สวัสดีครับ ผมชื่อแค็ป อายุ17ปี ตอนนี้เรียนยุชั้นม.5
***เรื่องราวนี้อาจจะยาวหน่อยนะครับ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านครับ อ่านให้จบเลยเด้อ มีคำถามที่อยากให้ทุกคนตอบอยู่ท้ายเรื่องราวนี้ นะครับ
***
มาต่อๆ..
ผมชอบผู้หญิงคนนึงครับ ขอสมมุติเป็น A นะครับ "A" เนี่ยเป็นเพื่อนห้องเดียวกัน เทอย้ายมาจากอุดรธานี ด้วยเหตุผลทางครอบครัว และปัญหาส่วนตัวต่างๆ..
ผมชอบ A มาตั้งแต่ม.4แล้ว ตั้งแต่เข้ามาใหม่ ผมอดไม่ได้ที่จะทักไปคุยด้วย ตั้งเเต่ม.4ผมก็ได้คุยกับ A บ้าง (ในเเชทนะครับ) ทักไปคุยบ้างเป็นบางวัน เทอเป็นคนที่นิสัยดี คุยด้วย อยู่ด้วยเเล้วมีความสุขครับ A มีพี่ม.6ที่ชอบอยู่คนนึงครับ (พี่ม.6คนนี้อายุเรียนต่างกัน 1ปีนะครับ ตอนผมกับAยุ ม.4 พี่ม.6 ก็อยู่ม.5เนาะ) มาต่อ...
ตอนที่ยุม.4 ในขณะที่ผมก็คุยกับA Aก็คุยกับพี่คนนี้ด้วยเหมือนกันครับ แล้วก็ดูท่าว่า พี่คนนี้น่าจะมาก่อนผมด้วย แต่ผมชอบเทอคนนี้มากจิงๆครับ ไม่รู้ว่าเพราะโชคดีหรือร้าย ผมได้มีโอกาสทำอะไรๆร่วมกันกับAเยอะมากครับ คือมันไม่เหมือนกับคำว่าเพื่อนทั่วๆไป Aกับผม มันเหมือนมีอะไรที่แตกต่างออกไป..
แต่ก็เพราะมันเป็นครั้งเเรกของผมด้วยที่มีความรู้สึกแบบนี้ ประสบการณ์แบบนี้..
ยอมรับเลยครับว่าผมผูกพันกับAมาก ตั้งแต่ม.4ที่ผ่านมา ก็มีภาพความทรงจำต่างๆกับAยุเยอะเลย มันเต็มหัวผมไปหมด เทอทำให้ผมหลงรักเทอเข้าไปเต้มๆเลยครับ ไม่รู้ว่าด้วยความตั้งใจหรือไม่ตั้งใจของเทอกันเเน่ แต่ที่แน่ๆ.. ผมหลงรักAไปแล้ว..
ก่อนจะจบม.4 ก่อนจะปิดเทอมฤดูร้อนนะครับ ผมตั้งใจไว้เลยว่าจะคุยกับAแบบจิงจังแล้ว.. จนปิดเทอม Aก็กลับอุดรไปหาครอบครัว แล้วผมก็คุยกับAในแชททุกวันครับ ได้วีดิโอคอลด้วยกันก่อนนอน มีคิดถึง มีรงมีรัก ยังกะแฟนกัน แต่ยังไงๆก็ยังเป็นเพื่อนกันนะครับ ผมได้รู้จักเรื่องส่วนตัวต่างๆของAเยอะเลยครับ Aก็คุยกับผมตลอดเทอไม่ได้มีท่าทีรังเกียจอะไร ทุกอย่างดำเนินการไปได้ด้วยดีครับ ผมนี่เรียกว่าในหัวมีแต่Aคนเดียวจิงๆ คิดถึงได้เเบบ เช้า-เย็น หลับก็เป็นฝันหา นี่ได้เพ้อเจ้อเลยนะครับ มันเกิดขึ้นกับผมจิงๆ จนกระทั่ง..
คืนก่อนเปิดเทอม สังเขปในเฟสของAก็เปลี่ยนไปจากเดิมเป็น "ควายนี่เอง" (ตามด้วยสติ๊กเกอร์รูปควายครับ) ตอนนั้นผมได้แต่ งง? สงใสว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับA? ใครทำอะไรA? ทำไมAถึงต้องเปลี่ยนสังเขปตัวเองแบบนี้? คำถามต่างๆมันผุดขึ้นมาในหัวผมเต็มไปหมด ผมจึงถามAไปครับว่า"เป็นไร ทำไมสังเขปเปลี่ยนเป็นแบบนี้ล่ะ" อะไรทำนองนี้ แล้วเทอก็ตอบผมว่า มีปัญหากะเพื่อน ไม่ได้เป็นไรหรอก ส่วนตัวผมก็พยามเชื่อนะครับ แต่ในใจลึกๆอ่ะก็ยังกลัวๆกับเรื่องพี่ม.6อยู่ เพราะรู้ ว่าAเคยคุยกับพี่คนนี้ แถมยังดูเหมือนจะชอบพี่เขาด้วย..
วันต่อมาก็เปิดเทอม ก็มาเรียนเหมือนปกติ ตอนเย็นก็กลับบ้าน ก็ทักคุยกันอย่างเคยนะครับ ผมตั้งใจว่าจะถามเรื่องสังเขปอีกเพราะยังคาใจ เเต่จะถามเเบบเดิมก็ยังไงอยู่ เลยเปลี่ยนเป็นถามว่า "เรื่องสังเขป เมื่อไรจะเปลี่ยนล่ะ.."
ในคืนนั้นสุดท้ายเทอก็ยอมบอกครับ เเล้วก็จิงอย่างที่ผมสังหรณ์ใจไว้ด้วย Aมีปัญหากับพี่คนนี้ครับ Aบอกว่า "พี่คนนี้โกหกเค้า บอกว่าไม่มีแฟน มาขอคืนดี ขอคุยด้วย แต่จิงๆแล้วก็มีแฟนยุแล้วตั้ง9เดือนกว่า" ผมได้แต่ปลอบเทอครับ พยามเข้าใจA แต่...
ผมน้อยใจ.. ผมน้อยใจที่จิงๆแล้วเทอยังแคร์พี่คนนี้ พี่คนนี้ยังสำคัญกับเทออยู่ ทั้งๆที่ผมก็คุยกับเทอมาตลอดในช่วงที่ปิดเทอม แต่มันไม่มีผลอะไรกับตัวเทอเลย ตอนนั้นได้แต่ปลอบใจAครับ แต่ปลอบใจตัวเองมากกว่า ที่ไม่สำคัญเท่าเขา
แล้วไม่รู้ว่าเพราะโชคดีหรือร้ายอีก ที่เทอดันบอกว่า "งั้นเรามาตั้งสังเขปกัน" ซึ่งเทอก็บอกนะครับว่า ตั้งสังเขปในครั้งนี้เพื่อกันคนทักนะ แต่จิงๆแล้วคนที่ทักAเข้ามาในเฟสก็มีเรื่อยๆนะครับ เทอเป็นคนที่หน้าตาน่ารักในระดับนึงเลยล่ะ แล้วเทอย้ำว่า "เรายังเป็นเพื่อนกันอยู่โอเครเนาะ" Aเป็นคนที่จิงๆกับเรื่องสถานะพอสมควรนะครับ เทอบอกว่า ที่ผ่านมาคนที่เข้ามาคุยด้วยหรือที่คบด้วย เทอก็ถูกหลอกมาตลอด เทอเกลียดคนโกหก Aว่างี้ครับ..
ผมคิดในหัวว่าถ้าเป็นไปได้เค้าก็อยากจะเป็นคนสุดท้ายให้เทอเหมือนกัน แต่ทำไงได้อ่ะ คนมันไม่เก่งเรื่องแบบนี้เนาะ ขึ้นสังเขปกับผู้หญิงก็ยังเป็นครั้งเเรกด้วยซ้ำอ่ะ แต่ก็จะพยามทำให้ดูที่สุดนะครับ
หลังจากนั้นก็มีเพื่อนแซวบ้าง คนในรร.แซวบ้างเรื่องตั้งสังเขปกับA ก็แอบยิ้ม แอบดีใจนะครับที่เป็นเเบบนี้ ที่Aให้โอกาสผม กลับมาดีเหมือนเดิมครับเราคุยกันตั้งใจเรียนไปด้วยกัน ก็ยุห้องเดียวกัน คุยเรื่องการบ้านการเรียนก็รู้เรื่องอยู่ ผมเรียนรด.ต้องเข้าค่าย12วัน เทอก็ทำโพลาลอยรูปคู่ให้เก็บไว้กับตัว
คือทุกคนครับ ถึงตอนนี้ทุกคนน่าจะคิดๆแล้วว่ามันใช่เพื่อนกันจริงมั้ยว่ะ ทำอะไรให้กันตั้งขนาดนี้..
ใช่ครับ ผมก็ยังงงๆเหมือนกันว่ามันอยู่ในจุดๆไหนกันเเน่เนาะ เฟรนโซน? ผมเชื่อว่าหลายคนก็คงจะเคยเป็นแบบผมเหมือนกัน แต่คือของผมมันขนาดนี้แล้วอ่ะครับ ให้ผมคิดไงอ่ะ ผมรักAมากครับ ผมพูดจิงๆ ไม่คิดจะมองผู้หญิงคนไหนเลย ยุค่ายเข้าเวรเฝ้าโรงนอน โทรสับผมไม่ได้เอาไปเนาะ ก็ดูแต่โพลาลอยรูปคู่ของผมกับA ที่Aทำให้นี่ล้ะครับข้ามเวลา เห้ออออ~ พูดมาแล้วก็คิดถึงนะครับ คิดถึงตอนนั้นมากๆเลย ไม่ได้คุยกันเป็นอาทิตๆอ่ะ รักเทอมากจิงๆครับตอนนั้นกล้าพูดเต้มปากเลย แต่..
ตอนที่ผมกลับมาจากค่ายเทอก็บอกความจริงกับผมนะครับ ว่า "เเค็ป เค้ายังรักพี่คนนี้อยู่อ่ะ เค้าพยามตัดใจอยู่ให้เวลาเค้าหน่อย" ผมที่ได้ยินอย่างนั้นก็เสียใจยุนะครับว่าจิงๆแล้วในหัวของเทอไม่ได้มียุด้วยเลย คงมีแต่พี่คนนี้จิงๆอ่ะ ทำไงจะได้ใจเทอเเทนพี่คนนี้นะ คือผมเสียใจมากนะครับ แต่พยามทนฝืนเอา พยามคิดในแง่ดีไว่ว่าเทอบอกว่าเกลียดคนโกหก ไม่ชอบคนโกหก จะไม่กลับไปหาพี่คนนี้อีก เพราะพี่คนนี้เป็นประเภทคนที่เทอเกลียด ผมปลอบใจตัวเองครับคิดไว้ว่าจะสู้แต่ไป จะชนะใจAให้ได้ จน..
ม.5แล้วเนาะ ก่อนจะปิดเทอม1 ยุอยู่ ผมพูดอะไรๆเทอก็ดูจะโกรธเอาดื้อๆเลย เหมือนอยากจะหาเรื่องทะเลาะยุตลอด คุยกันตอนปิดเทอม2 ม.4 ตอนเป็นเมนยังไม่เป็นขนาดนี้เลย คุยกันยุปกติ คุยเรื่องกางเกง ผมก็บอกว่า "เทอ อย่าไปใส่สั้นหลายเด้อ เค้าเป็นผู้ชายเค้ารู้ ผู้ชายมันอ่านกิน แค่ได้มองมันก็กำไรแล้วอ่ะ เทอก็ยิ่งขาวๆด้วยนะ เชื่อเค้านะ" คือส่วนตัวผมหวังดีนะครับ ก็แบบคนที่เรารักอ่ะ ให้เห็นมันใส่สั้นแล้วผู้ชายคนอื่นมองมันใช่มั้ยอ่ะ ทุกคนว่ามั้ย?
แล้วก็คุยกันหลายเรื่องครับผมบอกเทอในหลายอย่างด้วยความหวังดีห้ามนั้นห้ามนี่ก็เพราะว่ารัก แล้วอยู่ๆเทอก็หัวร้อนขึ้นมาเฉยเลย บอกว่า "เทออย่ามาบังคับกันได้มั้ย! เค้าไม่ชอบให้ใครมาบังคับ" อะไรของเทอก็ไม่รู้ บราๆๆ แล้วเทอก็ว่าให้ผมลบสังเขปทิ้งสะ จะได้ไม่ต้องมาทะเลาะกันอีก ด้วยความหัวร้อนอะไรของเทอไม่รู้ก็ไปลบสังเขปชื่อผมออกจากหน้าเฟสเทอ แล้วเทอก็บอกให้ผมลบชื่อเทอในสังเขปผมออกด้วย..
ผมก็พยามบอกนะครับว่า "เทอเค้าขอโทด เทอไม่เสียดายที่เราเคยทำอะไรดีๆร่วมกันมาเลยหรอ เค้ารักเทอมากเด้เว้ย ไม่เอาแบบนี้ได้มั้ย" แล้ว
Aก็บอกกับผมด้วยประโยคที่ผมก็ละลึกยุเสมอครับ ว่า "เทอ เค้าก็มีคนที่เค้ารักเหมือนกันนะ" "เทอคิดดูในมุมของเค้าบ้าง ลองนึกดูเทอบอกว่ารักเค้าใช่มั้ย ถ้ามีคนมาจีบเทอก็คง เลือกเค้ายุดี" "เเล้วนึกดูในมุมของเค้าดิ เค้ารักพี่...นะ" (ขอไม่เอ่ยชื่อนะครับ ถึงอยากจะพิมพ์แค่ไหนก็ตามอ่ะ55) นั้นแหละครับทุกคน จังหวะนั้นแหละ ทุกคนพอจะเดาความรู้สึกตอนนั้นของผมออกมั้ยครับ เห้ออออ~ T_T
ตอนนั้นผมเสียใจมากครับทุกคน ไม่รู้จะต้องทำไงดี ขอร้องให้เทอไม่ลบสังเขปยังไงก็ไม่ได้ เทอดื้อดึงจะลบเอาลูกเดียว เทอก็บอกว่าลบก็ไม่เห้นเป็นไรเราก็คุยกันเหมือนเดิม ผมคิดว่าผมคงทำเกินไปนั้นเเหละครับ ด้วยความที่ยังเป็นเพื่อนกันอยู่ เเต่ผมดันสั่งนั้นนี้เยอะไป ไม่ดูขอบเขตว่าควรไม่ควร ผมคงผิดจิงๆนั้นแหละครับ ขอโทษตัวเองคนเดียวพอ เสียใจที่ทุกๆอย่างเป็นแบบนี้จิงๆครับ...
แล้วทุกๆวันหลังจากนั้นเราก็คุยกันทุกวันเหมือนเดิมนะครับ แต่เทอดูจะทำตัวห่างเหิน คือมันดูออกได้จากพฤติกรรมเลยน่ะครับ จนไม่กี่วันก่อนปิดเทอม
อย่างพีค! เทอมาบอกว่า "แค็ป เค้ากับพี่...กลับมาคุยกันล้ะนะ" ผมแบบเห้ยยยย!!! เเละ ๆ ๆ ไม่กี่วันหลังจากเขากลับมาคุยกันหรอก
ไอ้เ*ี้ยยยยยย... ขึ้นสังเขปกันจ้อยยย...
ทุกคนครับผมไม่รู้จะอธิบายให้ทุกคนเข้าใจความรู้สึกผมยังไงดี...
ส่วนตัวมันก็รักเนาะครับ ทำไงได้ ให้คนที่เรารักมีความสุขเราก็ดีใจแล้วอ่ะจิงมั้ย? สุดท้ายก็ยอมปล่อยเขาทั้งคู่ได้คุยกันตลอดเวลาปิดเทอม1 ม.5 ที่ผ่านมา ผมได้แต่พยามทำใจ เพื่อนผมทุกคนก็บอกให้คิดให้ได้ เพื่อนผมมันเก่งมากนะ มันแบบแปปๆ ลืมคนนี้ลืมคนนู้นได้ ทำไม่มันดีอย่างนี้ ไอ้ผมเนี่ยลืมไม่ได้ ทำไม่ได้เลยครับทุกคน หงุดหงิดตัวเอง ทำไมคิดไม่ได้อย่างเพื่อนเขา
เพื่อนสนิทผม4-5คนมันเรียกผมไอ้พญากันหมดอ่ะ ผมโง่มากเลยเนาะทุกคน? เพื่อนมันก็หวังดีนะครับ มันพยามเปรียบเทียบว่าแแบบ "Aอ่ะมันยังทิ้งไปหาไอ้นั้นได้ ทำไมจะทิ้งมันบ้างไม่ได้ อย่าโง่หลาย ค*ย" 555+ สาระพัดคำด่า,คำเปรียบที่พวกมันเอามาว่าผม นึกๆแล้วก็ตลกดีนะครับ
มาๆ จะถึงปัจจุบันแล้ว
ก่อนอื่นก็ขอบคุณคนที่ทนอ่านมาถึงตรงนี้นะครับ ขอบคุณมากๆน้าาาา555 มาต่อๆ...
ตลอดเวลาที่ปิดเทอม1 ม.5 ที่ผ่านมา ผมน่ะครับมั่นใจ
เลยล่ะว่า ตัวเองคิดได้แล้วล่ะ กะอิแค่เรื่องแค่นี้ "กระจ๊อกกกก!"
พอเปิดเทอมเท่านั้นแหละทุกคน ได้เห้นหน้ามันอีกทีแบบ งื้ออออ~
ทุกคนครับ.. ผมคิดไม่ได้ ผมยังเลิกรู้สึกกับมันไม่ได้คับ แต่ 2-3 วันที่ผ่านมา (วันนี้ที่ผมตั้งกระทู้คือวันที่ 2/11/2562นะครับ) มาต่อๆ Aก็เหมือนจะทะเลาะกับพี่คนนั้นยังไงไม่รู้ สังเขปที่ตั้งด้วยกันกับพี่เขาก็ถูกลบออก แล้วนางก็เพ้อเต็มเฟสไปหมดเลยครับทุกคน
ผมมีคำถามว่า
- ผมควรทำยังไงดีครับที่ใจผมมันยังรัก ที่ผมคิดไม่ได้
- ถ้าผมกลับไปคุยด้วยมันจะดู รอฉวยโอกาสไปหรือปล่าว
- ถ้าผมทักเข้าไปคุยผมจะมีโอกาสได้ใจAมั้ย
- หรือๆ ทุกๆคนที่อ่านจนจบแล้ว มีข้อเเนะนำ หรือแนวคิดอะไรต่างๆ ก็แนะนำมาได้นะครับ ผมอยากได้แนวคิดจากทุกๆคนนะครับ
***ขอบคุณครับ***
02/11/2562 แค็ป
ลืมผู้หญิงคนนึงไม่ได้จะทำยังไงดีครับ
***เรื่องราวนี้อาจจะยาวหน่อยนะครับ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านครับ อ่านให้จบเลยเด้อ มีคำถามที่อยากให้ทุกคนตอบอยู่ท้ายเรื่องราวนี้ นะครับ
มาต่อๆ..
ผมชอบผู้หญิงคนนึงครับ ขอสมมุติเป็น A นะครับ "A" เนี่ยเป็นเพื่อนห้องเดียวกัน เทอย้ายมาจากอุดรธานี ด้วยเหตุผลทางครอบครัว และปัญหาส่วนตัวต่างๆ..
ผมชอบ A มาตั้งแต่ม.4แล้ว ตั้งแต่เข้ามาใหม่ ผมอดไม่ได้ที่จะทักไปคุยด้วย ตั้งเเต่ม.4ผมก็ได้คุยกับ A บ้าง (ในเเชทนะครับ) ทักไปคุยบ้างเป็นบางวัน เทอเป็นคนที่นิสัยดี คุยด้วย อยู่ด้วยเเล้วมีความสุขครับ A มีพี่ม.6ที่ชอบอยู่คนนึงครับ (พี่ม.6คนนี้อายุเรียนต่างกัน 1ปีนะครับ ตอนผมกับAยุ ม.4 พี่ม.6 ก็อยู่ม.5เนาะ) มาต่อ...
ตอนที่ยุม.4 ในขณะที่ผมก็คุยกับA Aก็คุยกับพี่คนนี้ด้วยเหมือนกันครับ แล้วก็ดูท่าว่า พี่คนนี้น่าจะมาก่อนผมด้วย แต่ผมชอบเทอคนนี้มากจิงๆครับ ไม่รู้ว่าเพราะโชคดีหรือร้าย ผมได้มีโอกาสทำอะไรๆร่วมกันกับAเยอะมากครับ คือมันไม่เหมือนกับคำว่าเพื่อนทั่วๆไป Aกับผม มันเหมือนมีอะไรที่แตกต่างออกไป..
แต่ก็เพราะมันเป็นครั้งเเรกของผมด้วยที่มีความรู้สึกแบบนี้ ประสบการณ์แบบนี้..
ยอมรับเลยครับว่าผมผูกพันกับAมาก ตั้งแต่ม.4ที่ผ่านมา ก็มีภาพความทรงจำต่างๆกับAยุเยอะเลย มันเต็มหัวผมไปหมด เทอทำให้ผมหลงรักเทอเข้าไปเต้มๆเลยครับ ไม่รู้ว่าด้วยความตั้งใจหรือไม่ตั้งใจของเทอกันเเน่ แต่ที่แน่ๆ.. ผมหลงรักAไปแล้ว..
ก่อนจะจบม.4 ก่อนจะปิดเทอมฤดูร้อนนะครับ ผมตั้งใจไว้เลยว่าจะคุยกับAแบบจิงจังแล้ว.. จนปิดเทอม Aก็กลับอุดรไปหาครอบครัว แล้วผมก็คุยกับAในแชททุกวันครับ ได้วีดิโอคอลด้วยกันก่อนนอน มีคิดถึง มีรงมีรัก ยังกะแฟนกัน แต่ยังไงๆก็ยังเป็นเพื่อนกันนะครับ ผมได้รู้จักเรื่องส่วนตัวต่างๆของAเยอะเลยครับ Aก็คุยกับผมตลอดเทอไม่ได้มีท่าทีรังเกียจอะไร ทุกอย่างดำเนินการไปได้ด้วยดีครับ ผมนี่เรียกว่าในหัวมีแต่Aคนเดียวจิงๆ คิดถึงได้เเบบ เช้า-เย็น หลับก็เป็นฝันหา นี่ได้เพ้อเจ้อเลยนะครับ มันเกิดขึ้นกับผมจิงๆ จนกระทั่ง..
คืนก่อนเปิดเทอม สังเขปในเฟสของAก็เปลี่ยนไปจากเดิมเป็น "ควายนี่เอง" (ตามด้วยสติ๊กเกอร์รูปควายครับ) ตอนนั้นผมได้แต่ งง? สงใสว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับA? ใครทำอะไรA? ทำไมAถึงต้องเปลี่ยนสังเขปตัวเองแบบนี้? คำถามต่างๆมันผุดขึ้นมาในหัวผมเต็มไปหมด ผมจึงถามAไปครับว่า"เป็นไร ทำไมสังเขปเปลี่ยนเป็นแบบนี้ล่ะ" อะไรทำนองนี้ แล้วเทอก็ตอบผมว่า มีปัญหากะเพื่อน ไม่ได้เป็นไรหรอก ส่วนตัวผมก็พยามเชื่อนะครับ แต่ในใจลึกๆอ่ะก็ยังกลัวๆกับเรื่องพี่ม.6อยู่ เพราะรู้ ว่าAเคยคุยกับพี่คนนี้ แถมยังดูเหมือนจะชอบพี่เขาด้วย..
วันต่อมาก็เปิดเทอม ก็มาเรียนเหมือนปกติ ตอนเย็นก็กลับบ้าน ก็ทักคุยกันอย่างเคยนะครับ ผมตั้งใจว่าจะถามเรื่องสังเขปอีกเพราะยังคาใจ เเต่จะถามเเบบเดิมก็ยังไงอยู่ เลยเปลี่ยนเป็นถามว่า "เรื่องสังเขป เมื่อไรจะเปลี่ยนล่ะ.."
ในคืนนั้นสุดท้ายเทอก็ยอมบอกครับ เเล้วก็จิงอย่างที่ผมสังหรณ์ใจไว้ด้วย Aมีปัญหากับพี่คนนี้ครับ Aบอกว่า "พี่คนนี้โกหกเค้า บอกว่าไม่มีแฟน มาขอคืนดี ขอคุยด้วย แต่จิงๆแล้วก็มีแฟนยุแล้วตั้ง9เดือนกว่า" ผมได้แต่ปลอบเทอครับ พยามเข้าใจA แต่...
ผมน้อยใจ.. ผมน้อยใจที่จิงๆแล้วเทอยังแคร์พี่คนนี้ พี่คนนี้ยังสำคัญกับเทออยู่ ทั้งๆที่ผมก็คุยกับเทอมาตลอดในช่วงที่ปิดเทอม แต่มันไม่มีผลอะไรกับตัวเทอเลย ตอนนั้นได้แต่ปลอบใจAครับ แต่ปลอบใจตัวเองมากกว่า ที่ไม่สำคัญเท่าเขา
แล้วไม่รู้ว่าเพราะโชคดีหรือร้ายอีก ที่เทอดันบอกว่า "งั้นเรามาตั้งสังเขปกัน" ซึ่งเทอก็บอกนะครับว่า ตั้งสังเขปในครั้งนี้เพื่อกันคนทักนะ แต่จิงๆแล้วคนที่ทักAเข้ามาในเฟสก็มีเรื่อยๆนะครับ เทอเป็นคนที่หน้าตาน่ารักในระดับนึงเลยล่ะ แล้วเทอย้ำว่า "เรายังเป็นเพื่อนกันอยู่โอเครเนาะ" Aเป็นคนที่จิงๆกับเรื่องสถานะพอสมควรนะครับ เทอบอกว่า ที่ผ่านมาคนที่เข้ามาคุยด้วยหรือที่คบด้วย เทอก็ถูกหลอกมาตลอด เทอเกลียดคนโกหก Aว่างี้ครับ..
ผมคิดในหัวว่าถ้าเป็นไปได้เค้าก็อยากจะเป็นคนสุดท้ายให้เทอเหมือนกัน แต่ทำไงได้อ่ะ คนมันไม่เก่งเรื่องแบบนี้เนาะ ขึ้นสังเขปกับผู้หญิงก็ยังเป็นครั้งเเรกด้วยซ้ำอ่ะ แต่ก็จะพยามทำให้ดูที่สุดนะครับ
หลังจากนั้นก็มีเพื่อนแซวบ้าง คนในรร.แซวบ้างเรื่องตั้งสังเขปกับA ก็แอบยิ้ม แอบดีใจนะครับที่เป็นเเบบนี้ ที่Aให้โอกาสผม กลับมาดีเหมือนเดิมครับเราคุยกันตั้งใจเรียนไปด้วยกัน ก็ยุห้องเดียวกัน คุยเรื่องการบ้านการเรียนก็รู้เรื่องอยู่ ผมเรียนรด.ต้องเข้าค่าย12วัน เทอก็ทำโพลาลอยรูปคู่ให้เก็บไว้กับตัว
คือทุกคนครับ ถึงตอนนี้ทุกคนน่าจะคิดๆแล้วว่ามันใช่เพื่อนกันจริงมั้ยว่ะ ทำอะไรให้กันตั้งขนาดนี้..
ใช่ครับ ผมก็ยังงงๆเหมือนกันว่ามันอยู่ในจุดๆไหนกันเเน่เนาะ เฟรนโซน? ผมเชื่อว่าหลายคนก็คงจะเคยเป็นแบบผมเหมือนกัน แต่คือของผมมันขนาดนี้แล้วอ่ะครับ ให้ผมคิดไงอ่ะ ผมรักAมากครับ ผมพูดจิงๆ ไม่คิดจะมองผู้หญิงคนไหนเลย ยุค่ายเข้าเวรเฝ้าโรงนอน โทรสับผมไม่ได้เอาไปเนาะ ก็ดูแต่โพลาลอยรูปคู่ของผมกับA ที่Aทำให้นี่ล้ะครับข้ามเวลา เห้ออออ~ พูดมาแล้วก็คิดถึงนะครับ คิดถึงตอนนั้นมากๆเลย ไม่ได้คุยกันเป็นอาทิตๆอ่ะ รักเทอมากจิงๆครับตอนนั้นกล้าพูดเต้มปากเลย แต่..
ตอนที่ผมกลับมาจากค่ายเทอก็บอกความจริงกับผมนะครับ ว่า "เเค็ป เค้ายังรักพี่คนนี้อยู่อ่ะ เค้าพยามตัดใจอยู่ให้เวลาเค้าหน่อย" ผมที่ได้ยินอย่างนั้นก็เสียใจยุนะครับว่าจิงๆแล้วในหัวของเทอไม่ได้มียุด้วยเลย คงมีแต่พี่คนนี้จิงๆอ่ะ ทำไงจะได้ใจเทอเเทนพี่คนนี้นะ คือผมเสียใจมากนะครับ แต่พยามทนฝืนเอา พยามคิดในแง่ดีไว่ว่าเทอบอกว่าเกลียดคนโกหก ไม่ชอบคนโกหก จะไม่กลับไปหาพี่คนนี้อีก เพราะพี่คนนี้เป็นประเภทคนที่เทอเกลียด ผมปลอบใจตัวเองครับคิดไว้ว่าจะสู้แต่ไป จะชนะใจAให้ได้ จน..
ม.5แล้วเนาะ ก่อนจะปิดเทอม1 ยุอยู่ ผมพูดอะไรๆเทอก็ดูจะโกรธเอาดื้อๆเลย เหมือนอยากจะหาเรื่องทะเลาะยุตลอด คุยกันตอนปิดเทอม2 ม.4 ตอนเป็นเมนยังไม่เป็นขนาดนี้เลย คุยกันยุปกติ คุยเรื่องกางเกง ผมก็บอกว่า "เทอ อย่าไปใส่สั้นหลายเด้อ เค้าเป็นผู้ชายเค้ารู้ ผู้ชายมันอ่านกิน แค่ได้มองมันก็กำไรแล้วอ่ะ เทอก็ยิ่งขาวๆด้วยนะ เชื่อเค้านะ" คือส่วนตัวผมหวังดีนะครับ ก็แบบคนที่เรารักอ่ะ ให้เห็นมันใส่สั้นแล้วผู้ชายคนอื่นมองมันใช่มั้ยอ่ะ ทุกคนว่ามั้ย?
แล้วก็คุยกันหลายเรื่องครับผมบอกเทอในหลายอย่างด้วยความหวังดีห้ามนั้นห้ามนี่ก็เพราะว่ารัก แล้วอยู่ๆเทอก็หัวร้อนขึ้นมาเฉยเลย บอกว่า "เทออย่ามาบังคับกันได้มั้ย! เค้าไม่ชอบให้ใครมาบังคับ" อะไรของเทอก็ไม่รู้ บราๆๆ แล้วเทอก็ว่าให้ผมลบสังเขปทิ้งสะ จะได้ไม่ต้องมาทะเลาะกันอีก ด้วยความหัวร้อนอะไรของเทอไม่รู้ก็ไปลบสังเขปชื่อผมออกจากหน้าเฟสเทอ แล้วเทอก็บอกให้ผมลบชื่อเทอในสังเขปผมออกด้วย..
ผมก็พยามบอกนะครับว่า "เทอเค้าขอโทด เทอไม่เสียดายที่เราเคยทำอะไรดีๆร่วมกันมาเลยหรอ เค้ารักเทอมากเด้เว้ย ไม่เอาแบบนี้ได้มั้ย" แล้ว
Aก็บอกกับผมด้วยประโยคที่ผมก็ละลึกยุเสมอครับ ว่า "เทอ เค้าก็มีคนที่เค้ารักเหมือนกันนะ" "เทอคิดดูในมุมของเค้าบ้าง ลองนึกดูเทอบอกว่ารักเค้าใช่มั้ย ถ้ามีคนมาจีบเทอก็คง เลือกเค้ายุดี" "เเล้วนึกดูในมุมของเค้าดิ เค้ารักพี่...นะ" (ขอไม่เอ่ยชื่อนะครับ ถึงอยากจะพิมพ์แค่ไหนก็ตามอ่ะ55) นั้นแหละครับทุกคน จังหวะนั้นแหละ ทุกคนพอจะเดาความรู้สึกตอนนั้นของผมออกมั้ยครับ เห้ออออ~ T_T
ตอนนั้นผมเสียใจมากครับทุกคน ไม่รู้จะต้องทำไงดี ขอร้องให้เทอไม่ลบสังเขปยังไงก็ไม่ได้ เทอดื้อดึงจะลบเอาลูกเดียว เทอก็บอกว่าลบก็ไม่เห้นเป็นไรเราก็คุยกันเหมือนเดิม ผมคิดว่าผมคงทำเกินไปนั้นเเหละครับ ด้วยความที่ยังเป็นเพื่อนกันอยู่ เเต่ผมดันสั่งนั้นนี้เยอะไป ไม่ดูขอบเขตว่าควรไม่ควร ผมคงผิดจิงๆนั้นแหละครับ ขอโทษตัวเองคนเดียวพอ เสียใจที่ทุกๆอย่างเป็นแบบนี้จิงๆครับ...
แล้วทุกๆวันหลังจากนั้นเราก็คุยกันทุกวันเหมือนเดิมนะครับ แต่เทอดูจะทำตัวห่างเหิน คือมันดูออกได้จากพฤติกรรมเลยน่ะครับ จนไม่กี่วันก่อนปิดเทอม
ไอ้เ*ี้ยยยยยย... ขึ้นสังเขปกันจ้อยยย...
ทุกคนครับผมไม่รู้จะอธิบายให้ทุกคนเข้าใจความรู้สึกผมยังไงดี...
ส่วนตัวมันก็รักเนาะครับ ทำไงได้ ให้คนที่เรารักมีความสุขเราก็ดีใจแล้วอ่ะจิงมั้ย? สุดท้ายก็ยอมปล่อยเขาทั้งคู่ได้คุยกันตลอดเวลาปิดเทอม1 ม.5 ที่ผ่านมา ผมได้แต่พยามทำใจ เพื่อนผมทุกคนก็บอกให้คิดให้ได้ เพื่อนผมมันเก่งมากนะ มันแบบแปปๆ ลืมคนนี้ลืมคนนู้นได้ ทำไม่มันดีอย่างนี้ ไอ้ผมเนี่ยลืมไม่ได้ ทำไม่ได้เลยครับทุกคน หงุดหงิดตัวเอง ทำไมคิดไม่ได้อย่างเพื่อนเขา
เพื่อนสนิทผม4-5คนมันเรียกผมไอ้พญากันหมดอ่ะ ผมโง่มากเลยเนาะทุกคน? เพื่อนมันก็หวังดีนะครับ มันพยามเปรียบเทียบว่าแแบบ "Aอ่ะมันยังทิ้งไปหาไอ้นั้นได้ ทำไมจะทิ้งมันบ้างไม่ได้ อย่าโง่หลาย ค*ย" 555+ สาระพัดคำด่า,คำเปรียบที่พวกมันเอามาว่าผม นึกๆแล้วก็ตลกดีนะครับ
มาๆ จะถึงปัจจุบันแล้ว
ก่อนอื่นก็ขอบคุณคนที่ทนอ่านมาถึงตรงนี้นะครับ ขอบคุณมากๆน้าาาา555 มาต่อๆ...
ตลอดเวลาที่ปิดเทอม1 ม.5 ที่ผ่านมา ผมน่ะครับมั่นใจ
พอเปิดเทอมเท่านั้นแหละทุกคน ได้เห้นหน้ามันอีกทีแบบ งื้ออออ~
ทุกคนครับ.. ผมคิดไม่ได้ ผมยังเลิกรู้สึกกับมันไม่ได้คับ แต่ 2-3 วันที่ผ่านมา (วันนี้ที่ผมตั้งกระทู้คือวันที่ 2/11/2562นะครับ) มาต่อๆ Aก็เหมือนจะทะเลาะกับพี่คนนั้นยังไงไม่รู้ สังเขปที่ตั้งด้วยกันกับพี่เขาก็ถูกลบออก แล้วนางก็เพ้อเต็มเฟสไปหมดเลยครับทุกคน
ผมมีคำถามว่า
- ผมควรทำยังไงดีครับที่ใจผมมันยังรัก ที่ผมคิดไม่ได้
- ถ้าผมกลับไปคุยด้วยมันจะดู รอฉวยโอกาสไปหรือปล่าว
- ถ้าผมทักเข้าไปคุยผมจะมีโอกาสได้ใจAมั้ย
- หรือๆ ทุกๆคนที่อ่านจนจบแล้ว มีข้อเเนะนำ หรือแนวคิดอะไรต่างๆ ก็แนะนำมาได้นะครับ ผมอยากได้แนวคิดจากทุกๆคนนะครับ
***ขอบคุณครับ***
02/11/2562 แค็ป