หลังๆเรากับแฟนทะเลาะกันบ่อยค่ะ โดนส่วนมากจะเป็นเราชอบงอนเรื่อง การค้างแชทไว้ไม่ตอบ , ความสนใจ , การเล่นเกมค่ะ , ทำไรไม่บอก
จนบางครั้งเรารู้สึกว่าเฮ้ยเราให้คุณนี่มันเต็มร้อยเลยนะ แต่คุณมาพูดว่าไม่ค่อยว่างไม่ค่อยสะดวกคุยเลย แฟนไม่ทำงานค่ะอยู่บ้าน เรานี่รู้สึกแปลกมาก จนช่วงหลังๆน่าจะเป็นกับเราคนเดียวค่ะ เพราะเวลาเจอกันแฟนก็เรื่มมีพูดเลยที่แบบเราไม่รู้เยอะเลย 5555555
ส่วนเราเห็นแฟนออนไลน์ในเฟตบุ๊คบ่อยมาก แต่กว่าจะตอบเรานี่เกิน 1 ชั่วโมงแน่ค่ะ เราถามตรงหลายครั้งก็อ้างไปว่าไม่ขึ้นบ้าง แม่เรียกบ้าง FB ออนหรอไม่รู้เลยเปิดคอมค้างบ้าง คือทุกอย่างค่ะ จริงเราแค่ขอพูดว่าบอกหน่อยละกันว่าไปไหนทำไร สงสัยได้บอกแค่อีหน่อยค่ะไม่ใช่เราค่ะ
เวลานัดเจอกันก็ยากค่ะช่วงนี้ ด้วยเรื่องเงินการเดินทาง + ทางบ้านแฟนไม่ค่อยอยากให้ออกไปไหนบ่อยๆถ้าไม่จำเป็นค่ะ
ออกตัวนิดนึงว่าเราเป็นคนคิดมาก รึงี่เง่าอยู่แล้ว บางครั้งก็อยากเลิกไปเลยแบบเหนื่อยที่ต้องฝ่ายรอ หรือตามเขาฝ่ายเดียว
เพราะตอนเรียนเราอยู่ด้วยกันค่ะ พอจบห่างกันมันก็แบบเราเรียกร้องบางเพราะเราเป็นคนติดพอสมควรเลย แงง พูดละรู้สึกตัวเองเป็นคนสับสนจัง ตอนอยู่ที่มอเขาจะฝ่ายเรียกร้องเราให้อยู่ด้วยซะมากกว่า ตอนนี้กลายเป็นเราเลย คือตอนนี้เขาเจอเรื่องคนในครอบครัวป่วยเราก็รู้สึกสงสาร เห็นใจมากๆแต่เขากลับไม่ยอมพูดอะไรกับเราอีกจนเรารู้สึว่า ตอนนี้คนสำคัญคุณจริงๆมันจะเป็นเรามั้ยนะ55555 หลายครั้งมี่อยากเลิกแต่ก็รู้สึกรัก ตัดไม่ขาดไม่อยากปล่อยมือเขาค่ะ
เรื่องเดียวคือรัก เพราะเราผ่านเรื่องแย่มาด้วยกัน เราไปทำยุติการตั้งครรภ์มาค่ะ คนเดียวที่รู้คือแฟนเรา เราปรึกษาหรือคุยกับเขาได้คนเดียวค่ะ ช่วงนี้เราจะมีอาการดาวน์เวลาอยู่คนเดียวบ่อยมากเพราะไม่ค่อยได้คุยกับใครค่ะ เราเองก็ว่างคิดเรื่อยเปื่อย อาการที่ว่าคือ คิดถึงภาพเรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงนั้นมาตลอดช่วงที่รู้ตัวท้อง ตัดสินใจยุติ ภาพตอนทำยุติค่ะ
เคยคุยกับแฟนหลายครั้งแต่ขาเองรู้สึกว่าแย่พูดเรื่องนี้อีก ทางเขาไม่ชอบ และกลัวมากถ้าลูกคลอดออก เขาขอให้เราไปยุติลูกค่ะ ด้วยสาเหตุตอนนั้นคือไม่พร้อมเกือบทุกเรื่อง และเรายังไม่ได้วางแผนครอบครัวจริงจัง ซึ่งเราจะยอมเป็นซิงเกิ้ลมัมตั้งแต่แรกแล้วค่ะ
แต่เราเห็นหน้าเขาตอนนั้นจริงๆก็ใจอ่อนเลยยอมเพราะเราคิดว่า มันคงเป็นเหตุผลที่เราได้อยู่กับเขาต่อ และเขาจะปฎิบัติให้ตัวเองดีขึ้น แต่ตอนนี้กลับยังไม่ได้ดีขึ้นซักนิดนึง แถมเรายังเจอคำพูดเขาอีกว่า จริงๆคืออายคนในบ้านที่มีลูกตอนนี้ เพราะที่บ้านเขาจริงๆคือเลี้ยงลูกได้สบายกว่าเราเยอะค่ะ
แต่เขามาบอกว่า เลิกพูดถึงเรื่องลูก เขารำคานไม่ชอบ มันเหมือนทำให้เราช็อคไปเลย เพราะเรารู้สึกโดนหลอกด้วยคำพูดที่ว่า "ถ้ามีอะไรกันแล้วพลาดก็รับผิดชอบก็แต่งได้ ยังไงก็โอเคอยู่แล้ว" แต่พอเกิดขึ้นจริงกับขอให้เรายุติ และก็ค่อยมาเฉลยปมแต่ละอย่างทีหลัง55555555.
ตอนนี้อึดอัดนะคะเพราะเวลาเศร้ามากๆ เขากลับไล่เราให้ออกไปทำอะไรบ้างอย่างที่ไม่ต้องพึ่งพาเขาค่ะ เราก็ไม่รู้ตัวว่าเราเศร้า หรืองี่เง่ากับเขามากจริงๆ
**ถ้าใครมีวิธีดีๆในการจัดการปัญหา หรือควรมูฟออนยังไงแนะนำทีนะคะ*
มีใครอยากเลิกกับแฟนแต่ใจอ่อนตัดเขาไม่ขาดบ้างมั้ยคะ เพื่อทางเราต้องหาทางมูฟออนจริงๆ.
ส่วนเราเห็นแฟนออนไลน์ในเฟตบุ๊คบ่อยมาก แต่กว่าจะตอบเรานี่เกิน 1 ชั่วโมงแน่ค่ะ เราถามตรงหลายครั้งก็อ้างไปว่าไม่ขึ้นบ้าง แม่เรียกบ้าง FB ออนหรอไม่รู้เลยเปิดคอมค้างบ้าง คือทุกอย่างค่ะ จริงเราแค่ขอพูดว่าบอกหน่อยละกันว่าไปไหนทำไร สงสัยได้บอกแค่อีหน่อยค่ะไม่ใช่เราค่ะ
เวลานัดเจอกันก็ยากค่ะช่วงนี้ ด้วยเรื่องเงินการเดินทาง + ทางบ้านแฟนไม่ค่อยอยากให้ออกไปไหนบ่อยๆถ้าไม่จำเป็นค่ะ
ออกตัวนิดนึงว่าเราเป็นคนคิดมาก รึงี่เง่าอยู่แล้ว บางครั้งก็อยากเลิกไปเลยแบบเหนื่อยที่ต้องฝ่ายรอ หรือตามเขาฝ่ายเดียว
เพราะตอนเรียนเราอยู่ด้วยกันค่ะ พอจบห่างกันมันก็แบบเราเรียกร้องบางเพราะเราเป็นคนติดพอสมควรเลย แงง พูดละรู้สึกตัวเองเป็นคนสับสนจัง ตอนอยู่ที่มอเขาจะฝ่ายเรียกร้องเราให้อยู่ด้วยซะมากกว่า ตอนนี้กลายเป็นเราเลย คือตอนนี้เขาเจอเรื่องคนในครอบครัวป่วยเราก็รู้สึกสงสาร เห็นใจมากๆแต่เขากลับไม่ยอมพูดอะไรกับเราอีกจนเรารู้สึว่า ตอนนี้คนสำคัญคุณจริงๆมันจะเป็นเรามั้ยนะ55555 หลายครั้งมี่อยากเลิกแต่ก็รู้สึกรัก ตัดไม่ขาดไม่อยากปล่อยมือเขาค่ะ
เรื่องเดียวคือรัก เพราะเราผ่านเรื่องแย่มาด้วยกัน เราไปทำยุติการตั้งครรภ์มาค่ะ คนเดียวที่รู้คือแฟนเรา เราปรึกษาหรือคุยกับเขาได้คนเดียวค่ะ ช่วงนี้เราจะมีอาการดาวน์เวลาอยู่คนเดียวบ่อยมากเพราะไม่ค่อยได้คุยกับใครค่ะ เราเองก็ว่างคิดเรื่อยเปื่อย อาการที่ว่าคือ คิดถึงภาพเรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงนั้นมาตลอดช่วงที่รู้ตัวท้อง ตัดสินใจยุติ ภาพตอนทำยุติค่ะ
เคยคุยกับแฟนหลายครั้งแต่ขาเองรู้สึกว่าแย่พูดเรื่องนี้อีก ทางเขาไม่ชอบ และกลัวมากถ้าลูกคลอดออก เขาขอให้เราไปยุติลูกค่ะ ด้วยสาเหตุตอนนั้นคือไม่พร้อมเกือบทุกเรื่อง และเรายังไม่ได้วางแผนครอบครัวจริงจัง ซึ่งเราจะยอมเป็นซิงเกิ้ลมัมตั้งแต่แรกแล้วค่ะ
แต่เราเห็นหน้าเขาตอนนั้นจริงๆก็ใจอ่อนเลยยอมเพราะเราคิดว่า มันคงเป็นเหตุผลที่เราได้อยู่กับเขาต่อ และเขาจะปฎิบัติให้ตัวเองดีขึ้น แต่ตอนนี้กลับยังไม่ได้ดีขึ้นซักนิดนึง แถมเรายังเจอคำพูดเขาอีกว่า จริงๆคืออายคนในบ้านที่มีลูกตอนนี้ เพราะที่บ้านเขาจริงๆคือเลี้ยงลูกได้สบายกว่าเราเยอะค่ะ
แต่เขามาบอกว่า เลิกพูดถึงเรื่องลูก เขารำคานไม่ชอบ มันเหมือนทำให้เราช็อคไปเลย เพราะเรารู้สึกโดนหลอกด้วยคำพูดที่ว่า "ถ้ามีอะไรกันแล้วพลาดก็รับผิดชอบก็แต่งได้ ยังไงก็โอเคอยู่แล้ว" แต่พอเกิดขึ้นจริงกับขอให้เรายุติ และก็ค่อยมาเฉลยปมแต่ละอย่างทีหลัง55555555.
ตอนนี้อึดอัดนะคะเพราะเวลาเศร้ามากๆ เขากลับไล่เราให้ออกไปทำอะไรบ้างอย่างที่ไม่ต้องพึ่งพาเขาค่ะ เราก็ไม่รู้ตัวว่าเราเศร้า หรืองี่เง่ากับเขามากจริงๆ
**ถ้าใครมีวิธีดีๆในการจัดการปัญหา หรือควรมูฟออนยังไงแนะนำทีนะคะ*