขาเมื่อ3-4ปีที่แล้ว ที่ต้องไปหาเขาที่บ้าน เราร้องไห้ไม่มีสติคุกเข่ากอดขาเขา แต่เขาก็บอกเราว่ามันสายไปแล้ว เราพูดกับเขานะว่าตอนนี้เราตาสว่างแล้ว เรารู้แล้วว่าต้องทำอะไร แต่เขาบอกตอนที่เขาต้องการทำไมเราไม่ทำ ตอนนี้เขาไม่ต้องการแล้ว... แต่เราก็ยังไม่ท้อนะ เราก็ตามง้อเขาทั้งอาทิต แล้วมีวันนึงเราคิดกับตัวเราเองว่า เราจะเอาของๆเขาที่อยู่บ้านเราไปคืนเขา แล้วเราจะคุยกับเขาแล้วถ้าเขายังยืนยันคำตอบเดิมเราก็จะพอแล้ว. เราเลยไปดักรอเขาที่สถานีรถไฟแถวบ้านเขาเพราะรู้ว่าเขาเลิกงานกี่โมง เราก็ยืนรอเขาอยู่30นาทีได้จนเขาเดินลงมาจากรถ ตอนเขาเห็นเราเขาก็ตกใจนะ แต่ไม่ได้โมโห เขาก็ถามเราว่าเดี๋ยวนี้มาดักรอแบบนี้แล้วหรอ แล้วเขาก็ให้เราไปนั่งคุยกัน เราก็พูดความในใจออกมาหมดเลยนะ ว่าเรายอมเข้าหาครอบครัวเขาแล้วเราไม่เขินไม่อายอะไรทั้งนั้น เพราะการเสียเขาไปมันไม่คุ้มเลยกับการมากล้าๆกลัวๆแบบนี้ เราก็บอกว่าเราพร้อมที่จะตั้งใจเก็บเงินแลัว เราอยากโตขึ้นแล้ว พูดจนเขาให้โอกาสเรานะ แต่เขาบอกว่าไม่ได้กลับมาเป็นแฟนกันเหมือนเดิม แต่เขาจะให้โอกาสเราได้คุยกันอีกครั้ง ให้เราไปจีบเขาใหม่ ให้เราคิดว่าเราเป็นเขา แล้วเขาเป็นเราเมื่อ4ปีที่แล้ว
เราดีใจนะที่ได้กลับมาคุยกับเขา แต่ในใจเราเขาก็ยังเป็นแฟนเราอยู่ เราอยากนอนกอดเขาเดินจับมือกับเขา แต่เขาไม่ให้เราทำอะไรแบบนั้นเลยตอนนี้
เราอยากเข้าไปหาแม่เขา เขาก็บอกว่ายังไม่อยากให้เราไป คือตอนนี้เราพยายามทำดีกับเขาอยู่นะคะ มีแต่เราที่ชวนเขาคุย เขาก็จะตอบมาสั้นๆ ไม่ถามอะไรเรากลับเลย เราไปรับเขาที่ทำงานแล้วไปส่งเขาที่บ้าน เราโทรคุยกับก่อนนอน พยายามให้เขาชินกับการมีเราอีกครั้ง แต่เขาเย็นชาใส่เรามากจนเราก็รู้สึกเสียใจนะ แต่เราก็ไม่คิดที่จะท้อ. แต่เราแค่ไม่รู้ว่าเราควรทำยังไงต่อดี ชวนเขาไปทำอะไรเขาก็บอกอยากเก็บตัง ดูหนังก็เสียตัง นั่งดื่มก็เสียตัง กินข้าวก็เสียตัง
เวลาเราจะเล่นเกมในคอมกับเขา เขาก็จะโทรคุยในกลุ่มเพื่อนเขา จึงทำให้เราไม่ค่อยได้พูดอะไรกับเขาไปอีก
เราเข้าใจว่าเขาอยากให้เราพิสูจน์ตัวเองว่าเราปรับได้จริงๆ แต่บางเวลาเราแค่รู้สึกว่าเราหลงทางอยู่ ไม่รู้ว่าเราควรทำยังไงให้เขายอมกลับมาเป็นแฟนเรา
เราแค่รู้สึกว่าเราไม่ได้ทำอะไรร้ายแรงขนาดนั้นกับเขา ที่เขาต้องลงโทษเราขนาดนี้เลย อีกอย่างที่เขาพูดก็คือ เขาเป็นลูกชายคนเดียวของบ้านที่บ้านก็หวังกับเขาไว้เยอะ แล้วถ้าเขากลับไปบอกแม่เขาว่ากลับมาคุยกับเราอีก แม่เขาก็จะไม่เห็นว่าเขาโตสักที...เราไม่รู้เราต้องพูดยังไงกับเขาแล้วค่ะ ตอนนี้เขา24 แต่เขาคิดไปไกลมากแล้ว ใครมีคำแนะนำยังไงก็ช่วยหน่อยนะคะ เพราะเราคิดถึงเขามากๆ