แม่ชอบคิดว่าเราเป็นโรคประสาท

สวัสดีค่ะ เราเป็นคนป่วยง่ายค่ะขาดเรียนบ่อยแต่มีใบรับรองแพทย์ พอบ่อยๆเข้าครูก็เลยบอกให้เราลองพบจิตแพทย์ดูเผื่อช่อยได้ เราก็ไม่ได้อะไรจนครูโทรไปคิดกับแม่เราค่ะว่าเราอาจจะมีอาการทางจิตให้แม่ลองพาเราไปพบจิตแพทย์ดูแล้วครูก็เอาเรื่องเราไปคุยให้เด็กที่เขาสอนฟังว่าเรามีอาการแบบนั้นแบบนี้ เพื่อนก็เริ่มตีตัวออกห่างจนเราทนไม่ได้เลยดรอปมาเพราะเราเองก็ป่วยอยู่ด้วยช่วงนั้น เดือนนึงหมอนัดหลายรอบมาก พอผ่านไปสักพักแม่ก็เริ่มพูดจาแปลกๆ เช่น ถ้าจะตายอ่ะรีบๆตายเลยนะอย่าอยู่นานลำบากคนอื่น หรือ ชอบตะคอกใส่เราแล้วก็พูดจาไม่ใส่เราต่อหน้าคนอื่นเยอะๆอ่ะค่ะ เช่น อย่ามาเรื่องมากได้ป่ะ ประสาทอ่อ โรคจิตหรออ่ะเรื่องแค่นี้ อย่ามาทำตัวปัญญาอ่อน พอแม่พูดแบบนี้ต่อหน้าคนเยอะๆคนอื่นก็คิดว่าเรามีอาการทางจิตจริงๆ แล้วก็เริ่มเอามาล้อเอามาพูดเล่น เรารู้สึกอึดอัดมากกับเรื่องแบบนี้แม่พูดเรื่องแบบนี้ทุกวันเลย วันล่ะหลายๆรอบ เราอยากอยากออกไปอยู่เองคนเดียวเลยแต่ไม่อยากทำตัวเป็นเด็กมีปัญหาอ่ะค่ะแต่ก็ไม่โอเคกับสถานการณ์แบบนี้ เราเป็นคนคิดมากด้วย หรือจริงๆแล้วเราควรพบจิตแพทย์แบบที่คนอื่นพูดคะ เราคิดจนเข้าข่ายเป็นโรคซึมเศร้าแล้วค่ะไม่อยากเจอไม่อยากคุย เริ่มรู้สึกไม่อยากอยู่แล้ว คำพูดที่ทุกคนพูดเหมือนเรื่องสนุกมันทำให้เราอยากร้องไห้ตลอดเวลา เวลาที่เราอยู่คนเดียวเงียบๆจะรู้สึกอยากร้องไห้ออกมาทั้งๆที่ไม่มีเรื่องอะไรด้วยค่ะ เราเคยคุยเรื่องนี้กับแม่แล้ว แต่เขาก็ว่าเรามาเหมือนเดิม แล้วก็ทำเหมือนเดิมอ่ะค่ะ เราควรทำยังไงดีคะ เคลียดมากๆ