เวลาทหารสู้รบกัน เค้ามีวิธีแยกยังไงครับว่าคนไหนใช่หรือไม่ใช่พวกตัวเอง

ทหารยิงพวกเดียวกันเอง เป็นปกติครับ ( ยกเว้น รบพิเศษกลุ่มย่อย / อยู่ในเขตข้าศึก เจอใคร ไม่ใช่พวกตัวเองแน่นอน )
( มากน้อย เป็นไปตามคุณภาพแต่ละคนแต่ละชาติ / ฝึกเช่นไร ประสบการณ์รบมากน้อย / ข้าศึกยิงถล่มจนขวัญเสีย ยิงมั่วไร้ทิศทาง / หนีทัพ  )

โดยพื้นฐาน ( สองทัพรบกัน )
แนวยิง สำคัญที่สุด ( ญี่ปุ่นใช้กระสุนส่องวิถีสีแดง / อเมริกาใช้กระสุนส่องวิถีสีน้ำเงิน / สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 )
ต่างฝ่าย ต่างอยู่ ในแนวยิงตัวเอง
พลทหารยิงไปตามจ่าสั่ง
จ่าจัดวางแนวตามหมวดสั่ง
หมวดดำเนินกลยุทธตามผู้พันสั่ง ( กลุ่มไหนยิงคุ้มกัน กลุ่มไหนเคลื่อนที่อ้อมไปทางขวา )

ดังนั้น
เครื่องบินทิ้งระเบิดถล่ม ปืนใหญ่ปูพรม เครื่องยิงลูกระเบิดวิถีโค้งทำลายซุ่มยิง
จึงเป็นตัวทำแนวยิง ให้ เละ ( นอกเหนือจาก แม่นจัด แจ็กพอต ลงกลางวง / ละลายทั้งกองพัน )
สายการบังคับบัญชาขาด
พลทหารขวัญเสีย
จำแนวรบตัวเองไม่ได้
งงทิศ
เห็นแนวหลังเป็นแนวหน้า เห็นแนวหน้าเป็นแนวหลัง ( หนีตาย วิ่งผิดทิศ ยิงกันเอง )
กลายเป็น เหยื่อการยิงของข้าศึกทหารอาชีพที่นิ่งคุมสถานะการณ์ได้ดีว่า

สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2
Dogfight กลุ่มใหญ่ทีไร
มียิงพวกเดียวกันเองทุกครั้งไป ( เห็นเครื่องบินบินผ่านหน้า ตกใจ ยิงไปเลย / ยิงไปแล้ว อ้าวพวกเดียวกัน )
ดังนั้น
เสืออากาศเทพที่รอดชีวิตจนสงครามจบ ในการรบจริง จึงนิยม บินโฉบนอกวง
เห็นเหยื่ออ่อนแอลำไหน
ก็บินโฉบเข้าไป ซุ่มยิงจากใต้ท้อง ( จุดบอดเครื่องขับไล่ทุกชนิด )
ยิงเสร็จ
ก็บินออกไปนอกกลุ่ม

นักรบเทพ ใช้สมองไหวพริบเอาชนะข้อจำกัดทางคุณภาพและปริมาณได้ ครับ