ชีวิตระหว่างทาง

่ ผมเองพยายามอ่านและศึกษาเกี่ยวกับพฤติกรรมมนุษย์เรื่อยมาในเว็บไซต์ต่างๆที่พอจะให้ความรู้ได้เกี่ยวกับความคิดและพฤติกรรมมนุษย์หรือหาอ่านในหนังสือที่พอจะหามาอ่านได้เกี่ยวกับจิตวิทยาพฤติกรรมของคน

และพยายามเข้าใจและศึกษาจิตใจมนุษย์ที่มีความลึกลงไปของแต่ละบุคคลที่แสดงพฤติกรรมกับอารมณ์ออกมาที่หาคำตอบยากจากตัวคนที่ไม่รู้ได้

ในส่วนของชีวิตมนุษย์มีเหตุผลอะไรบ้างที่เราต้องอยู่เอาตัวรอดในชีวิตพร้อมสร้างตัวเองให้สมบูรณ์เหตุผลแรกเลยคงคือตัวเราเองนี้แหละในส่วนต่อมาก็คือคิดถึงผู้ให้กำเนิดเรา
ถึงแม้ในชีวิตของคนบางคนไม่ค่อยจะราบรื่นซะเท่าไหร่ในหลักการใช้ชีวิตของทุกคนไม่มีใครสมหวังได้อย่างเดียวในตลอดระยะเวลาการดำเนินชีวิต

เฉพาะนั้นกำลังใจคือส่วนสำคัญที่สุดในชีวิต หากำลังใจให้เจอไม่ว่าจากตัวเราเองหรือจากที่อยู่รอบข้างเราการตามหาหรือเฝ้ารอคู่ชีวิตไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับทุกคน

ส่วนตัวเราคิดว่าคงเจอและคงใช่แล้วไม่จำเป็นต้องตามหาอีก แต่กลับไม่เป็นอย่างนั้นในที่สุดเขาเลือกที่จะเดินออกไป ทำเราให้รู้สึกเหมือนชีวิตสดุดอยู่ตอนนี้ กลายเป็นคนที่ความรู้สึกลดลง

ไม่อยากออกไปไหนหรือออกไปเที่ยวในวันหยุด ทำงานเลิกงานนอนตื่นเช้ามาทำงาน ใช้ชีวิตอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมส่วนมากและในทุกๆวันก็หวังว่าจะเจอกับสิ่งที่โอเครในแต่ละวัน


คนที่เดินสวนไปสวนมาหรือผ่านไปผ่านมาในแต่ละวันและยังคงเฝ้ารอจนวันนั้น...จะมาถึง
ชีวิตมีเรื่องราวหลากหลายที่ต้องพบเจอในแต่ละวัน ซึ่งนั้นไม่ได้เปลี่ยนแปลงแนวคิดของเราไปได้มากเท่าไหร่ ยังคงคิดถึงที่เดิมเรื่องราวความสุขความทุกข์เดิมๆ

ที่ผ่านมาในอดีตจนทำให้บัจจุบันก็เฝ้าแต่จะนึกถึงหรือมองหาความสุขในอนาคต จนจิตใจไม่อยู่กับบัจจุบัน ความผิดหวังความเสียใจที่ก่อเกิดในอดีตส่งผลกระทบมาจนถึงตอนนี้ถึงเวลาแล้วหรือยังที่เราจะเปลี่ยนตัวตนของเราครั้งใหญ่


การพูดและการให้คำตอบไปและการตัดสิ้นใจของเราถ้าผิดหลาดไปแม้แต่เล็กน้อยคือมันส่งผลกระทบแน่นอนต่อจิตใจของผู้รับ

#ต๋อง_วัชรินทร์
Facebook/watcarinsaensuk