มาถึงจุดที่ทนไม่ไหว​

สวัสดีค่ะ​ ดิฉัน​มาถึงจุดที่ดิฉันทนไม่ไหว​ คิดหาวิธีจะไปจากสามีทุกคืน​ เขาไม่เคยสนใจความรุ้สึกดิฉัน​ แม้แต่เงินที่หามาด้วยกัน​เขาเก็บคนเดียว​ ไม่เคยแบ่งให้ดิฉันเลย​ถ้าแบ่งให้ก็นานๆที​ เรามีลูก1คน​ค่ะ​ แต่ลูกยุกับ​ ทางบ้านของสามีปู่ย่าเลี้ยง​  ดิฉันไม่อยากทน​กับเขาอีกแล้ว​ อยากจะหนี​ไปให้พ้นจากเขา​ แต่กลับห่วงลูก​ คิดว่าเขาจะลืมเรา ถ้าเพราะไปแล้ว​ กลัวปู่ย่า​จะไม่ให้ติดต่อกับลูก​ เราไม่ทิ้งลูกนะคะ​ มีงานทำก็จะส่งมาช่วยเลี้ยงทุกเดือน​ เราควรไปแบบไม่ห่วงอะไรเลยได้ไหมค่ะ​ สักพักคงจะกลับมาหาลูก​ ถ้าเขาให้ไปหาลูกค่ะ​