ผมอาจจะเป็นคนคิดมากไปก็ได้นะครับ ผมตอนนี้กำลังอายุ 20 ซึ่งกำลังตั้งคำถามกับตัวเองอยู่ว่าจริงๆแล้วเราอยากมีลูกจริงๆรึเปล่า คำถามนี้สืบเนื่องมาจากการที่แฟนบอกว่าเค้าไม่อยากมีลูกซึ่งมันทำให้ผมรู้สึกใจหายอย่างบอกไม่ถูก
ผมอาจจะหลงตัวเองก็ได้ แต่ผมคิดว่าตัวเองในอนาคตสามารถเป็นพ่อที่ดีได้อย่างแน่นอน ผมมองเห็นตัวเองว่ามีอะไรหลายอย่างที่อยากให้ลูก มีคำสอนและบทเรียนอีกเยอะที่อยากส่งต่อ มีหลายสถานที่ที่อยากพาเค้าไป ผมมองว่าผมอยากรีบกลับบ้านมาหาลูก อยากกอดเค้า อยากอาบน้ำให้เค้า อยากอุ้มเค้ามานอนกอด อยากลุกขึ้นมาดูเค้าตอนตีสาม โดยที่ผมจะไม่สนเลยว่าเค้าโตมาจะเลี้ยงดูผมได้รึเปล่า จะเป็นคนยังไง จะเป็นเพศไหน ผมพร้อมที่จะยอมรับได้หมด ซึ่งทั้งหมดที่ว่ามาผมมีความมั่นใจในระดับนึงเลยครับ ด้วยเหตุนี้เอง ผมจึงอยากจะได้ยินเสียงอีกด้านจากผู้ใหญ่หลายๆท่าน ว่าท่านเคยมีความคิดแบบนี้แล้วหลังจากมีลูกก็รู้สึกว่าคิดผิดรึเปล่าครับ
บางคนอาจจะคิดว่าผมตั้งคำถามนี้เร็วเกินไปรึเปล่าพ่อแม่ผมกำเนิดผมมาในช่วงที่ท่านอายุเริ่มเยอะแล้ว เวลาผมกลับบ้านเกิดที่พ่อแม่อยู่ ผมนอนข้างๆพ่อแม่ตอนกลางคืน หันหน้าไปมองพวกท่านนอนแล้วก็แอบใจหายว่าตอนนี้ท่านก็อายุเริ่มเยอะ 50 จะเข้า 60 ได้แล้ว กว่าผมจะตั้งตัวได้จริงๆแบบหายห่วงท่านก็อาจจะไปไหนมาไหนกับผมได้ไม่เต็มที่แล้ว ผมเลยคิดว่า
“ถ้า”ผมจะมีลูกจริงๆ ผมไม่อยากให้ลูกของผมเติบโตมาในช่วงที่ผมแก่แล้ว ผมอยากเห็นเขาเติบโตไปอีกนานๆ ผมเลยอยากตอบคำถามนี้ให้ได้ภายในช่วงต้นๆของชีวิตวัยรุ่นเพื่อที่จะได้วางแผนการใช้ชีวิตให้ถูกครับ
ปล. ผมกำลังคิดว่าเดี๋ยวจะลองไปเป็นพี่เลี้ยงเด็กดูสักหน่อย ท่านมีความคิดเห็นยังไงบ้างครับ
ผมควรมีลูกรึเปล่า คำถามที่อยากถามไปหาผู้ใหญ่หลายๆท่าน
ผมอาจจะหลงตัวเองก็ได้ แต่ผมคิดว่าตัวเองในอนาคตสามารถเป็นพ่อที่ดีได้อย่างแน่นอน ผมมองเห็นตัวเองว่ามีอะไรหลายอย่างที่อยากให้ลูก มีคำสอนและบทเรียนอีกเยอะที่อยากส่งต่อ มีหลายสถานที่ที่อยากพาเค้าไป ผมมองว่าผมอยากรีบกลับบ้านมาหาลูก อยากกอดเค้า อยากอาบน้ำให้เค้า อยากอุ้มเค้ามานอนกอด อยากลุกขึ้นมาดูเค้าตอนตีสาม โดยที่ผมจะไม่สนเลยว่าเค้าโตมาจะเลี้ยงดูผมได้รึเปล่า จะเป็นคนยังไง จะเป็นเพศไหน ผมพร้อมที่จะยอมรับได้หมด ซึ่งทั้งหมดที่ว่ามาผมมีความมั่นใจในระดับนึงเลยครับ ด้วยเหตุนี้เอง ผมจึงอยากจะได้ยินเสียงอีกด้านจากผู้ใหญ่หลายๆท่าน ว่าท่านเคยมีความคิดแบบนี้แล้วหลังจากมีลูกก็รู้สึกว่าคิดผิดรึเปล่าครับ
บางคนอาจจะคิดว่าผมตั้งคำถามนี้เร็วเกินไปรึเปล่าพ่อแม่ผมกำเนิดผมมาในช่วงที่ท่านอายุเริ่มเยอะแล้ว เวลาผมกลับบ้านเกิดที่พ่อแม่อยู่ ผมนอนข้างๆพ่อแม่ตอนกลางคืน หันหน้าไปมองพวกท่านนอนแล้วก็แอบใจหายว่าตอนนี้ท่านก็อายุเริ่มเยอะ 50 จะเข้า 60 ได้แล้ว กว่าผมจะตั้งตัวได้จริงๆแบบหายห่วงท่านก็อาจจะไปไหนมาไหนกับผมได้ไม่เต็มที่แล้ว ผมเลยคิดว่า
“ถ้า”ผมจะมีลูกจริงๆ ผมไม่อยากให้ลูกของผมเติบโตมาในช่วงที่ผมแก่แล้ว ผมอยากเห็นเขาเติบโตไปอีกนานๆ ผมเลยอยากตอบคำถามนี้ให้ได้ภายในช่วงต้นๆของชีวิตวัยรุ่นเพื่อที่จะได้วางแผนการใช้ชีวิตให้ถูกครับ
ปล. ผมกำลังคิดว่าเดี๋ยวจะลองไปเป็นพี่เลี้ยงเด็กดูสักหน่อย ท่านมีความคิดเห็นยังไงบ้างครับ