ตอน คนรู้จัก เกินกว่าคนรู้จัก
อาหารค่ำมื้อแรกของเราที่ร้านอาหารร้านดังร้านหนึ่งในพัทยา และในมื้ออาหารแสนวิเศษนี้ฉันเป็นแขกคนพิเศษของเขาและเพื่อน มีแค่ฉัน เขา และเพื่อนของเขา ภายในโต๊ะของเราเต็มไปด้วยอาหารและเครื่องดื่มมากมาย ระหว่างมื้ออาหารเราก็พูดคุยกันไปพร้อมกับการทานอาหาร หลังจากสิ้นสุดมื้ออาหารพวกเรากลับมาที่โรงแรม พวกเราแยกย้ายกันไปฉันกับเขาเข้ามานห้องที่บรรยากาศสงบ เงียบ ทุกๆอย่างภายในห้องเงียบงัน ได้ยินแม้กระทั่งลมหายใจของฉันและเขา ฉันนั่งลงบนเตียงอันนุ่มนิ่มนั้นด้วยความเกร็ง กล้าๆกลัวๆกับการกระทำของตัวเองและสิ่งที่กำลังจะตามมา ใช่ ใช่แล้วแหละ สิ่งที่ทุกๆคนก็รู้ว่ามันจะมีอะไรตามมาหลังจากที่ผู้หญิงกับผู้ชายอยู่ในห้องกันเพียงสองต่อสอง ฟึบ! เขาล้มตัวลงนอนอีกฝั่งของเตียง พร้อมกับหันหน้ามาพูดคุยกับฉันอย่างปกติ เอาโทรศัพท์ขึ้นมาเล่น เปิดเพลงเปลี่ยนเพลงไปเรื่อยๆ ฉันคิดในใจว่าคงไม่ใช่ตอนนี้สินะ สักพักใหญ่ๆฉันล้มตัวลงนอนอีกฝั่งของเตียงเพื่อผ่อนคลายความเมื่อย ฉันรู้สึกได้ถึงความเคลื่อนไหวของบางสิ่งบางอย่างข้างกาย ควับ! “มาฟังเพลงนี้สิ ผมให้คุณ” สักพักใหญ่ๆได้ก็ได้ยินประโยคหนึ่งฉุดฉันออกมาจากเพลงนั้น “ผมชอบกลิ่นของคุณจัง” เขาพูดประโยคนั้นพร้อมกับซุกหน้าของเขาไปตามซอกคอของฉันไล่ลงไปเรื่อยๆและไล่ขึ้นมาข้างบนอีกครั้งและหยุดอยู่ที่ริมฝีปากของฉันก่อนที่เขาจะโน้มลงจูบฉันอย่างแผ่วเบาและรุนแรงขึ้นเรื่อยๆตามความรู้สึกและความต้องการของเขา ถึงเวลาแล้วสินะ เขาเริ่มปลดเสื้อผ้าของฉันทีละชิ้นสองชิ้นอย่างเชื่องช้า ไม่รีบร้อน และตามด้วยเสื้อผ้าของเขา เขาเริ่มเล้าโลมฉันตั้งแต่ริมฝีปาก จูบฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า และไล่ลงตามคอ หัวไหล่ หน้าอก ลากผ่านหน้าท้องไปจนถึงข้างล่างและหยุดอยู่ตรงจุดๆนั้นพร้อมกับมองหน้าฉันอีกครั้งก่อนที่จะก้มลงไปสัมผัสกับมันอย่างแผ่วเบาไม่รีบร้อน เมื่อเขารับรู้ว่าฉันพร้อมแล้วเขาก็เริ่มเปลี่ยนรูปแบบจากริมฝากที่เขากำลังใช้เป็นเพื่อนคู่กายของเขา เขาทำมันอย่างเชื่องช้า ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เสียงของเขาและเสียงของฉันต่างแทรกซ่อนประสานกันและกันดั่งกับร่างกายของเราสองคนที่เป็นอยู่ตอนนี้ เขาทำแบบนั้นอยู่พักใหญ่ได้จนเขาถึงจุดๆนั้นที่เขาต้องการ พร้อมกับโน้มตัวลงนอนข้างกายของฉันก่อนจะหันมาพูดบางอย่างกับฉัน ซึ่งความเหนื่อยนั้นทำให้ฉันได้ผล็อยหลับไปแบบไม่รู้ตัว ก่อนที่จะตื่นขึ้นมาเห็นเขานอนอยู่ข้างๆกายอีกครั้ง....
ฉันกับเขาพบกันผ่านโซเชียล เรารู้จักกันเพียงในโลกโซเชียลเท่านั้น แต่รู้จักกันมาได้ระยะหนึ่งก่อนที่เราจะมาพบกันในโลกของความเป็นจริงนี้ และตอนนี้ฉันมีความรู้สึกความลึกซึ่งกับเขาเกินคำว่า ‘คนรู้จัก’ การพบกันครั้งนี้ของฉันกับเขามีทั้งเรื่องที่ดีและเรื่องที่ไม่ดีเกิดขึ้น เรื่องที่ดีนั้นคือฉันได้รู้จักกับคนแบบเขา และเรื่องที่ไม่ดีนั้นคือเรื่องที่ความสัมพันธ์ของเราเกิดเรื่องฉาบฉวย และเกิดขึ้นเร็วกว่าที่ควรจะเป็น แต่ทุกสิ่งทุกอย่างมันเกิดขึ้นเพราะฉันเป็นคนเลือกที่จะไม่ปฏิเสธ เลือกที่จะยอมให้มันเกิดขึ้นโดยง่ายและมันก็ยังจะเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆหากเราทั้งคู่ได้กลับมาพบกันอีกครั้ง
เรื่องราวสั้นๆของผู้หญิงคนหนึ่ง
อาหารค่ำมื้อแรกของเราที่ร้านอาหารร้านดังร้านหนึ่งในพัทยา และในมื้ออาหารแสนวิเศษนี้ฉันเป็นแขกคนพิเศษของเขาและเพื่อน มีแค่ฉัน เขา และเพื่อนของเขา ภายในโต๊ะของเราเต็มไปด้วยอาหารและเครื่องดื่มมากมาย ระหว่างมื้ออาหารเราก็พูดคุยกันไปพร้อมกับการทานอาหาร หลังจากสิ้นสุดมื้ออาหารพวกเรากลับมาที่โรงแรม พวกเราแยกย้ายกันไปฉันกับเขาเข้ามานห้องที่บรรยากาศสงบ เงียบ ทุกๆอย่างภายในห้องเงียบงัน ได้ยินแม้กระทั่งลมหายใจของฉันและเขา ฉันนั่งลงบนเตียงอันนุ่มนิ่มนั้นด้วยความเกร็ง กล้าๆกลัวๆกับการกระทำของตัวเองและสิ่งที่กำลังจะตามมา ใช่ ใช่แล้วแหละ สิ่งที่ทุกๆคนก็รู้ว่ามันจะมีอะไรตามมาหลังจากที่ผู้หญิงกับผู้ชายอยู่ในห้องกันเพียงสองต่อสอง ฟึบ! เขาล้มตัวลงนอนอีกฝั่งของเตียง พร้อมกับหันหน้ามาพูดคุยกับฉันอย่างปกติ เอาโทรศัพท์ขึ้นมาเล่น เปิดเพลงเปลี่ยนเพลงไปเรื่อยๆ ฉันคิดในใจว่าคงไม่ใช่ตอนนี้สินะ สักพักใหญ่ๆฉันล้มตัวลงนอนอีกฝั่งของเตียงเพื่อผ่อนคลายความเมื่อย ฉันรู้สึกได้ถึงความเคลื่อนไหวของบางสิ่งบางอย่างข้างกาย ควับ! “มาฟังเพลงนี้สิ ผมให้คุณ” สักพักใหญ่ๆได้ก็ได้ยินประโยคหนึ่งฉุดฉันออกมาจากเพลงนั้น “ผมชอบกลิ่นของคุณจัง” เขาพูดประโยคนั้นพร้อมกับซุกหน้าของเขาไปตามซอกคอของฉันไล่ลงไปเรื่อยๆและไล่ขึ้นมาข้างบนอีกครั้งและหยุดอยู่ที่ริมฝีปากของฉันก่อนที่เขาจะโน้มลงจูบฉันอย่างแผ่วเบาและรุนแรงขึ้นเรื่อยๆตามความรู้สึกและความต้องการของเขา ถึงเวลาแล้วสินะ เขาเริ่มปลดเสื้อผ้าของฉันทีละชิ้นสองชิ้นอย่างเชื่องช้า ไม่รีบร้อน และตามด้วยเสื้อผ้าของเขา เขาเริ่มเล้าโลมฉันตั้งแต่ริมฝีปาก จูบฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า และไล่ลงตามคอ หัวไหล่ หน้าอก ลากผ่านหน้าท้องไปจนถึงข้างล่างและหยุดอยู่ตรงจุดๆนั้นพร้อมกับมองหน้าฉันอีกครั้งก่อนที่จะก้มลงไปสัมผัสกับมันอย่างแผ่วเบาไม่รีบร้อน เมื่อเขารับรู้ว่าฉันพร้อมแล้วเขาก็เริ่มเปลี่ยนรูปแบบจากริมฝากที่เขากำลังใช้เป็นเพื่อนคู่กายของเขา เขาทำมันอย่างเชื่องช้า ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เสียงของเขาและเสียงของฉันต่างแทรกซ่อนประสานกันและกันดั่งกับร่างกายของเราสองคนที่เป็นอยู่ตอนนี้ เขาทำแบบนั้นอยู่พักใหญ่ได้จนเขาถึงจุดๆนั้นที่เขาต้องการ พร้อมกับโน้มตัวลงนอนข้างกายของฉันก่อนจะหันมาพูดบางอย่างกับฉัน ซึ่งความเหนื่อยนั้นทำให้ฉันได้ผล็อยหลับไปแบบไม่รู้ตัว ก่อนที่จะตื่นขึ้นมาเห็นเขานอนอยู่ข้างๆกายอีกครั้ง....