โลกคือโรงละคร

เราอยุ่บ้าน กับครอบครัว. ก้คุยภาษานึง. อยุ่กับเพื่อนสนิท ก้ภาษานึง. ที่ทำงานก้ภาษานึง
เมื่อเราเปิดทีวี.ดูหนัง. ดูละคร.  ก้เป้นอีก โลก นึง.มีทั้งยิงด่า ฆ่ากัน ก้เป้นของโลกทีวี
สินธร. ก้เป้นอีกโรงนึงเช่นกัน. มีผุ้คนหลากหลายเข้าคุยกัน. ทั้งจริงเท็จ เล่นคำ สารพัด มากมาย
ตลอดจนตั้งชื่อตัวเอง  หลอกๆในโลกสินธร. ดังนั้นเวลาเข้ามาห้องนี้. เจออะไรผิดปกติ
ก้อย่าคิดมาก. ขอแต่ว่าเวลา อยู่โลกความจริง. ก้เล่นเป้นตัวเองให้ถูกโรงละกัน. 
อย่าเอาภาษาเพื่อนมาคุยกับครอบครัว. เอาภาษาที่ทำงานมาคุยกับลูกๆ. 

ก้ไม่ได้ว่าอะไรผิดถูกเสมอไป. อยู่ที่ ทำให้ถูกกาลเทศะ. กับสถานที่ ก้พอ