แม่สามีพูดกับสามีว่า”อยู่บ้านมันก็คงไม่ทำอะไร”สามีเราบอก ตอนนี้รู้สึกไม่ดีและเสียใจที่เขาพูดแบบนั้น เราควรจะทำยังไงดีค่ะ

เราเพิ่งแต่งงานเมื่อสิงหาที่ผ่านมา ตอนนั้นเราท้อง เราย้ายมาอยู่ที่บ้านสามี โดยเราจะอยู่ในห้องด้านนอกที่ติดกับตัวบ้าน ไม่ได้อยู่ในบ้านใหญ่ ช่วงนั้นสามีเขาไม่ให้เราทำอะไรเลย หลังจากที่เราคลอดลูก เราคลอดก่อนกำหนด ซึ่งลูกน้ำหนักน้อยจึงต้องอยู่ในห้องอนุบาลเด็กที่ รพ. ลูกเราอยู่ได้เพียง 20 วัน จากนั้นลูกเราก็เสีย ชีวิตหลังจากที่ลูกเสียอะไรๆก็เปลี่ยนไปหมด เราอยู่บ้านสามีโดยไม่ได้ช่วยแม่เขาทำงานบ้านอะไรเลย เราทำแค่ซักเสื้อผ้าให้สามีเพียงอย่างเดียว และถ้าไปกินข้าวในบ้านเราก็จะล้างจานที่วางไว้ให้ทั้งหมดทุกครั้ง หลังๆมาแม่สามีหน้าตาไม่ค่อยดี เรายิ้มให้แกก็ไม่ยิ้ม เวลาพูดด้วยแกจะตอบ แต่ทำหน้าเฉยๆเหมือนไม่อยากพูด จนเราอึดอัด ร้องไห้ และไม่อยากเข้าไปยุ่งในบ้านอีก จะทำอะไรก็กลัวไปหมด เกรงใจเขา ไม่รู้ว่าเขาคิดยังไงกับเรา เราเลยไม่กล้ายุ่ง เพราะไม่อยากเก็บมาคิดมากอีก จนวันนี้สามีก็พูดว่า แม่เขาว่าเราว่า “อยู่ที่บ้านมันก็ไม่ทำอะไร” เราพเรามาอยู่ที่นี่เราไม่ได้ช่วยเขาทำอะไร เราก็พูดความในใจไปว่า เราอยากช่วยแม่ทำทุกอย่าง ทำกับข้าว ทำงานบ้าน แต่แม่เขาไม่เคยถามเราสักคำ  ไม่เคยบอกให้เราช่วยแกทำอะไรบ้าง เรารู้ว่าเรื่องแบบนี้มันไม่ต้องให้แม่เขาบอก แต่สำหรับเรา เราคิดว่านี่ไม่ใช่บ้านเราเอง เราไม่รู้ว่าความเป็นอยู่ที่นี่เขาอยู่กันแบบไหนอยู่กันยังไง อยากให้เราช่วย อยากให้เราทำอะไร ทำไมไม่บอก แต่แม่แกกลับไม่พูดอะไรกับเราเลย จนมาตอนนี้เราไม่รู้จะทำตัวยังไงดี จะไปพูดก็กลัวแม่เขาทำหน้าไม่ดีใส่ จะให้อยู่แบบนี้ก็อึดอัดเหลือเกิน