วันหนึ่งนั่งกินเหล้ากับเพื่อนแล้วที่นี้คนที่เราแอบชอบก็หาเกมมาเล่นคือ “เกมพูดความจริง” ถ้าใครไม่พูดก็คือกินเหล้าเล่นไปสักพักหนึ่งก็วนมาเรื่องความรัก พอถึงตาเราโดนคนที่แอบชอบก็ถามเราเลย “แอบชอบใครอยู่”  ตอนนั้นคือสตั้นมากแล้วถามหัวใจตอนเองว่าพร้อมให้เขารับรู้ไหม สรุป เลยยกแก้วเหล้ากินจ้า และทุกครั้งที่โดนเรามันก็ถามคำถามเดิมๆจนมันก็ให้ใบ้ว่าแบบเรียนห้องไหน สาขาไร ปีไร แบบนี้ เราก็หลุดว่าเป็นห้องตัวเอง สาขาเดียวกัน ปีเดียวกัน มันก็ไม่จบนะ ก็ถามต่อว่ากลุ่มไหน นี่ก็เลยบอกเลิกเล่นละ และเพื่อนคนอื่นที่รู้ก็บอกมันว่า”ทำไมโง่จังว่ะ” มันก็ถามต่อ “กูโง่อะไรว่ะ” เพื่อนเรา “ดูไม่ออกจริงๆหรอว่าใครแอบชอบอะ” คนที่เราแอบชอบ”ใครว่ะชอบกู” เพื่อนเรา“ถ้าลองมองคนที่อยู่ใกล้ตัวก็จะรู้ว่าใครแอบชอบ” มันก็ถามเพื่อนคนนั้นว่า  “ในห้องนี้อะหรอมีคนชอบกู” แล้วความมันมองหน้าเราก็ถามเราว่า “แอบชอบกูหรอ” เรา “ใครจะไปชอบ(เขินมาก)” มันก็ถามอีก “เอ้าแล้วใครชอบกู” เพื่อนเรา “ โอเคร งั้นปล่อยให้เป็นเรื่องของพรหมลิขิตละกัน” เราก็มองหน้าเพื่อนแล้วเปลี่ยนเรื่องคุย
 เราคิดดีแล้วใช่ไหมที่เลือกจะเก็บเรื่องนี้ไว้คือเรามองว่ายังไงมันก็เป็นไปไม่ได้หรอก และไม่อยากจะเสี่ยงด้วยเพราะคำว่าเพื่อนมันก็ตีเขตของมันไว้แต่ก็แอบน้อยใจเวลาเห็นเขาอยู่กัยคนอื่น ถ้าอ่านแล้วไม่เข้าใจตรงไหนบอกได้นะ เราก็เขียนด้วยความเอ๋อ55555