ไปต่อแบบไหนดีกับชีวิตเลวๆเเบบผม

ชีวิตผมถือว่า ดีในปานกลางในทุกเรื่อง ครอบครัวมีกิจการค้าขาย เครื่องเเบบนักเรียน พ่อเเม่มีผมเเละน้องสาวอีกคนผมอายุก็39แล้วส่วนน้องเราก็ไม่มีอะไรที่ต้องห่วง หน้าที่การงานดี มีบ้านมีรถเป็นของตัวตัวเอง ไม่จำเป็นที่ต้องมารับผิดชอบเรื่องธุกิจที่บ้านเเบบสบายๆ พ่อผมเป็นเจ้าของกิจการที่ตอนนี้ก็60กว่าแล้ว เเม่ผมก็เเม่บ้านแต่ใช้ชีวิตแบบสบายๆไม่ต้องรับผิดชอบกับงานที่บ้าน. คราวนี้คือเรื่องของผม ผมไม่มีงานเป็นอาชีพ ผมเกเรมาตั้งเเต่เด็กไปผมเคยติดคุกมาถึง2รอบในข้อที่ตนเองทำไว้ถ้าเล่าก็คงสนุกเเต่ยาวเเน่ๆครับ ผมมีเมียเเละลูกติดเมีย1คนอยู่ป.1ลูกผมเองตอนนี้เรียน อนุบาล1 เมียผมทำงานราชการฐานะทางครอบครัวเมียถือว่าดีพอสมควร มีรถ. มีบ้าน. ทุกอย่าง ส่วนผมไม่มีอะไรเลย ชีวิตผมคือไม่ได้เรื่องเลยครับ ตอนนี้ผมกับเมียเราเเยกทางกันเเล้ว สาเหตุมาจากผมครับ ผมมันชั่วสุดใจจริงๆครับ แต่ในความชั่วของผม ผมก็แค่อยากบอกว่า มันมีเหตุผลในความคิด(คงเป็นความคิดที่ผิด)ของผมเอง. ผมไม่มีรายได้จากการทำงาน. ผล.ผมมีแค่ได้ใช้นิดๆหน่อยๆจากการใช้งานอินเตอร์เน็ตครับ เดือนหนึ่งก็1-2-3หมื่นเเล้วเเต่ครับ ทุกวันผมก็ใช้เงินในส่วนนี้ถ้าไม่มีรายได้ผมก็ต้องขอเงินพ่อผมใช้เเม้เเต่ข้าวจะกินผมก็ยังต้องขอ เงินที่ผมได้มาส่วนมากได้มาปุ๊บผมก็ใช้หมดปั้ป ผมเล่นพนันออนไลน์ ยาเสพติด ถึงทำให้ชีวิตผมล้มเหลวเหมือนทุกวันนี้ เอาจริงๆชีวิตผมนั้นโคตรจะสบายผมไม่ต้องรับผิดชอบอะไรเลยทั้งครอบครัวผมเเละพ่อเเม่ผม ผมถึงได้ไม่มีความรับผิดชอบเลย และตอนนี้ ผมต้องการเปลี่ยนแปลงตัวเองครั้งใหญ่ ผมควรไปแบบไหนเดินอย่างไรให้ชีวิตผมดีกว่าเดิม พ่อผมไม่ยอมปล่อยกิจการเพราะคงมองว่าผมต้องทำพังพินาศแต่ในใจผมนั้นถ้าผมได้ทำมันผมก็มีวิธีที่จะทำให้มันต่อยอดอะไรอีกๆอย่าง เเต่เค้าคงเห็นสภาพที่ผมไม่สนใจ. เเต่ที่ผมไม่สนใจนั้นเพราะผมคิดว่าผมทำก็คงไม่มีอะไรดีกับตัวผมในเวลานั้น ผมจึงไม่สนใจอะไรเลย ความคิดผมน่ะครับ ผมมีครอบครัวเองเเล้ว แต่ผมยังต้องขอเงินพ่อเเม่อยู่เลยเเม้เงินกินข้าวเเล้วผมจะเป็นพ่อเป็นสามีที่น่าเชื่อถือได้ยังไร ทุกวันนี้ผมก็ยิ่งเเย่ในเมืาอทุกอย่างพัง ผมเองอยากบอกพ่อผมแต่ใจเค้าปฎิเสธสิ่งที่ผมคิดผมก็ไม่เข้าใจส่วนเรื่องเมียนั้นผมคงจบกันเท่านี้. เรื่องลูกเราต่างทำหน้าของตัวลูกอยู่กับเมียตอนนอนส่วนกลางวันทางบ้านผมจะคอยไปรับส่งคือพ่อผมทำ ผมเองก็ต้องการทำในส่วนนี้แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า ผมไม่อยากเจอกับเมียครับเพราะผมรู้สึกเเย่ทุกครั้งที่เจอเค้า ผมเลยไม่ได้ไปรับส่งลูกเเต่เวลามาบ้านนี้ผมก็จะให้เวลาที่ลูกครับ เรื่องผมมันมีอีกหลายประเด็นที่ต้องแก้ไขอย่างเป็นเรื่องเป็นราว ที่ผมมาลงที่พันทิปนี้ เพราะผมไม่เลยใครที่จะให้คำปรึกษาเเละผมก็ไม่กล้าไปปรึกษาต่อหน้าใครด้วย คุณว่าผมควรทำอย่างไรต่อไปดี แต่สำหรับผมเรืาองเเรกคือผมจะต้องเลิกยาเลิกเล่นให้ได้เป็นอย่างแรกครับและต่อไปคงมีอะไรที่ดีตามมาเเน่นอน