สวัสดีพี่ๆชาว Pantip ทุกคนนะคะ นี้เป็นการตั้งกระทู้ครั้งเเรกของหนู หากผิดพลาดประการใดต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ🙏
คือว่าหนูได้รู้จักกับผู้ชายคนหนึ่ง เราเจอกันในเกมออนไลน์ หนูเป็นฝ่ายพิมพ์ทักไปหาเขาก่อนค่ะ เเรกๆเราพูดคุยกันผ่านห้องเเชทในเกม เเล้วก็มีการเเลกไลน์กันค่ะ หลังจากมีไลน์ของกันเเละกัน ต่อจากนั้นมาเราก็ได้พูดคุยกันมากขึ้น ช่วงเเรกๆเราคุยกันผ่านตัวอักษรเป็นเวลาประมาณ 1 เดือน ต่อจากนั้นมาเราก็มีการโทรคุยกันทางไลน์ค่ะ เราโทรคุยกันเกือบทุกวัน เเละมีบ้างบางครั้งที่เราวิดีโอคอลคุยกัน ส่วนในเรื่องที่เราคุยกันนั้นก็จะมี ถามสารทุกข์สุกดิบกัน บอกเล่าเรื่องในชีวิตประจำวัน จะไปทำไหนทำอะไรที่ไหนก็จะบอกกันก่อน วันนี้ทำอะไรมาบ้าง ทำงานเป็นไง เรียนเป็นไง (เขาเรียนอยู่มัธยมปลายค่ะ เเละอีกไม่นานก็จะเข้าศึกษาต่อมหาลัยค่ะ) ก่อนนอนเราจะโทรคุยกันเกือบทุกวัน เราคุยกันเเบบนี้ทุกวันมาเป็นระยะเวลาเกือบปีเเล้วค่ะ ตั้งเเต่ปลายปีที่เเล้ว เเต่เราสองคนยังไม่มีโอกาสได้เจอกันนะคะ หนูเคยถามเขานะคะว่าเราจะมาเจอกันหน่อยไหม เราก็คุยกันมาได้สักพักเเล้วนะ เเต่เขาให้เหตุผลว่าเขาไม่มีเวลาว่างเลยในช่วงนี้ จ.- ศ. มีเรียนตามปกติ ส.- อ. มีเรียนพิเศษ ช่วงนี้เขาจะยุ่งมาก เพราะต้องมีสอบ เเละกำลังจะเตรียมตัวเข้ามหาลัย ลึกๆเเล้วหนูก็แอบน้อยใจนะคะ คิดว่าเขาไม่อยากเจอเราบ้างเลยเหรอ จะไม่มีเวลาว่างขนาดนั้นเลยเหรอ มาเจอกันสักเเปปก็ยังดี ทุกวันนี้หนูชินกับการที่ได้คุยกับเขาในทุกๆวัน ตั้งเเต่เกิดมาหนูยังไม่เคยมีเเฟน ไม่เคยได้คุยกับใครเเบบนี้ หนูรู้สึกดีกับการที่ได้คุยกับเขา เเต่บางครั้งก็เกิดคำถามขึ้นมาว่าเราคุยกันในฐานะอะไร หนูยอมรับว่าหนูคาดหวังกับความสัมพันธ์ระหว่างหนูกับเขาไว้พอสมควร เเละหลายๆคนที่หนูได้นำเรื่องนี้ไปปรึกษาเขา ก็มีบางคนที่บอกให้หนูเผื่อใจเอาไว้บ้าง อย่าไปจริงจังอะไรมาก เเละหากวันหนึ่งเขาหายไป หนูจะเป็นยังไงนะ... เเละหนูควรทำอย่างไรต่อไปดีคะ
คนคุย..
คือว่าหนูได้รู้จักกับผู้ชายคนหนึ่ง เราเจอกันในเกมออนไลน์ หนูเป็นฝ่ายพิมพ์ทักไปหาเขาก่อนค่ะ เเรกๆเราพูดคุยกันผ่านห้องเเชทในเกม เเล้วก็มีการเเลกไลน์กันค่ะ หลังจากมีไลน์ของกันเเละกัน ต่อจากนั้นมาเราก็ได้พูดคุยกันมากขึ้น ช่วงเเรกๆเราคุยกันผ่านตัวอักษรเป็นเวลาประมาณ 1 เดือน ต่อจากนั้นมาเราก็มีการโทรคุยกันทางไลน์ค่ะ เราโทรคุยกันเกือบทุกวัน เเละมีบ้างบางครั้งที่เราวิดีโอคอลคุยกัน ส่วนในเรื่องที่เราคุยกันนั้นก็จะมี ถามสารทุกข์สุกดิบกัน บอกเล่าเรื่องในชีวิตประจำวัน จะไปทำไหนทำอะไรที่ไหนก็จะบอกกันก่อน วันนี้ทำอะไรมาบ้าง ทำงานเป็นไง เรียนเป็นไง (เขาเรียนอยู่มัธยมปลายค่ะ เเละอีกไม่นานก็จะเข้าศึกษาต่อมหาลัยค่ะ) ก่อนนอนเราจะโทรคุยกันเกือบทุกวัน เราคุยกันเเบบนี้ทุกวันมาเป็นระยะเวลาเกือบปีเเล้วค่ะ ตั้งเเต่ปลายปีที่เเล้ว เเต่เราสองคนยังไม่มีโอกาสได้เจอกันนะคะ หนูเคยถามเขานะคะว่าเราจะมาเจอกันหน่อยไหม เราก็คุยกันมาได้สักพักเเล้วนะ เเต่เขาให้เหตุผลว่าเขาไม่มีเวลาว่างเลยในช่วงนี้ จ.- ศ. มีเรียนตามปกติ ส.- อ. มีเรียนพิเศษ ช่วงนี้เขาจะยุ่งมาก เพราะต้องมีสอบ เเละกำลังจะเตรียมตัวเข้ามหาลัย ลึกๆเเล้วหนูก็แอบน้อยใจนะคะ คิดว่าเขาไม่อยากเจอเราบ้างเลยเหรอ จะไม่มีเวลาว่างขนาดนั้นเลยเหรอ มาเจอกันสักเเปปก็ยังดี ทุกวันนี้หนูชินกับการที่ได้คุยกับเขาในทุกๆวัน ตั้งเเต่เกิดมาหนูยังไม่เคยมีเเฟน ไม่เคยได้คุยกับใครเเบบนี้ หนูรู้สึกดีกับการที่ได้คุยกับเขา เเต่บางครั้งก็เกิดคำถามขึ้นมาว่าเราคุยกันในฐานะอะไร หนูยอมรับว่าหนูคาดหวังกับความสัมพันธ์ระหว่างหนูกับเขาไว้พอสมควร เเละหลายๆคนที่หนูได้นำเรื่องนี้ไปปรึกษาเขา ก็มีบางคนที่บอกให้หนูเผื่อใจเอาไว้บ้าง อย่าไปจริงจังอะไรมาก เเละหากวันหนึ่งเขาหายไป หนูจะเป็นยังไงนะ... เเละหนูควรทำอย่างไรต่อไปดีคะ