ผมพึ่งได้มีแฟนครั้งแรกตอนอายุ21 เพราะผมเป็นคนรูปร่างหน้าตาไม่ดี ผมเลยไม่มีประสบการณ์ความรักเหมือนใครเขา
พอได้มีมันก็เหมือนเสพติดอ่ะครับ มันหอมหวานเหลือเกิน แล้วด้วยความที่ผมไม่เคยมีแฟน ผมเลยติดเขามาก ไม่สนใจอะไรเลย แม้แต่เกมก็เลิกเล่น
แต่พอได้เลิกกัน ผมก็รู้เลย ว่าคนที่เขาเลิกกัน มันรู้สึกยังไง ผมแบบ ไม่มีเรี่ยวแรง หน้าชา นอนไม่หลับ อยากร้องไห้แต่ร้องไม่ออก
ผมได้นอนคิดว่าผมเหลืออะไรบ้าง ผมเหลือแค่ แม่ ที่ทิ้งผมไปตั้งแต่เด็ก แล้วพึ่งจะกลับมา
ผมบอกกับตัวเองซ้ำๆว่า สู้สิ ลุกขึ้นไป ออกไปจากห้องนอน ผมไม่ใช่คนเดียวในโลกนะที่เคยเจออะไรแบบนี้ ออกไปสู้ ออกไปตั้งใจเรียน อีก1ปีก็จบป.ตรีแล้ว
แต่แขนขาผมมันไม่มีแรงเลย ผมทำได้แค่ลุกมานั่ง แล้วก็นอนลงไปอีก
คือไม่ได้เวอร์นะ แต่ถ้าตายตอนนี้ ผมก็ไม่สนนะ เพราะว่ามันคงดีกว่าต้องมานั่งรู้สึกแบบนี้
[ระบาย] อกหักครั้งแรกตอนอายุ21
พอได้มีมันก็เหมือนเสพติดอ่ะครับ มันหอมหวานเหลือเกิน แล้วด้วยความที่ผมไม่เคยมีแฟน ผมเลยติดเขามาก ไม่สนใจอะไรเลย แม้แต่เกมก็เลิกเล่น
แต่พอได้เลิกกัน ผมก็รู้เลย ว่าคนที่เขาเลิกกัน มันรู้สึกยังไง ผมแบบ ไม่มีเรี่ยวแรง หน้าชา นอนไม่หลับ อยากร้องไห้แต่ร้องไม่ออก
ผมได้นอนคิดว่าผมเหลืออะไรบ้าง ผมเหลือแค่ แม่ ที่ทิ้งผมไปตั้งแต่เด็ก แล้วพึ่งจะกลับมา
ผมบอกกับตัวเองซ้ำๆว่า สู้สิ ลุกขึ้นไป ออกไปจากห้องนอน ผมไม่ใช่คนเดียวในโลกนะที่เคยเจออะไรแบบนี้ ออกไปสู้ ออกไปตั้งใจเรียน อีก1ปีก็จบป.ตรีแล้ว
แต่แขนขาผมมันไม่มีแรงเลย ผมทำได้แค่ลุกมานั่ง แล้วก็นอนลงไปอีก
คือไม่ได้เวอร์นะ แต่ถ้าตายตอนนี้ ผมก็ไม่สนนะ เพราะว่ามันคงดีกว่าต้องมานั่งรู้สึกแบบนี้