ความรักเราเหมือนทานตะวันเลย เราชอบเทคแคร์แฟนมากเลยน่ะจนแฟนเราชินในการที่เราคอยอยู่ข้างๆเค้า แต่เค้าไม่เคยรู้เลยว่าเราต้องการคนคอยใส่ใจดูแลเช่นกัน จนวันนี้เราชินกับการเฉยชากับคนอย่างเค้าแล้ว เราขอเลิกกับเค้าหลายรอบแล้ว สัญญาว่าจะปรับตัวก็แล้วเราก็ยังวนมาที่จุดเดิม พอนานวันเข้าจากที่ร้องไห้ฟูมฟายว่าเราผิดอะไร ตอนนี้ขอเลิกกับเค้าน้ำตายังไม่เคยไหลออกมาเลย คนอื่นเป็นมั้ยค่ะ
แล้วอยากเลิกอยากมีอิสระมั้ย อยากออกมาจากจุดที่รอใครสักคนมาสนใจมั้ย.....แล้วใครที่ออกมาจากมันดีใช่มั้ย