สวัสดีค่ะ ตอนนี้เราเรียนอยู่ชั้นปีที่4 ตอนนี้คบแฟนมาได้ปีกว่าๆแล้ว
เราคบกันเราคบกันเเบบเปิดเผยเราไปไหนด้วยกัน เหมือนพ่อกับลูกเลย คบกันที่บ้านเราก็ทราบว่าเราคบกันไปมาหาสู่ ที่บ้านก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราเขาเป็นผู้ใหญ่มากพอที่จะดูอลเราได้
หลังจากที่คบกันเราก็ไม่ได้คุมกำเนิด เเต่เราก็บอกกับเเฟนว่าไม่ได้คุมกำเนิดนะ แต่เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร ไม่ได้บอกให้ไปคุมกำเนิด และเขาก็เคยคุยเล่นๆด้วยว่าถ้ามีลูกขึ้นมา ห้าม!!เอาลูกออกนะ!! เป็นประโยคคำพูดของเขา เราก็ดีใจนะที่เขาพูดแบบนี้เพราะเขาคงจะรับผิดชอบและรักลูกของเขา
แต่เวลาผ่านไปเกือบ3เดือนที่เราปล่อยไม่คุมกำเนิด และเดือนกันยายนที่ผ่านมา ปจด มาเเค่เดือนนั้น และพอเดือนตุลา ปจด จองเราขาดไม่มา4วันเราเริ่มสงสัยว่าท้องรึป่าว พอไปซื้อที่ตรวจครรภ์มา ผลสรุปว่าท้อง เเละเราก็ถ่ายรูปส่งให้เเฟนดู ตอนนั้นเขาก็ตอบมาว่า55555 แล้วถามว่าพร้อมหรือยังอะไรประมาณนี้ ตอนนั้นเขาก็บอกให้เราดูแลตัวเอง นอนเช้าๆเลิกดื่มเหล้า และภายหลังอีก3วันเราไปรับเขากลับมาจังหวัดหนึ่งเพื่อกลับมาพักผ่อนที่บ้านในระหว่างที่ไปรับเขามาเขานั่งรถมาโดยที่ไม่ค่อยพูดคุยอะไรกับเราเลย ไม่ดีใจที่ท้องไม่ดีใจที่ได้เจอกัน เขาหลับเฉยชาใส่ อาการเขาเริ่มทำให้เรารู้สึกได้เเละว่าเขาไม่อยากมีลูก เวลาอยู่ด้วยกันเขาชอบถอนหายใจทำหน้าเครียดๆใส่
เเละเช้าอีกวันหนึ่งเขาตื่นมาและเขาก็ปลุกเราตื่น และเขาก็บอกว่า (ยังไม่เอาลูกไว้เนาะ เพราะยังเรียนไม่จบ)
พอได้ยินคำๆนี้ อกคนเป็นเเม่น้ำตาก็ไหลร้องไห้หนักมา เขาก็โทรสั่งยามาเพื่อที่จะเอาลูกออก แต่เราก็บอกเขาไปแล้วว่ายังไม่พร้อมที่จะเอาออก ไม่อยากเอาออกเพราะกลัวปาบ เขาเกิดมาด้วยความตั้งใจ เขาก็บอกว่า เรียนก็ยังไม่จบ ตัวเราเองก็ยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเขาก็ว่าให้ยังไม่ได้ตั้งหลักให้เรามั่นคงเลยเขาใช้เหตุผลว่า กลัวว่าวันหนึ่งเขาเป็นอะไรมา เราเเละลูกจะอยู่ยังไง เเต่เราก็บอกไปว่าอย่ากลัวอะไรที่ยังมาไม่ถึง ถึงจะท้องแต่ก็ไปเรียนได้ คนท้องก็สามารถเรียนจบได้ เเละอีกอย่างหนึ่งที่บ้านของเราดีใจมากที่เราท้อง เเต่วันนี้ตายทั้งเป็นเขาบอกให้ไปเอาลูกออกก่อนเดี๋ยวค่อยมีใหม่ได้ เราไม่พอใจไม่เอาออกเเละเขาก็ว่าให้ว่าทำไมไม่ฟังเวลาเขาสั่งให้ทำอะไรต้องทำ (ชีวิตลูกทั้งชีวิตยังกล้าที่จะฆ่า) เขาบอกว่ากลัวสายตาคนรอบข้างว่าเเฟนก็ยังเรียนไม่จบแถมยังท้องอีก เขากลัวคำพูดของคนอื่น จนไม่นึกถึงความรู้สึกของเราเลย เราบอกเหตุผลไปแล้วว่าทำไมถึงไม่เอาลูกออก เเต่คำตอบที่ได้มาจากเขามันโคตรเสียความรู้สึกและผิดหวังมากๆเพราะเขาบอกว่า (คนโง่ทั้งนั้นเเหละที่คิดแบบนี้) คนที่ยังเรียนและยังต้องการที่จะเอาลูกเก็บไว้คือคนโง่หรอ วันนี้ก็ได้รู้ความจริงของเขาเลยว่าเขาไม่ได้รักเราจริงๆลูกแท้ๆของเขาเขายังกล้าที่จะฆ่าเลย และเขาก็ว่าถ้าจะเอาลูกไว้เขาจะไม่มาช่วยดูแล. พันครั้งที่เขาคิดจะเอาลูกออก ยังไม่เท่าพันครั้งที่เราเจ็บเขาว่า จะไปส่งเสียจะไม่สนใจอะไรเลย ดูความคิดของคนเป็นพ่อคิดสิ ขนาดหมามันยังนักลูกมันเลย แต่ตอนนี้เรายังให้คำตอบเดิมไปว่ายังไงก็ต้องเอาลูกไว้ ส่วนเขาจะทำอะไรเรื่องของเขาลูกเราๆดูแลเองได้ ตอนนี้เราท้องได้ไม่ถึงเดือน เลย ท้อมาก ยังไม่ได้บอกทางบ้านรู้ว่าแฟนให้เอาออก คนที่มีหน้าที่การงานที่ดีมีฐานะที่มั้นคงมากๆคิดได้เเค่นี้จริงๆ
เห็นเเก่ตัว ไม่มีความรับผิดชอบ ลูกตัวเองแท้ใจดำ
เราคบกันเราคบกันเเบบเปิดเผยเราไปไหนด้วยกัน เหมือนพ่อกับลูกเลย คบกันที่บ้านเราก็ทราบว่าเราคบกันไปมาหาสู่ ที่บ้านก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราเขาเป็นผู้ใหญ่มากพอที่จะดูอลเราได้
หลังจากที่คบกันเราก็ไม่ได้คุมกำเนิด เเต่เราก็บอกกับเเฟนว่าไม่ได้คุมกำเนิดนะ แต่เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร ไม่ได้บอกให้ไปคุมกำเนิด และเขาก็เคยคุยเล่นๆด้วยว่าถ้ามีลูกขึ้นมา ห้าม!!เอาลูกออกนะ!! เป็นประโยคคำพูดของเขา เราก็ดีใจนะที่เขาพูดแบบนี้เพราะเขาคงจะรับผิดชอบและรักลูกของเขา
แต่เวลาผ่านไปเกือบ3เดือนที่เราปล่อยไม่คุมกำเนิด และเดือนกันยายนที่ผ่านมา ปจด มาเเค่เดือนนั้น และพอเดือนตุลา ปจด จองเราขาดไม่มา4วันเราเริ่มสงสัยว่าท้องรึป่าว พอไปซื้อที่ตรวจครรภ์มา ผลสรุปว่าท้อง เเละเราก็ถ่ายรูปส่งให้เเฟนดู ตอนนั้นเขาก็ตอบมาว่า55555 แล้วถามว่าพร้อมหรือยังอะไรประมาณนี้ ตอนนั้นเขาก็บอกให้เราดูแลตัวเอง นอนเช้าๆเลิกดื่มเหล้า และภายหลังอีก3วันเราไปรับเขากลับมาจังหวัดหนึ่งเพื่อกลับมาพักผ่อนที่บ้านในระหว่างที่ไปรับเขามาเขานั่งรถมาโดยที่ไม่ค่อยพูดคุยอะไรกับเราเลย ไม่ดีใจที่ท้องไม่ดีใจที่ได้เจอกัน เขาหลับเฉยชาใส่ อาการเขาเริ่มทำให้เรารู้สึกได้เเละว่าเขาไม่อยากมีลูก เวลาอยู่ด้วยกันเขาชอบถอนหายใจทำหน้าเครียดๆใส่
เเละเช้าอีกวันหนึ่งเขาตื่นมาและเขาก็ปลุกเราตื่น และเขาก็บอกว่า (ยังไม่เอาลูกไว้เนาะ เพราะยังเรียนไม่จบ)
พอได้ยินคำๆนี้ อกคนเป็นเเม่น้ำตาก็ไหลร้องไห้หนักมา เขาก็โทรสั่งยามาเพื่อที่จะเอาลูกออก แต่เราก็บอกเขาไปแล้วว่ายังไม่พร้อมที่จะเอาออก ไม่อยากเอาออกเพราะกลัวปาบ เขาเกิดมาด้วยความตั้งใจ เขาก็บอกว่า เรียนก็ยังไม่จบ ตัวเราเองก็ยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเขาก็ว่าให้ยังไม่ได้ตั้งหลักให้เรามั่นคงเลยเขาใช้เหตุผลว่า กลัวว่าวันหนึ่งเขาเป็นอะไรมา เราเเละลูกจะอยู่ยังไง เเต่เราก็บอกไปว่าอย่ากลัวอะไรที่ยังมาไม่ถึง ถึงจะท้องแต่ก็ไปเรียนได้ คนท้องก็สามารถเรียนจบได้ เเละอีกอย่างหนึ่งที่บ้านของเราดีใจมากที่เราท้อง เเต่วันนี้ตายทั้งเป็นเขาบอกให้ไปเอาลูกออกก่อนเดี๋ยวค่อยมีใหม่ได้ เราไม่พอใจไม่เอาออกเเละเขาก็ว่าให้ว่าทำไมไม่ฟังเวลาเขาสั่งให้ทำอะไรต้องทำ (ชีวิตลูกทั้งชีวิตยังกล้าที่จะฆ่า) เขาบอกว่ากลัวสายตาคนรอบข้างว่าเเฟนก็ยังเรียนไม่จบแถมยังท้องอีก เขากลัวคำพูดของคนอื่น จนไม่นึกถึงความรู้สึกของเราเลย เราบอกเหตุผลไปแล้วว่าทำไมถึงไม่เอาลูกออก เเต่คำตอบที่ได้มาจากเขามันโคตรเสียความรู้สึกและผิดหวังมากๆเพราะเขาบอกว่า (คนโง่ทั้งนั้นเเหละที่คิดแบบนี้) คนที่ยังเรียนและยังต้องการที่จะเอาลูกเก็บไว้คือคนโง่หรอ วันนี้ก็ได้รู้ความจริงของเขาเลยว่าเขาไม่ได้รักเราจริงๆลูกแท้ๆของเขาเขายังกล้าที่จะฆ่าเลย และเขาก็ว่าถ้าจะเอาลูกไว้เขาจะไม่มาช่วยดูแล. พันครั้งที่เขาคิดจะเอาลูกออก ยังไม่เท่าพันครั้งที่เราเจ็บเขาว่า จะไปส่งเสียจะไม่สนใจอะไรเลย ดูความคิดของคนเป็นพ่อคิดสิ ขนาดหมามันยังนักลูกมันเลย แต่ตอนนี้เรายังให้คำตอบเดิมไปว่ายังไงก็ต้องเอาลูกไว้ ส่วนเขาจะทำอะไรเรื่องของเขาลูกเราๆดูแลเองได้ ตอนนี้เราท้องได้ไม่ถึงเดือน เลย ท้อมาก ยังไม่ได้บอกทางบ้านรู้ว่าแฟนให้เอาออก คนที่มีหน้าที่การงานที่ดีมีฐานะที่มั้นคงมากๆคิดได้เเค่นี้จริงๆ