คือผม เป็นคนที่ไม่อยากทำผิดต่อ คนอื่น ไม่อยากให้ คนที่ผมชอบ มีปัญหากับแฟนเค้า ก็เลย เลือกที่จะเลิกคุย หรือว่า ทำตัวใกล้ชิดไปมากกว่าที่เป็นอยู่
แต่มันก็เจ็บแหล่ะ ความรักน่ะ มันก็ต้องมีบาง เวลา ผมคิดถึงเค้า ผมก็จะเข้ามาหาตอบกระทู้ไปเรื่อย เหมือนว่าง แต่จริงๆ ผมอยากให้มันหมด เสาร์ - อาทิตย์ไปเร็วๆ ใครบอกว่า อยู่คนเดียวไม่เหงา จริงๆ มันเหงานะ อยากบอกคิดถึง ก็พูดได้ อยากคุยกับใครก็ไม่ได้ เพราะมันผิดไปทุกทาง ก็ต้องเก็บใว้คนเดียว ยอมรักผิดทุกอย่าง แล้วเราก็เลือกที่จะเจ็บ ด้วยการรักคนมีเจ้าของ ดังนั้น เราก็ควรจะยอมรับผลของมันด้วย
สองปีได้แล้วที่ผมเก็บ ความรุ้สึกนี้ และเห็นหน้าเค้าทุกวัน ด้วยรอยยิ้มที่สดใส ผมคิดว่า ปัญหามันอยู่ที่ผม ผมควรจะลาออกจากที่นี่และไปหางานใหม่ดีไหม
ก่อนที่ผมจะทนไม่ได้อีกต่อไป และกลายเป็นคนเลวขึ้นมา
ผมบ้าหรือเปล่า ?
แต่มันก็เจ็บแหล่ะ ความรักน่ะ มันก็ต้องมีบาง เวลา ผมคิดถึงเค้า ผมก็จะเข้ามาหาตอบกระทู้ไปเรื่อย เหมือนว่าง แต่จริงๆ ผมอยากให้มันหมด เสาร์ - อาทิตย์ไปเร็วๆ ใครบอกว่า อยู่คนเดียวไม่เหงา จริงๆ มันเหงานะ อยากบอกคิดถึง ก็พูดได้ อยากคุยกับใครก็ไม่ได้ เพราะมันผิดไปทุกทาง ก็ต้องเก็บใว้คนเดียว ยอมรักผิดทุกอย่าง แล้วเราก็เลือกที่จะเจ็บ ด้วยการรักคนมีเจ้าของ ดังนั้น เราก็ควรจะยอมรับผลของมันด้วย
สองปีได้แล้วที่ผมเก็บ ความรุ้สึกนี้ และเห็นหน้าเค้าทุกวัน ด้วยรอยยิ้มที่สดใส ผมคิดว่า ปัญหามันอยู่ที่ผม ผมควรจะลาออกจากที่นี่และไปหางานใหม่ดีไหม
ก่อนที่ผมจะทนไม่ได้อีกต่อไป และกลายเป็นคนเลวขึ้นมา