คิดยังไงกับคนที่ไม่ขานตอบเราเวลาที่เราพูดด้วย

ผมขอระบายครับ ไม่ได้จะมาสำคัญตัวเองหรืออะไร
แต่รู้สึกว่าเดี๋ยวนี้ คนบางคนที่มาคุยด้วยไม่ให้เกียรติกันเลย ไม่ว่าจะเป็น พ่อ แม่ หรือเพื่อน เวลาเราพูดด้วยก็ชอบทำเป็นเฉย ทำเงียบ ไม่หือไม่อือ ซึ่งผมเกลียด และไม่พอใจคนพวกนี้มาก เพราะในขณะที่เป็นผม เวลาผมคุยกับใครผมจะตั้งใจจดจ่อกับสิ่งที่คนๆนั้นพูด
และยังตอบคำถามของคนที่มาถามเรื่องอะไรๆกับผมทุกคำ รู้ก็ตอบ ไม่รู้ก็ตอบไม่รู้
แต่สิ่งที่ผมได้รับคือ เวลาเล่าเรื่องอะไรที่สำคัญ หรือไม่สำคัญให้แม่ฟัง แม่ก็ชอบเงียบ ไม่ขาน ไม่แสดงปฏิกิริยาใดๆว่าสนใจกับเรื่องที่เรากำลังพูดอยู่
เวลาถามเพื่อนเรื่องงาน หรือการบ้าน เพื่อนก็จะชอบเมินคำถาม และทำเหมือนไม่ได้ยิน จนต้องถามซ้ำอีกรอบ ก็เป็นคนที่พูดเสียงปกตินะครับ ไม่เบา และไม่ดังจนน่ารำคาญ
มันทำให้ผมเก็บกด โมโห แค้น และมันทำให้ผมไม่อยากพูดคุยกับใครหน้าไหนสักคน เพราะ ในเมื่อเราพูดดีทำดีกับคนอื่นในเมื่อเราต้องโดนแบบนี้ เราจะไปทำดีกับคนอื่นให้มันได้อะไร
สำหรับบางคนอาจจะมองเป็นเรื่องเล็ก แต่สำหรับผมมันเป็นเรื่องใหญ่มากครับ สำหรับผมการที่คนอื่นไม่โต้ตอบเวลาพูดด้วย คือคนๆนั้น หักหน้า และไม่ให้เกียรติผม ถ้าผมมีลูก ผมจะสอนให้ลูกไม่ไปทำแบบนี้กับใครเด็ดขาด
เฮ้อ เซ็ง