สวัสดีครับ ผมมีเรื่องจะปรึกษาครับ
คือช่วงนี้ผมรู้สึกว่าชีวิตการทำงานไม่มีความสุขเลยครับ ก่อนหน้านั้นได้ทำงานที่หนึ่งที่เป็นคลังสินค้า สนุกมากได้คุยกับเพื่อน ได้หัวเราะทั้งวัน
จนเราคิดว่าเราใกล้หายจากโรคซึมเศร้าและเราแข็งแรงพร้อมที่จะเจออะไรข้างนอก ตัดสินใจออกจากงาน ได้งานเงินเดือนดีกว่าเดิมแต่ปรับตัวไม่ได้เลยกับเพื่อนใหม่ ก็มีคนคุยด้วยบ้าง แต่ไม่มีใครสนิทเหมือนที่เก่า เราพยายามเข้าหาคน พยายามผูกมิตร ไหว้ทักทายทุกคน แต่กลายเป็นว่าที่นี่ไม่มีใครไหว้กันเลย ไม่รู้ว่าผมแปลกหรือผมไม่เคยเจอสังคมแบบนี้ก็ไม่รู้ครับ
ตอนนั้นคิดว่าเครียดมากถึงมากที่สุด เครียดจนไม่อยากไปทำงาน แต่รู้สึกกดดัน คิดมากอยู่ตลอดเวลา รู้สึกไม่ชอบพี่ที่ทำงานด้วยเพราะงานบางอย่างเราทำไม่ได้แต่เหมือนเขาไม่สนใจเรา โยนงานเยอะงานยากให้เราทั้งที่เราเพิ่งจะเข้าไปใหม่ บวกกับเขาใกล้คลอดเราเลยคิดไปเองว่าจะรับภาระไม่ไหวเพราะเป็นเด็กใหม่
สุดท้ายทำงานได้ไม่นานก็ลาออก ว่างงานอยู่ 15วัน หาสมัครงานได้เป็นบริษัทเล็กๆที่มีแต่เครือญาติของเจ้าของบริษัท ที่นี่แรกๆก็ดี คิดว่าจะอยู่ได้แต่
วันๆไม่ได้คุยกับใคร แค่ไหว้สวัสดีตอนเช้าแล้วก็สวัสดีอีกทีตอนเย็น คุยงานกับเจ้านายนิดหน่อย บรรยากาศเงียบๆ และที่นี่ไม่มีใครพูดเก่งรวมเราด้วย กินข้าวคนเดียวอีก เรื่องงานก็เครียดเพราะเจ้านายคุยไม่รู้เรื่อง รู้สึกเหมือนเสี่ยงดวงว่าจะทำถูกไหม เจ้านายก็ไม่ค่อยว่าอะไรนะ แต่ที่นี่ไม่เป็นระบบ วันหยุดไม่แจ้งชัดเจน บางทีหยุดตามปฏิทิน บางทีไม่หยุดก็ไม่แจ้งเรา ถ้าเราไม่มั่นใจเราจะถาม แต่วันที่มั่นใจว่าหยุดดันไม่หยุด หงุดหงิดมาก ไลน์กลุ่มก็ไม่ดึงเราเข้าไป ไม่รู้ข่าวสารอะไรเลย อยากออกมากครับ
ตอนนี้มองหางานใหม่อย่างเดียวเลยครับ ไม่รู้ว่าจะทำอะไรดี สมัครมั่วไปหมด อยากทำคลังสินค้าเหมือนเดิมแต่ที่ใกล้บ้านเต็มหมดแล้ว ตอนนี้ไม่รู้จะทำยังไง
เครียดครับ อยากหางานที่สนุกๆทำ ไม่รู้จะทำที่ไหน
ขอบคุณครับ
งานแบบไหนบ้างครับที่ทำแล้วสนุก
คือช่วงนี้ผมรู้สึกว่าชีวิตการทำงานไม่มีความสุขเลยครับ ก่อนหน้านั้นได้ทำงานที่หนึ่งที่เป็นคลังสินค้า สนุกมากได้คุยกับเพื่อน ได้หัวเราะทั้งวัน
จนเราคิดว่าเราใกล้หายจากโรคซึมเศร้าและเราแข็งแรงพร้อมที่จะเจออะไรข้างนอก ตัดสินใจออกจากงาน ได้งานเงินเดือนดีกว่าเดิมแต่ปรับตัวไม่ได้เลยกับเพื่อนใหม่ ก็มีคนคุยด้วยบ้าง แต่ไม่มีใครสนิทเหมือนที่เก่า เราพยายามเข้าหาคน พยายามผูกมิตร ไหว้ทักทายทุกคน แต่กลายเป็นว่าที่นี่ไม่มีใครไหว้กันเลย ไม่รู้ว่าผมแปลกหรือผมไม่เคยเจอสังคมแบบนี้ก็ไม่รู้ครับ
ตอนนั้นคิดว่าเครียดมากถึงมากที่สุด เครียดจนไม่อยากไปทำงาน แต่รู้สึกกดดัน คิดมากอยู่ตลอดเวลา รู้สึกไม่ชอบพี่ที่ทำงานด้วยเพราะงานบางอย่างเราทำไม่ได้แต่เหมือนเขาไม่สนใจเรา โยนงานเยอะงานยากให้เราทั้งที่เราเพิ่งจะเข้าไปใหม่ บวกกับเขาใกล้คลอดเราเลยคิดไปเองว่าจะรับภาระไม่ไหวเพราะเป็นเด็กใหม่
สุดท้ายทำงานได้ไม่นานก็ลาออก ว่างงานอยู่ 15วัน หาสมัครงานได้เป็นบริษัทเล็กๆที่มีแต่เครือญาติของเจ้าของบริษัท ที่นี่แรกๆก็ดี คิดว่าจะอยู่ได้แต่
วันๆไม่ได้คุยกับใคร แค่ไหว้สวัสดีตอนเช้าแล้วก็สวัสดีอีกทีตอนเย็น คุยงานกับเจ้านายนิดหน่อย บรรยากาศเงียบๆ และที่นี่ไม่มีใครพูดเก่งรวมเราด้วย กินข้าวคนเดียวอีก เรื่องงานก็เครียดเพราะเจ้านายคุยไม่รู้เรื่อง รู้สึกเหมือนเสี่ยงดวงว่าจะทำถูกไหม เจ้านายก็ไม่ค่อยว่าอะไรนะ แต่ที่นี่ไม่เป็นระบบ วันหยุดไม่แจ้งชัดเจน บางทีหยุดตามปฏิทิน บางทีไม่หยุดก็ไม่แจ้งเรา ถ้าเราไม่มั่นใจเราจะถาม แต่วันที่มั่นใจว่าหยุดดันไม่หยุด หงุดหงิดมาก ไลน์กลุ่มก็ไม่ดึงเราเข้าไป ไม่รู้ข่าวสารอะไรเลย อยากออกมากครับ
ตอนนี้มองหางานใหม่อย่างเดียวเลยครับ ไม่รู้ว่าจะทำอะไรดี สมัครมั่วไปหมด อยากทำคลังสินค้าเหมือนเดิมแต่ที่ใกล้บ้านเต็มหมดแล้ว ตอนนี้ไม่รู้จะทำยังไง
เครียดครับ อยากหางานที่สนุกๆทำ ไม่รู้จะทำที่ไหน
ขอบคุณครับ