ทำไมถึงไม่ชอบลุงเนวินกันครับ ทั้งที่ผมมองว่าแกเป็นฟันเฟืองสำคัญส่วนนึงที่ทำให้ไทยลีกดูพัฒนาขึ้นนะ?

- ในบทบาทเจ้าของอาณาจักรด้านกีฬา ผมชื่นชอบและชื่นชมลุงเนนะ แม้ครั้งนี้ผมดูบอลแล้วเชียร์เชียงรายให้ได้แชมป์ก็เถอะ แต่ความชื่นชมลุงเนก็ยังคงมีอยู่ตลอด
- การบลัฟกันก่อนแข่งขันมันเป็นสเน่ห์ของกีฬาฟุตบอล มันเรียกดราม่า เกิดดราม่าก็เกิดกระแส เกิดกระแสคนก็แห่ติดตาม มีอารมณ์ร่วมกับการแข่งขันและผลการแข่งขันที่ออกมา ผมยังอยากให้มีเจ้าของทีมสไตล์ลุงเนอีกสัก 2-3 คน มันทำให้ดูฟุตบอลแล้วได้อรรสรสมากกว่าการเตะบอลกันเฉยๆ
- ผมยังมองว่าการทำทีมแบบ บรร. คือต้นแบบฟุตบอลสมัยใหม่ เป็นการสร้างทีมโดยวางโครงสร้างพื้นฐานทีมตั้งแต่ระดับเยาวชน และให้คุณค่าแก่นักเตะเยาวชนของตัวเองเป็นอันดับแรก และผมมองว่า บรร. ประสบความสำเร็จในเรื่องนี้อย่างงดงาม ซึ่งเครดิตก็ต้องยกให้กับลุงเนวินนั่นแหละ เพราะนโยบายการทำงานในภาพรวมต้องเกิดขึ้นจากแกก่อนใครอื่น สต๊าฟโค้ชต้องตอบสนองให้สิ่งที่แกคิดไว้ออกมาเป็นรูปธรรม เราจึงได้เห็นเด็กๆอย่าง ศุภชัย สุภโชค ศุภนัฎฐ์ รัตนากร ศศลักษณ์ แจ้งเกิดและเติบโตมาเป็นกำลังให้ทีมชาติไทยตั้งแต่อายุยังน้อยๆ ทั้งที่ถ้ามองไปยังทีมอื่นๆก็ล้วนมีดาวรุ่งที่ฝีเท้าไม่ได้ด้อยกว่าเด็กพวกนี้เลย หากแต่สโมสรไม่ให้โอกาสที่เหมาะสมเพียงพอ
- ส่วนเมื่อถึงเวลาที่ บรร พบกับฤดูกาลที่อาจเรียกได้ว่าล้มเหลว แล้วมีกระแสขุดมาแซะ ขุดมาแซว อันนี้ก็คงตามประสาแฟนฟุตบอลนั่นแหละ มีทั้งคนแซวแบบมีวุฒิภาวะและคนขุดคนแซะแบบไร้วุฒิภาวะ ซึ่งคนเสพก็ควรแยกแยะ ไปเอามาเป็นอารมณ์ทั้งหมดมันก็ขุ่นใจตัวเองเสียเปล่าๆ
- ธุรกิจฟุตบอลมันต้องแบบนี้แหละ ถ้ามีแต่เตะๆกันไป ดูผลสกอร์กันไป มันจืดชืด ต้องบอกว่าวงการบอลไทยตอนนี้ โชคดีที่มีคนอย่างเนวินครับ

ผมเคยด่าแกมาก่อนในอีกมุมของชีวิตแก แต่ในมุมนี้ผมชื่นชมคุณเนวิน