กระทู้นี้มันก็เหมือนกับหนูอยากมาระบายความรู้สึกอัดอั้นที่อยู่ในใจ อยากบอกเล่าให้คนที่มาเห็นอ่าน เผื่ออาจจะมีคนที่ชีวิตตอนนี้เหมือนหนูอยู่ก็ได้ และบางทีเค้าอาจจะมีวิธีแก้ไขให้คำปรึกษาได้😞
คือเรื่องมันมีอยู่ว่าช่วงนี้เนี่ย เรื่องการเงินที่บ้านไม่ค่อยดีค่ะ คนภายนอกดูเผินๆอย่างเพื่อนหนูงี้ เค้าก็มองว่าฐานะที่บ้านหนูเนี่ยก็มั่นคงดีนะ ซึ่งหนูก็แย้งในใจแหละค่ะว่ามันไม่ใช่เลย แต่ก็ไม่เคยระบายเรื่องที่บ้านให้เพื่อนฟัง ซึ่งที่ที่บ้านการเงินไม่ค่อยดีก็เป็นมาหลายเดือนแล้วค่ะ ซึ่งสาเหตุก็มีหลายสาเหตุค่ะ
สาเหตุแรกก็คงเพราะคุณแม่เล่นหวยค่ะ คุณแม่หนูเนี่ยเค้าทำงานขายของอยู่ที่ตลาดที่หนึ่งค่ะ และด้วยสังคมตลาดที่มีแม่ค้าต่างๆเป็นเพื่อนแม่มากมาย หนูก็เลยคิดว่าคงไม่แปลกหรอกค่ะที่แม่เล่น เพราะแต่ละครั้งที่แม่เล่นมันก็ไม่ได้จ่ายเยอะเป็นพัน แต่มันก็หลายเดือนมา จนตอนนี้ที่บ้านเงินไม่ค่อยมีนี่แหละค่ะ หนูเคยบอกแม่แล้วนะคะว่าให้เลิกเล่นเถอะ จะถูกกี่งวดก็ยังไม่รู้เลยเสียเงินเปล่าๆ เอาเงินพวกนี้เก็บไว้ใช้จ่ายในครอบครัวบ้างเถอะ คนมันจะถูกเป็นล้านอะ มันก็คงถูกไปตั้งแต่งวดแรกแล้วล่ะ พอแม่ฟังแม่ก็เข้าใจนะคะ เพราะแม่หนูแกก็เป็นคนขยันทำมาหากินไม่ได้ติดหวยจนไม่ลืมหูลืมตา แต่บอกไปก็เท่านั้น แม่ก็กลับมาเล่นอีกล่ะค่ะ บางคนที่อ่านก็คงจะมีคห.ว่าก็ให้แม่เล่นไปเถอะ มันเป็นความสุขของเค้า แล้วแต่ละงวดก็ไม่ได้เล่นเยอะซะหน่อย แต่สำหรับหนู หนูอยากให้แม่เลิกแบบจริงๆค่ะ เพราะเวลาที่แม่เล่นก็จะมีแต่เสียตลอดเลย และมันก็จะทำให้โยงไปถึงเรื่องพนันโน่นนี่ด้วยอะค่ะ🙁
สาเหตุ 2 ก็คงเป็นคุณพ่อก็เล่นล็อตเตอรี่ค่ะ แต่ก็ซื้อแค่บางงวดไม่ได้ซื้อตลอด แต่หนูคิดว่าคุณพ่อจะสามารถเลิกได้ค่ะถ้าเกิดว่าพูดปรับความเข้าใจด้วยกันจริงๆ ในกรณีของคุณพ่อก็ไม่ได้เป็นปัญหามากค่ะ
สาเหตุ 3 ก็คือในเรื่องของหนี้สินน่ะค่ะ คือต้องบอกก่อนว่าคุณแม่หนูเนี่ยเป็นต่างด้าว เข้ามาทำงานในไทยแล้วก็แต่งงานกับพ่อมีหนูมา แม่เนี่ยก็ไปทำงานเป็นลูกจ้างคนข้างบ้านน่ะค่ะ ละก็มีความผูกพันกันพวกเขาก็เอ็นดูหนูมาจนโต แล้วจู่ๆพ่อก็ล้มป่วยละเสียในที่สุดค่ะจนทางคนข้างบ้านเนี่ยก็เห็นว่าแม่หนูเนี่ย เลี้ยงหนูคนเดียวไม่ไหวค่าใช้จ่ายโน่นนี่อีก ก็เลยเหมือนหาพ่อใหม่ให้หนูจนก็ได้มาเจอค่ะ (สาเหตุ 2 คือพ่อใหม่ค่ะ) ก็ยังไม่ได้จดทะเบียนสมรสอะไรกันค่ะ ก็เลยอยู่ในสถานะพ่อเลี้ยงอยู่และพ่อใหม่เองเค้าก็มีลูกติดค่ะ 2 คน เพราะภรรยาเก่าเค้าทิ้งพ่อใหม่ไป การงานเค้าในความเป็นจริงก็ไม่ได้เงินเดือนดีเท่าไหร่หรอกค่ะ แล้วพอเค้าเข้ามาเป็นคนในครอบครัวหนูคนนึงแล้วเนี่ย จู่ๆทางข้างบ้านเนี่ยเค้าก็เหมือนเกิดมีปัญหาชอบมาหาเรื่องพ่อใหม่ตลอดเวลาทั้งๆที่เป็นคนสรรหามาให้แม่เอง จนทนไม่ไหวค่ะครอบครัวหนูก็เลยย้ายบ้านใหม่ค่ะ แม่ก็เลิกเป็นลูกจ้างเค้า ย้ายที่ทำงานมาที่ตลาดใหม่ขายของเองค่ะและก็มีติดต่อกันบ้างค่ะ เรื่องคร่าวๆมันก็ประมาณนี้ แต่เรื่องหนี้สินนี่คือ เหมือนแม่หนูเป็นลูกจ้างเขาอะค่ะแล้วเขาก็เอ็นดูหนูจนเกิดเป็ความผูกพันกันเสมือนครอบครัวแต่สุดท้ายแล้ว มันก็ไม่ใช่อะค่ะเรื่องการเงินพอเค้าไม่มีแม่ก็จะให้ยืมตลอดจนมาถึงตอนที่ตัดขาดนี่ล่ะค่ะ พวกเขาก็เป็นหนี้บ้านหนู แต่อีก 2 เดือนเขาบอกว่าจะเอาเงินมาใช้หนี้ให้ แต่หนูก็กลัวว่าเขาจะไม่จ่ายนี่ล่ะค่ะ😞
สาเหตุ 4 ก็เป็นเรื่องของครอบครัวพ่อใหม่ค่ะ ครอบครัวเค้าเนี่ยเป็นครอบครัวใหญ่ แรกๆก็ไม่มีปัญหาอะไรนะคะ จนมาช่วงนี้ น้องสาวพ่อหรืออานี่ล่ะค่ะ ชอบโทรมาขอยืมเงินบ่อยมากจนพ่อเองก็โมโหอยู่เหมือนกัน จะขาดแคลนเงินอะไรขนาดนั้น ที้บ้านเราเองก็ใช่ว่าจะรวย แทบจะไม่มีด้วยซ้ำ พอยืมไปก็ยังไม่มีวี่แววจะคืนด้วยในบางครั้ง พ่อหนูก็โทรไปทวงบ่อยๆด้วยค่ะ บางทีก็สงสารครอบครัวตัวเองนะคะ ว่าทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย😞
จนตอนนี้หนูก็อยู่ม.1 แล้วค่ะ ค่าใช้จ่ายอะไรมันก็เยอะขึ้น เงินเก็บก็มีนะคะแต่รู้สึกว่ามันก็ยังไม่พออยู่ดี หนูก็รู้สึกว่าตัวเองก็เป็นปัญหาเหมือนกันค่ะ คือ คุณแม่ก็เนี่ยเค้าก็ทำงานขายของอยู่ในตลาดคนเดียว จนบางทีแม่ก็มาบ่นว่าให้ไปช่วยแม่ขายของบ้าง จริงๆหนูก็อยากไปช่วยแม่ขายของล่ะค่ะ แต่ว่าปัญหาตัวหนูคือ ทำอะไรก็ไม่ค่อยเป็น ก็ไม่อยากจะเป็นภาระที่ร้านด้วย ละอีกอย่างหนูไม่ชอบสังคมที่ตลาดของแม่เลยค่ะ ไม่ใช่ว่าหนูทำตัวเป็นลูกคุณหนูไม่อยากไปอยู่ตลาดบ้านๆนะคะ แต่เพราะสังคมที่ตลาดมันก็มีแต่แม่ค้าปากตลาดนั่นแหละค่ะ ชอบนินทาคนนั้นคนนี้ โวยวายเสียงดังลั่นตลาด ติดหวย การพนันบ้างล่ะ ที่แม่หนูเริ่มติดหวยก็เพราะนี่แหละค่ะ เมื่อก่อนตอนเด็กแม่เป็นคนละคนกับตอนนี้เลยอะค่ะ ตอนเด็กหนูติดแม่มากแม่คอยห่วงใยดูแลหนูตลอด ไม่เคยบ่นด่าหนูอะไรมากมาย แต่พอหนูโตมาหนูรู้สึกว่านี่มันไม่ใช่แม่หนู ใช้คำหยาบกับหนูมากขึ้น พวกกู, อะไรงี้ล่ะค่ะ หนูก็ตกใจแต่ก็ไม่ได้อะไรเพราะอยู่รร.ก็ได้ยินเป็นประจำอยู่แล้ว เริ่มบ่น,ด่าหนูมากมายขึ้น จนบางทีหนูก็มีแอบน้อยใจเสียใจบ้าง จนแอบร้องไห้เลยก็มี หนูรู้สึกว่า แม่คบเพื่อนไม่ดีมากขึ้นที่ตลาด บางวันก็ชวนแม่ไปที่บ้านหนูก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะชีวิตคนเรามันก็ต้องมีเพื่อนกันล่ะค่ะ แต่ที่ไปบ้านนี่คือไปนั่งเล่นไพ่ ซึ่งหนูรู้สึกว่าไม่ชอบอย่างมากเลย เรื่องเสียตังนี่ก็มีแน่นอนแต่ก็ไม่ได้มาก และโชคดีหน่อยที่ไม่มีการพนันกันอ่ะค่ะ แต่ช่วงนี้แม่ก็ไม่ได้ไปแล้ว ละอีกอย่างนึงคือ พวกเพื่อนๆแม่เค้าก็รู้จักพ่อใหม่หนู พวกเค้าก็จะชอบมาขอให้พ่อหนูช่วย เช่น เติมเงินให้หน่อย ฝากซื้อโน่นซื้อนี่ให้หน่อย จนบางทีพ่อไม่เป็นอันทำงานเลยค่ะ พ่อหนูก็โมโห หนูก็โมโหเหมือนกัน พ่อก็เลยบอกแม่ว่าไม่ต้องให้พวกเค้ามาใช้อะไรบ่อยๆนัก มีผัวกันแล้วก็ให้ผัวช่วยสิ มาให้ผัวคนอื่นมาทำเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องของเค้าทำไม แต่ก็ยังมีมาเรื่อยๆอีกอะค่ะ เพราะแม่หนูเค้าก็ไม่ได้ห้ามเพื่อนอะไรมากมาย แต่นั่นก็เป็นสิ่งที่หนูไม่ชอบจนตอนนี้รู้สึกเกลียดไปเลยอ่ะค่ะ หนูไม่อยากให้แม่มีเพื่อนแบบนี้จริงๆเลยค่ะ แม่หนูเค้าเลยเปลี่ยนไปเลย😞 ละเวลาอยู่บ้านกินข้าวด้วยกัน หนูก็ชอบคุยเรื่องในครอบครัวนะคะ เช่น เรื่องอาชีพในฝันหนู เรื่องบ้าน เรื่องไปเที่ยว บลาๆๆๆ บางทีก็พูดเรื่องไปเที่ยวต่างประเทศ หนูรู้ค่ะว่ามันดูเป็นเรื่องไร้สาระ แต่อย่างน้อยมันก็เป็นความฝันของเด็กคนนึงที่อยากรวยๆพาพ่อแม่ไปเปิดโลกทัศน์ใหม่ๆแต่แม่เค้าก็จะชอบพูดว่าอย่าพูดอะไรไร้สาระหน่อยเลย ไม่รู้ว่าจะได้อยู่ถึงวันนั้นมั้ย และก็จะชอบพูดถึงเรื่องเพื่อนแม่ เรื่องคนอื่นอยู่เสมอ เช่น ลูกบ้านนี้นะทำอะไรบ้างอย่างโน้นอย่างนี้ คนนี้นะเป็นยังไงสารพัดเลยค่ะ หนูอยากให้เวลาส่วนตัวเวลาที่จะได้อยู่ด้วยกัน พูดเรื่องครอบครัวเราไม่ได้หรอ ทำไมต้องพูดถึงเรื่องคนอื่นด้วย😔 และบางช่วงที่หนูพูดถึงความฝันของหนูว่าหนูอยากไปทำงานที่ต่างประเทศ เค้าก็จะชอบบอกว่าเรียนจบม.3 ให้รอดก่อนมั้ย ไปตปท. มีเงินซะที่ไหนล่ะ มันทำให้หนูท้อ หมดกำลังใจมากๆเลยค่ะ😢😭
ก็จริงนะคะที่คนเค้าบอกว่าเงินซื้อทุกอย่างไม่ได้ แต่สำหรับหนูมันจำเป็นมากๆกับคนฐานะแบบหนู จนตอนนี้ดูเหมือนหนูจะกลายเป็นคนหน้าเงินไปเลยล่ะค่ะ หนูคิดที่จะทำงานพิเศษตอนนี้เพราะรู้สึกว่าเทคโนโลยีมันก็ไปไกลแล้ว ทำออนไลน์ก็ได้ หนูพอมีความสามารถ คือ วาดรูปค่ะ แต่ก็วาดไม่ได้สวยมากขนาดนั้น หนูก็คิดว่างั้นต้องฝึกก่อน แต่พอเริ่มฝึกทีไรมันก็ไม่สำเร็จซะที เพราะความคิดหนูมันทำให้รู้สึกท้อตลอด ท้อแบบทำไม่ได้หรอก เมื่อไหร่มันจะสำเร็จห้ะ? จนตอนนี้ก็ไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันสักอย่างเลย😢😔
ตอนนี้หนูไม่รู้จะทำยังไงกับชีวิตดีค่ะ พ่อแม่ก็บอกตั้งใจเรียนไปเรียนสูงๆ จะได้เงินเดือนดีๆ แต่หนูก็คิดไม่ตกเรื่องเงินอยู่ดีค่ะ ว่าเงินจะพอสำหรับเรียนมั้ย ค่าใช้จ่ายโน่นนี่นั่นอีก จนตอนนี้หนูคิดว่าความฝันที่หนูจะไปทำงานต่างประเทศมันก็คงไม่มีหวังแล้วล่ะค่ะ หนูพยายามทำให้ตัวเองคิดบวกนะคะ แต่มันก็คิดในแง่ลบอีกอยู่ดี😞ความรู้สึกสับสนไปหมดเลยค่ะ หนูอยากได้คุณแม่คนเดิมกลับมาหนูไม่อยากได้แม่ในตอนนี้เลย พ่อก็ชอบมาดูถูกความฝันหนูอีกรู้ล่ะค่ะว่าเค้าไม่ได้ดูถูกจริงจัง แต่หนูก็คิดมากเรื่องนี้อยู่ดี ละในครอบครัวหนูเนี่ยรู้สึกไม่ค่อยมีดวงเท่าไหร่เลยค่ะ😞 เรื่องความโชคดีหนูแทบไม่มีเลย บางทีก็แอบอิจฉาเพื่อน อิจฉาคนอื่นเหมือนกันนะคะ ที่พวกเค้าดวงดีกันในเรื่องต่างๆ ละตัดกลับมาที่ครอบครัวหนูมีแต่โชคไม่ดีทั้งนั้นเลย ทั้งๆที่เรื่องเล็กๆน้อยๆบางเรื่องมันควรจะดีด้วยซ้ำ😟
ตอนนี้หนูอยากได้คำปรึกษาจากคนที่มาเห็นกระทู้นี้มากๆเลยค่ะ หนูอยากมั่นใจว่าหนูก็ยังมีคนที่ให้กำลังใจอยู่ ไม่ใช่อยู่บนโลกนี้ตัวคนเดียว🙂😭
หนูรู้สึกหนักใจปัญหาครอบครัวตัวเองค่ะ😞
คือเรื่องมันมีอยู่ว่าช่วงนี้เนี่ย เรื่องการเงินที่บ้านไม่ค่อยดีค่ะ คนภายนอกดูเผินๆอย่างเพื่อนหนูงี้ เค้าก็มองว่าฐานะที่บ้านหนูเนี่ยก็มั่นคงดีนะ ซึ่งหนูก็แย้งในใจแหละค่ะว่ามันไม่ใช่เลย แต่ก็ไม่เคยระบายเรื่องที่บ้านให้เพื่อนฟัง ซึ่งที่ที่บ้านการเงินไม่ค่อยดีก็เป็นมาหลายเดือนแล้วค่ะ ซึ่งสาเหตุก็มีหลายสาเหตุค่ะ
สาเหตุแรกก็คงเพราะคุณแม่เล่นหวยค่ะ คุณแม่หนูเนี่ยเค้าทำงานขายของอยู่ที่ตลาดที่หนึ่งค่ะ และด้วยสังคมตลาดที่มีแม่ค้าต่างๆเป็นเพื่อนแม่มากมาย หนูก็เลยคิดว่าคงไม่แปลกหรอกค่ะที่แม่เล่น เพราะแต่ละครั้งที่แม่เล่นมันก็ไม่ได้จ่ายเยอะเป็นพัน แต่มันก็หลายเดือนมา จนตอนนี้ที่บ้านเงินไม่ค่อยมีนี่แหละค่ะ หนูเคยบอกแม่แล้วนะคะว่าให้เลิกเล่นเถอะ จะถูกกี่งวดก็ยังไม่รู้เลยเสียเงินเปล่าๆ เอาเงินพวกนี้เก็บไว้ใช้จ่ายในครอบครัวบ้างเถอะ คนมันจะถูกเป็นล้านอะ มันก็คงถูกไปตั้งแต่งวดแรกแล้วล่ะ พอแม่ฟังแม่ก็เข้าใจนะคะ เพราะแม่หนูแกก็เป็นคนขยันทำมาหากินไม่ได้ติดหวยจนไม่ลืมหูลืมตา แต่บอกไปก็เท่านั้น แม่ก็กลับมาเล่นอีกล่ะค่ะ บางคนที่อ่านก็คงจะมีคห.ว่าก็ให้แม่เล่นไปเถอะ มันเป็นความสุขของเค้า แล้วแต่ละงวดก็ไม่ได้เล่นเยอะซะหน่อย แต่สำหรับหนู หนูอยากให้แม่เลิกแบบจริงๆค่ะ เพราะเวลาที่แม่เล่นก็จะมีแต่เสียตลอดเลย และมันก็จะทำให้โยงไปถึงเรื่องพนันโน่นนี่ด้วยอะค่ะ🙁
สาเหตุ 2 ก็คงเป็นคุณพ่อก็เล่นล็อตเตอรี่ค่ะ แต่ก็ซื้อแค่บางงวดไม่ได้ซื้อตลอด แต่หนูคิดว่าคุณพ่อจะสามารถเลิกได้ค่ะถ้าเกิดว่าพูดปรับความเข้าใจด้วยกันจริงๆ ในกรณีของคุณพ่อก็ไม่ได้เป็นปัญหามากค่ะ
สาเหตุ 3 ก็คือในเรื่องของหนี้สินน่ะค่ะ คือต้องบอกก่อนว่าคุณแม่หนูเนี่ยเป็นต่างด้าว เข้ามาทำงานในไทยแล้วก็แต่งงานกับพ่อมีหนูมา แม่เนี่ยก็ไปทำงานเป็นลูกจ้างคนข้างบ้านน่ะค่ะ ละก็มีความผูกพันกันพวกเขาก็เอ็นดูหนูมาจนโต แล้วจู่ๆพ่อก็ล้มป่วยละเสียในที่สุดค่ะจนทางคนข้างบ้านเนี่ยก็เห็นว่าแม่หนูเนี่ย เลี้ยงหนูคนเดียวไม่ไหวค่าใช้จ่ายโน่นนี่อีก ก็เลยเหมือนหาพ่อใหม่ให้หนูจนก็ได้มาเจอค่ะ (สาเหตุ 2 คือพ่อใหม่ค่ะ) ก็ยังไม่ได้จดทะเบียนสมรสอะไรกันค่ะ ก็เลยอยู่ในสถานะพ่อเลี้ยงอยู่และพ่อใหม่เองเค้าก็มีลูกติดค่ะ 2 คน เพราะภรรยาเก่าเค้าทิ้งพ่อใหม่ไป การงานเค้าในความเป็นจริงก็ไม่ได้เงินเดือนดีเท่าไหร่หรอกค่ะ แล้วพอเค้าเข้ามาเป็นคนในครอบครัวหนูคนนึงแล้วเนี่ย จู่ๆทางข้างบ้านเนี่ยเค้าก็เหมือนเกิดมีปัญหาชอบมาหาเรื่องพ่อใหม่ตลอดเวลาทั้งๆที่เป็นคนสรรหามาให้แม่เอง จนทนไม่ไหวค่ะครอบครัวหนูก็เลยย้ายบ้านใหม่ค่ะ แม่ก็เลิกเป็นลูกจ้างเค้า ย้ายที่ทำงานมาที่ตลาดใหม่ขายของเองค่ะและก็มีติดต่อกันบ้างค่ะ เรื่องคร่าวๆมันก็ประมาณนี้ แต่เรื่องหนี้สินนี่คือ เหมือนแม่หนูเป็นลูกจ้างเขาอะค่ะแล้วเขาก็เอ็นดูหนูจนเกิดเป็ความผูกพันกันเสมือนครอบครัวแต่สุดท้ายแล้ว มันก็ไม่ใช่อะค่ะเรื่องการเงินพอเค้าไม่มีแม่ก็จะให้ยืมตลอดจนมาถึงตอนที่ตัดขาดนี่ล่ะค่ะ พวกเขาก็เป็นหนี้บ้านหนู แต่อีก 2 เดือนเขาบอกว่าจะเอาเงินมาใช้หนี้ให้ แต่หนูก็กลัวว่าเขาจะไม่จ่ายนี่ล่ะค่ะ😞
สาเหตุ 4 ก็เป็นเรื่องของครอบครัวพ่อใหม่ค่ะ ครอบครัวเค้าเนี่ยเป็นครอบครัวใหญ่ แรกๆก็ไม่มีปัญหาอะไรนะคะ จนมาช่วงนี้ น้องสาวพ่อหรืออานี่ล่ะค่ะ ชอบโทรมาขอยืมเงินบ่อยมากจนพ่อเองก็โมโหอยู่เหมือนกัน จะขาดแคลนเงินอะไรขนาดนั้น ที้บ้านเราเองก็ใช่ว่าจะรวย แทบจะไม่มีด้วยซ้ำ พอยืมไปก็ยังไม่มีวี่แววจะคืนด้วยในบางครั้ง พ่อหนูก็โทรไปทวงบ่อยๆด้วยค่ะ บางทีก็สงสารครอบครัวตัวเองนะคะ ว่าทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย😞
จนตอนนี้หนูก็อยู่ม.1 แล้วค่ะ ค่าใช้จ่ายอะไรมันก็เยอะขึ้น เงินเก็บก็มีนะคะแต่รู้สึกว่ามันก็ยังไม่พออยู่ดี หนูก็รู้สึกว่าตัวเองก็เป็นปัญหาเหมือนกันค่ะ คือ คุณแม่ก็เนี่ยเค้าก็ทำงานขายของอยู่ในตลาดคนเดียว จนบางทีแม่ก็มาบ่นว่าให้ไปช่วยแม่ขายของบ้าง จริงๆหนูก็อยากไปช่วยแม่ขายของล่ะค่ะ แต่ว่าปัญหาตัวหนูคือ ทำอะไรก็ไม่ค่อยเป็น ก็ไม่อยากจะเป็นภาระที่ร้านด้วย ละอีกอย่างหนูไม่ชอบสังคมที่ตลาดของแม่เลยค่ะ ไม่ใช่ว่าหนูทำตัวเป็นลูกคุณหนูไม่อยากไปอยู่ตลาดบ้านๆนะคะ แต่เพราะสังคมที่ตลาดมันก็มีแต่แม่ค้าปากตลาดนั่นแหละค่ะ ชอบนินทาคนนั้นคนนี้ โวยวายเสียงดังลั่นตลาด ติดหวย การพนันบ้างล่ะ ที่แม่หนูเริ่มติดหวยก็เพราะนี่แหละค่ะ เมื่อก่อนตอนเด็กแม่เป็นคนละคนกับตอนนี้เลยอะค่ะ ตอนเด็กหนูติดแม่มากแม่คอยห่วงใยดูแลหนูตลอด ไม่เคยบ่นด่าหนูอะไรมากมาย แต่พอหนูโตมาหนูรู้สึกว่านี่มันไม่ใช่แม่หนู ใช้คำหยาบกับหนูมากขึ้น พวกกู, อะไรงี้ล่ะค่ะ หนูก็ตกใจแต่ก็ไม่ได้อะไรเพราะอยู่รร.ก็ได้ยินเป็นประจำอยู่แล้ว เริ่มบ่น,ด่าหนูมากมายขึ้น จนบางทีหนูก็มีแอบน้อยใจเสียใจบ้าง จนแอบร้องไห้เลยก็มี หนูรู้สึกว่า แม่คบเพื่อนไม่ดีมากขึ้นที่ตลาด บางวันก็ชวนแม่ไปที่บ้านหนูก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะชีวิตคนเรามันก็ต้องมีเพื่อนกันล่ะค่ะ แต่ที่ไปบ้านนี่คือไปนั่งเล่นไพ่ ซึ่งหนูรู้สึกว่าไม่ชอบอย่างมากเลย เรื่องเสียตังนี่ก็มีแน่นอนแต่ก็ไม่ได้มาก และโชคดีหน่อยที่ไม่มีการพนันกันอ่ะค่ะ แต่ช่วงนี้แม่ก็ไม่ได้ไปแล้ว ละอีกอย่างนึงคือ พวกเพื่อนๆแม่เค้าก็รู้จักพ่อใหม่หนู พวกเค้าก็จะชอบมาขอให้พ่อหนูช่วย เช่น เติมเงินให้หน่อย ฝากซื้อโน่นซื้อนี่ให้หน่อย จนบางทีพ่อไม่เป็นอันทำงานเลยค่ะ พ่อหนูก็โมโห หนูก็โมโหเหมือนกัน พ่อก็เลยบอกแม่ว่าไม่ต้องให้พวกเค้ามาใช้อะไรบ่อยๆนัก มีผัวกันแล้วก็ให้ผัวช่วยสิ มาให้ผัวคนอื่นมาทำเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องของเค้าทำไม แต่ก็ยังมีมาเรื่อยๆอีกอะค่ะ เพราะแม่หนูเค้าก็ไม่ได้ห้ามเพื่อนอะไรมากมาย แต่นั่นก็เป็นสิ่งที่หนูไม่ชอบจนตอนนี้รู้สึกเกลียดไปเลยอ่ะค่ะ หนูไม่อยากให้แม่มีเพื่อนแบบนี้จริงๆเลยค่ะ แม่หนูเค้าเลยเปลี่ยนไปเลย😞 ละเวลาอยู่บ้านกินข้าวด้วยกัน หนูก็ชอบคุยเรื่องในครอบครัวนะคะ เช่น เรื่องอาชีพในฝันหนู เรื่องบ้าน เรื่องไปเที่ยว บลาๆๆๆ บางทีก็พูดเรื่องไปเที่ยวต่างประเทศ หนูรู้ค่ะว่ามันดูเป็นเรื่องไร้สาระ แต่อย่างน้อยมันก็เป็นความฝันของเด็กคนนึงที่อยากรวยๆพาพ่อแม่ไปเปิดโลกทัศน์ใหม่ๆแต่แม่เค้าก็จะชอบพูดว่าอย่าพูดอะไรไร้สาระหน่อยเลย ไม่รู้ว่าจะได้อยู่ถึงวันนั้นมั้ย และก็จะชอบพูดถึงเรื่องเพื่อนแม่ เรื่องคนอื่นอยู่เสมอ เช่น ลูกบ้านนี้นะทำอะไรบ้างอย่างโน้นอย่างนี้ คนนี้นะเป็นยังไงสารพัดเลยค่ะ หนูอยากให้เวลาส่วนตัวเวลาที่จะได้อยู่ด้วยกัน พูดเรื่องครอบครัวเราไม่ได้หรอ ทำไมต้องพูดถึงเรื่องคนอื่นด้วย😔 และบางช่วงที่หนูพูดถึงความฝันของหนูว่าหนูอยากไปทำงานที่ต่างประเทศ เค้าก็จะชอบบอกว่าเรียนจบม.3 ให้รอดก่อนมั้ย ไปตปท. มีเงินซะที่ไหนล่ะ มันทำให้หนูท้อ หมดกำลังใจมากๆเลยค่ะ😢😭
ก็จริงนะคะที่คนเค้าบอกว่าเงินซื้อทุกอย่างไม่ได้ แต่สำหรับหนูมันจำเป็นมากๆกับคนฐานะแบบหนู จนตอนนี้ดูเหมือนหนูจะกลายเป็นคนหน้าเงินไปเลยล่ะค่ะ หนูคิดที่จะทำงานพิเศษตอนนี้เพราะรู้สึกว่าเทคโนโลยีมันก็ไปไกลแล้ว ทำออนไลน์ก็ได้ หนูพอมีความสามารถ คือ วาดรูปค่ะ แต่ก็วาดไม่ได้สวยมากขนาดนั้น หนูก็คิดว่างั้นต้องฝึกก่อน แต่พอเริ่มฝึกทีไรมันก็ไม่สำเร็จซะที เพราะความคิดหนูมันทำให้รู้สึกท้อตลอด ท้อแบบทำไม่ได้หรอก เมื่อไหร่มันจะสำเร็จห้ะ? จนตอนนี้ก็ไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันสักอย่างเลย😢😔
ตอนนี้หนูไม่รู้จะทำยังไงกับชีวิตดีค่ะ พ่อแม่ก็บอกตั้งใจเรียนไปเรียนสูงๆ จะได้เงินเดือนดีๆ แต่หนูก็คิดไม่ตกเรื่องเงินอยู่ดีค่ะ ว่าเงินจะพอสำหรับเรียนมั้ย ค่าใช้จ่ายโน่นนี่นั่นอีก จนตอนนี้หนูคิดว่าความฝันที่หนูจะไปทำงานต่างประเทศมันก็คงไม่มีหวังแล้วล่ะค่ะ หนูพยายามทำให้ตัวเองคิดบวกนะคะ แต่มันก็คิดในแง่ลบอีกอยู่ดี😞ความรู้สึกสับสนไปหมดเลยค่ะ หนูอยากได้คุณแม่คนเดิมกลับมาหนูไม่อยากได้แม่ในตอนนี้เลย พ่อก็ชอบมาดูถูกความฝันหนูอีกรู้ล่ะค่ะว่าเค้าไม่ได้ดูถูกจริงจัง แต่หนูก็คิดมากเรื่องนี้อยู่ดี ละในครอบครัวหนูเนี่ยรู้สึกไม่ค่อยมีดวงเท่าไหร่เลยค่ะ😞 เรื่องความโชคดีหนูแทบไม่มีเลย บางทีก็แอบอิจฉาเพื่อน อิจฉาคนอื่นเหมือนกันนะคะ ที่พวกเค้าดวงดีกันในเรื่องต่างๆ ละตัดกลับมาที่ครอบครัวหนูมีแต่โชคไม่ดีทั้งนั้นเลย ทั้งๆที่เรื่องเล็กๆน้อยๆบางเรื่องมันควรจะดีด้วยซ้ำ😟
ตอนนี้หนูอยากได้คำปรึกษาจากคนที่มาเห็นกระทู้นี้มากๆเลยค่ะ หนูอยากมั่นใจว่าหนูก็ยังมีคนที่ให้กำลังใจอยู่ ไม่ใช่อยู่บนโลกนี้ตัวคนเดียว🙂😭