ในที่สุดเรื่องนี้ก็จบลงแล้วนะคะ เราดูทุกตอนจนครบ 16 ตอน 
ขอปรบมือให้นาดาว และขอบคุณที่สรรสร้างเรื่องสนุกๆมาให้ดูค่ะ 

แต่จากที่เราได้ติดตามผลงานในอดีต ทั้งเรื่อง Hormones เลือดข้นคนจาง และ Great Men
เราอดผิดหวังเล็กๆไม่ได้ว่าคุณภาพสู้เรื่องก่อนๆไม่ได้จริงๆ 

อย่างในด้านการแสดง เรื่องก่อนๆ อาจเป็นเพราะนักแสดงหน้าใหม่ของนาดาวแสดงบทนักเรียนเป็นส่วนใหญ่ 
เลยเข้าถึงบทบาทได้ค่อนข้างดี เพราะเป็นบทบาทที่สมกับวัยกับตัวเอง
แต่พอต้องแสดงเป็นหมอ ซึ่งทุกคนไม่เคยมีประสบการณ์ รวมทั้งคงมีเวลาฝึกซ้อมไม่มาก 
คนดูอย่างเราเลยไม่เชื่ออย่างสนิทใจว่าตัวละครเป็นหมอจริงๆ 

การตัดต่อละครก็ไม่กระชับ หลายซีนเวิ่นเว้อนานเกินเหตุ 
ตัวละครร้องไห้น้ำตาไหลพรากรอบนึงแล้ว ยังค้างอยู่ฉากเดิม ให้น้ำตาไหลรอบ 2 รอบ 3 
แทนที่จะรู้สึกอิน กลายเป็นแอบเซ็ง 
เราชอบละครเรื่องก่อนๆของนาดาว เพราะแต่ละซีนไม่ยืดจนเกินเหตุ
แต่นี่ ซีนหมอเต่าตาย หมอเต่ายังสั่งเสียได้เป็นฉากๆ 
เพื่อนๆรำพึงรำพัน ร้องห่มร้องไห้กันยืดยาวยิ่งกว่าฉากโกโบริตายในอ้อมแขนอังศุมาลิน มันใช่เหรอคะ 

ถ้าเป็นไปได้ อยากให้นาดาวทำรักฉุดใจฯ ตอนพิเศษ ฉบับรวบรัด จาก 16 ตอน ลดให้เหลือ 8-9 ตอน เราว่ากำลังดี 
ไม่รู้ว่ามีเหตุผลเรื่องค่าโฆษณาหรือเปล่านะคะ เนื้อเรื่องมันเลยยืดเยื้อจนเป็น 16 ตอน 

เราคงเป็นคนส่วนน้อยมั้งคะ ที่รู้สึกว่าทานตะวันกับฉลาม เคมีไม่เข้ากันเลย
เรางงที่มีคนชมว่าสกายแสดงดี เพราะตลอดทั้งเรื่อง เราไม่รู้สึกอินกับบทบาทของหมอฉลามอย่างสนิทใจ
ถ้าชมในความหมายที่ว่า ทารกเริ่มเดินได้ หรือเด็กอนุบาลท่องสูตรคูณได้ อันนี้ยังพอเข้าใจค่ะ
แต่ในฐานะนักแสดงมืออาชีพ สกายน่าจะยังไม่ถึงขั้นนั้นมั้งคะ

การแสดงของสกายพัฒนาขึ้นมั้ย?....พัฒนาขึ้นค่ะ
สกายมีความพยายามในการแสดงให้ออกมาดีมั้ย?....มีความพยายามค่ะ ให้คะแนนความพยายามไปเต็มๆค่ะ

เราเอาใจช่วย และอยากให้สกายเป็นนักแสดงที่เก่งขึ้น มีชื่อเสียงโด่งดังขึ้นเรื่อยๆ
เค้ามีหน้าตาดีเป็นทุนอยู่แล้ว คงไปได้ไกล
แต่ ณ วันนี้ เค้าแสดงดีจนเราอินกับบทบาทหมอฉลามมั้ย?....พูดตรงๆ ว่ายังค่ะ
ยังไม่เก่งพอที่จะคู่ควรกับบทนักแสดงนำ
ขอให้สกายฝึกฝนเยอะๆ และหวังว่าจะได้ดูผลงานที่พัฒนาขึ้นเรื่อยๆของสกายอีกนะคะ